ลงเขามาก็กวาดเรียบ

ตอนที่ 63 หลังลงจากเขา ฉันกวาดล้างทุกสิ่ง

6 นาที· 1.3K คำ

ชั้น 19 ห้องทำงาน 1918

หว่านรั่วเยียน ผู้จัดการฝ่ายการเงิน ถูกพังเทียนชงกดลงบนโซฟาอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอตกใจจนใจเสียไปหมด

“เอ๊ะ ๆ ๆ!”

หว่านรั่วเยียนร้องอย่างตกใจ “คุณทำอะไรน่ะ! ทำไมถึงมาจับเนื้อต้องตัวกันแบบนี้? โอ๊ย! แขนฉัน...”

เธอใช้มือลูบแขนเบา ๆ พลางถลึงตามองพังเทียนชง

“ฮี่ ๆ!”

พังเทียนชงยิ้มกว้างแล้วถาม “พี่สาว คุณแซ่อะไรครับ?”

“ไม่ต้องเกรงใจ ฉันแซ่หว่าน หว่านรั่วเยียน!”

ผู้จัดการหว่านตอบอย่างไม่สบอารมณ์ “ทำไมนายถึงหยาบคายแบบนี้ ไม่มีมารยาทเอาเสียเลย!”

“ขอโทษครับ พี่หว่าน...”

พังเทียนชงเกาหัวพลางยิ้ม “ผมตื่นเต้นไปหน่อย ตื่นเต้นน่ะครับ... ฮ่า ๆ!”

“ตื่นเต้นอะไรของนาย? ไม่เคยเห็นคนสวยหรือไง!”

“มะ...ไม่ใช่ครับ ผมคิดว่าพี่คงเอาโบนัสมาให้ผมแน่ ๆ ช่างมาถูกเวลาเสียจริง ช่วงสองวันนี้เงินค่าขนมผมกำลังจะหมดพอดี...”

“ไป ๆ ใครจะเอาโบนัสมาให้นายกัน...”

หว่านรั่วเยียนทั้งขำทั้งจนใจ “นายคิดอะไรอยู่เนี่ย? ฉันแค่เดินผ่านมา เลยแวะเข้ามาดู อยากรู้จักบุคคลระดับตำนานของบริษัทสักหน่อย...”

“ไม่ได้เอาเงินมาให้เหรอครับ!”

พอได้ยินดังนั้น พังเทียนชงก็หมดความสนใจทันที ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง

“อะไรนะ!”

หว่านรั่วเยียนยิ้ม “ไม่ได้เงินก็ไม่ต้อนรับพี่แล้วหรือไง? นายเปลี่ยนสีหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือเสียอีก...”

“ที่ไหนกันครับ?”

พังเทียนชงยักไหล่ “ผมอ่านหนังสือทีหนึ่งอ่านได้ครึ่งคืน กว่าจะหลับก็ยังไม่พลิกสักหน้าเลยครับ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป