ตอนนี้เขารู้สึกแย่เหลือเกิน เดิมทีคิดจะยกชื่ออาจารย์ราคาถูกคนนั้นขึ้นมา อาศัยบารมีของอาจารย์ให้ตู้เฉิงเย่ยอมปล่อยเขาไป
หากไม่ถึงคราวจำเป็นจริง ๆ เขาไม่อยากฆ่าตู้เฉิงเย่เลยสักนิด เพราะทันทีที่ลงมือ เขาก็ต้องพาแม่กับน้องสาวหนีออกจากนครหู่ทันที
ต่อให้หนีออกจากนครหู่ได้ ก็ใช่ว่าจะหนีพ้นการไล่ล่าของปรมาจารย์ขั้นฮว่าจิ้ง
ยิ่งไปกว่านั้น ปรมาจารย์ขั้นฮว่าจิ้งผู้นี้ยังเป็นผู้ก่อตั้งสำนักคุ้มกันสี่สมุทร อิทธิพลแผ่ไปทั่วทุกสารทิศ การล่วงเกินตู้ซื่อไห่น่ากลัวยิ่งกว่าการล่วงเกินขุนศึกเสียอีก
ดูท่าคงต้องพึ่งตัวเองแล้ว!
เขาก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว ร่างกายไม่โซเซอีกต่อไป ลมปราณขั้นอั้นจิ้งพลันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง
ตู้เฉิงเย่ที่กำลังจะลงมือหรี่ตาลง เอ่ยเสียงหลงว่า
“เป็นไปไม่ได้!”
“ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!”
“แกขึ้นถึงขั้นอั้นจิ้งแล้วได้ยังไง?”
เฉินล่างมองอีกฝ่ายด้วยแววตาดุดัน ออร่ากร้าวแกร่งอย่างยิ่ง ขยับเท้าเดินเข้าไปทีละก้าว
“ตู้เฉิงเย่ ในเมื่อแกไม่คิดจะปล่อยให้ฉันใช้ชีวิตดี ๆ ถ้าอย่างนั้นต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ฉันก็จะฆ่าแกให้ได้!”
ตู้เฉิงเย่มองเฉินล่างที่ค่อย ๆ เดินเข้ามา กลืนน้ำลายแล้วชูมือขึ้น
“เดี๋ยวก่อน!”
“พี่น้องเฉินล่าง ฉันแค่เลอะเลือนไปชั่วขณะ เลอะเลือนไปชั่วขณะจริง ๆ!”
“มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกัน ค่อย ๆ คุยกัน”
“ฉันจะช่วยเปลี่ยนตัวตนให้ บ้านฝรั่งกับคฤหาสน์ก็ยกให้แกด้วย”
“เงินก็เอาไป ตอนนี้เลย!”
“รอฉันแป๊บหนึ่ง!”
พูดจบ เขาก็หันหลังอย่างรวดเร็ว เดินไปที่รถ คล้ายกำลังหากระเป๋าของตัวเอง จู่ ๆ เขาก็หันกลับมาทันที ในมือถือปืนกลมือ ก่อนเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล