สำหรับการมาถึงของเฉินหลิง ฉู่มู่หยุนไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด
เขายิ้มน้อย ๆ ลากเก้าอี้ตัวหนึ่งออกมาจากหลังร้านเล็ก ๆ เชิญให้เฉินหลิงนั่งลง
"ดูเหมือนว่า ในที่สุดนายก็มีความอดทนที่จะฟังฉันอธิบายเรื่อง 'ความยุติธรรม' ของพวกเราให้จบแล้วสินะ"
"ฉันพร้อมฟัง"
ถึงแม้เฉินหลิงจะอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับแฟลชไดรฟ์นั้นอย่างเร่งด่วน แต่เขาเชื่อว่าฉู่มู่หยุนในเมื่อมอบมันให้เขา ก็จะต้องอธิบายให้ฟังแน่นอน ดังนั้นเขาจึงอดทนรอให้ฉู่มู่หยุนเริ่มต้นเล่าจากจุดเริ่มต้น
"เรื่องมหาวิบัติ นายรู้มากแค่ไหน?"
เฉินหลิงนึกถึงเนื้อหาที่เคยได้ยินจากหมอหลินก่อนหน้านี้
"ได้ยินว่ามีดาวตกสีเลือดลูกหนึ่งพุ่งผ่านขอบฟ้า โลกสีเทามาบรรจบกับโลกใบนี้ และส่งผลกระทบต่อโลกนี้... แล้วก็หายนะที่จะคลานออกมา แค่นั้นแหละ"
พูดถึงตรงนี้ จู่ ๆ เฉินหลิงก็นึกขึ้นได้ว่าในแฟลชไดรฟ์นั้น เขาก็เห็นดาวตกสีเลือดบนข่าวเหมือนกัน...
ราวกับนึกอะไรบางอย่างได้ เขาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
"เดี๋ยวนะ... ในแฟลชไดรฟ์นั่น คือโลกก่อนเกิดมหาวิบัติงั้นเหรอ?!"
"ใช่แล้ว" ฉู่มู่หยุนมองเขาด้วยความประหลาดใจ ดูเหมือนไม่คิดว่าเฉินหลิงจะเดาออกในทันที "ที่แกพูดเมื่อกี้ เป็น 'มหาวิบัติ' แบบที่คนส่วนใหญ่ในเก้าแดนรับรู้กัน แต่ที่จริงแล้ว 'มหาวิบัติ' มันมีมากกว่านั้นอีกมาก..."
"หมายความว่ายังไง?"
"ตามคำเล่าขาน โลกก่อนเกิดมหาวิบัติรุ่งเรืองและเจริญก้าวหน้า มนุษย์สามารถใช้พลังทางวิทยาศาสตร์ทำเรื่องได้มากมาย... เช่น บินขึ้นสู่ฟ้า ชุบชีวิต นครที่สว่างไสวราวกลางวันตลอดคืน สร้างโลกเสมือนจริงในโลกแห่งความจริง หรือแม้กระทั่งละจากดาวเคราะห์ดวงนี้ ไปสำรวจ 'จักรวาล' อันลึกลับและเป็นปริศนา..."