ลงเขามาก็กวาดเรียบ

ตอนที่ 333 กลับบ้านเก่า

5 นาที· 1.2K คำ

ลั่วลี่หมิงวางสาย รอยยิ้มกว้างจนปากแทบฉีก อารมณ์ดีสุด ๆ

ช่วงที่ขาถูกตีจนหัก ต้องพักรักษาตัวอยู่บ้าน ในที่สุดก็ถือว่าคุ้มแล้ว

ไม่เพียงรอดพ้นเคราะห์ร้ายมาได้ แถมตำแหน่งยังได้เลื่อนขึ้นอีก แบบนี้จะไปหาเหตุผลจากที่ไหนได้อีก?

คุณย่ามองการณ์ไกลจริง ๆ ไม่สิ ต้องยกความดีให้พังเทียนชง ไอ้หนุ่มนั่นปากศักดิ์สิทธิ์ทำนายแม่นยำ

ต้องขอบคุณเขาให้ดีแล้ว!

คิดได้ดังนั้น ลั่วลี่หมิงก็หันไปหาภรรยา “ที่รัก! ไปเตรียมขนมอะไรสักหน่อย ผมจะไปบ้านเก่า”

“ไปบ้านเก่าทำไม?”

ภรรยาถูพื้นไปพลางตอบส่ง ๆ ไปพลาง “ใกล้จะปีใหม่แล้ว รอถึงช่วงปีใหม่ค่อยไปก็ได้นี่!”

“คุณจะไปรู้อะไร ผมจะไปขอบคุณคุณย่า”

“ขอบคุณเรื่องอะไร?”

“ขอบคุณที่ตีขาผมหักไง!”

“ประสาท!”

ภรรยากลอกตาใส่ แต่ก็ยังวางไม้ถูพื้นแล้วหันไปเตรียมของขวัญ

……

บ้านเก่าตระกูลลั่ว

คุณย่าลั่วยกถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ ก่อนเหลือบมองลูกชายคนรองที่เพิ่งมาถึงด้วยสภาพมอมแมม แล้วถามเสียงเรียบ “ลูกคนรอง! วันนี้บริษัทไม่ยุ่งหรือไง ถึงมีเวลาวิ่งมาหาแม่?”

“จะไม่ยุ่งได้ยังไง งานกองโตขนาดนี้ วันไหนไม่มีเรื่องให้จัดการบ้างล่ะ?”

ลั่วลี่ว่านลูบผมสั้นที่เพิ่งตัดรับปีใหม่ พลางยิ้มตอบ “แต่ถึงบริษัทจะยุ่งแค่ไหน ผมก็ลืมมาไหว้ทักทายแม่ไม่ได้หรอก!”

“อย่างนั้นหรือ?”

คุณย่ายิ้มบาง ๆ “ปากอย่างแกนี่นะ ไม่ว่าจะพูดจริงหรือพูดเล่นก็ฟังรื่นหูไปหมด ฮ่า ๆ!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป