เฉินหลิงเดินออกมาประมาณสี่สิบห้าสิบเมตร แล้วจู่ๆ ก็หันหลังเลี้ยวเข้าห้องน้ำสาธารณะข้างทาง
เขามองเห็นข้อมูลการติดต่อที่ร้านขายของชำให้ไว้แน่นอน แต่ท่าเรือหนาวเหน็บก็มีแค่นี้ ภายใต้สายตาของเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายสามนายกับหมายเลข 8 เขาไม่มีทางเดินตรงเข้าไปคุยกับเจ้าของร้านได้แน่
อยากจะติดต่อกับสมาชิกสมาคมสนธยาคนนั้นลับๆ เขาต้องใช้วิธีที่ซ่อนเร้นกว่านี้
เฉินหลิงตามหลังเด็กหนุ่มโชคดีคนหนึ่ง พอเด็กคนนั้นกำลังจะเข้าห้องเล็กเพื่อย่อตัวลง กึก เฉินหลิงฟาดสันมือเข้าที่ต้นคอจนเขาสลบ แล้วลากร่างเข้าไปอย่างรวดเร็ว ปิดประตู...
พอประตูเปิดออกมาอีกที เขากลายเป็นร่างของเด็กหนุ่มคนนั้นแล้ว
เฉินหลิงจัดเสื้อคอปกที่ยุ่งเล็กน้อยให้เรียบร้อย ก้าวเท้าออกจากห้องน้ำ ตรงไปที่ร้านขายของชำ
"หนังสือพิมพ์ นิตยสาร ของเล่น ไพ่... มีอะไรอยากได้ไหมคะ? ไม่มีก็เลิกงานแล้วนะ~"
"สวัสดีค่ะ หนูอยากเขียนจดหมายไปหาแม่..."
ตอนที่หญิงสาวกำลังหาวววว เสียงเด็กใสๆ ก็ดังขึ้น
เธอก้มลงมอง เห็นดวงตาโตบริสุทธิ์คู่นึง จ้องมองเธออย่างน่าสงสาร
"หนูน้อย ที่นี่เรา..."
"แม่หนูป่วยเป็นโรคหัวใจ หนูอยากให้ความหวังกับแม่" พูดไม่ทันจบ เด็กชายก็พูดต่อ "หนูมีเงินอยู่หกหยวนเอง ส่งได้ไหมคะ?"
ได้ยินแบบนั้น แววตาหญิงสาวแวบหนึ่งด้วยความแปลกใจแทบมองไม่เห็น แต่แล้วก็ยิ้มพร้อมกับยื่นกระดาษปากกาให้:
"ได้สิ เขียนตรงนี้เลยจ้ะ"