“ค้นหาความสอดคล้อง รวมพลังสังหาร……นี่คือกุญแจสำคัญที่ดึงดูดรากฐานวิถีเทพสงครามมาใช่ไหม?”
เฉินหลิงจดจำแปดคำนี้ไว้ในใจ
จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่า ตอนที่เขาได้รับการจ้องมองจากวิถีเทพสงครามในคฤหาสน์ ดูเหมือนเขาจะอยู่ในสภาพแบบนี้……ความเกลียดชังอันแข็งแกร่งครอบงำจิตใจของเขา เขายืนอยู่ตรงหน้ามีดกระดูก ผู้ที่ไม่เคยฆ่าคนมาก่อน ใช้มีดสั้นผ่าท้องร่างของอีกฝ่าย
ไอสังหารในใจของเขาในตอนนั้น ต้องสังหารคนทั้งคฤหาสน์จนหมด จึงจะบรรเทาลงได้
แต่ข้อแตกต่างคือ ตอนนั้นเขาได้รับวิถีเทพโดยตรงจากดาวที่แทนวิถีเทพสงครามบนท้องฟ้า แต่ครั้งนี้ทุกคนที่เข้ามาในคลังโบราณวิถีสงคราม ต่างได้รับวิถีเทพจาก “รากฐานวิถี” ของคลังโบราณ หากพูดถึงประสิทธิภาพแล้ว อย่างหลังน่าจะสู้อย่างแรกไม่ได้
“ก่อนเข้าคลังโบราณ มีกฎสองข้อ พวกเจ้าต้องจำไว้ให้ดี”
“ข้อแรก สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่คลังโบราณวิถีสงครามแสดงออกมา พวกเจ้าสังหารได้ตามใจชอบ เพราะพวกมันเป็นเพียงภาพฉายของไอสังหารโบราณ……แต่ระหว่างพวกเจ้าด้วยกันเอง ห้ามฆ่ากันเองเด็ดขาด สิ่งมีชีวิตที่แสดงออกมาตายแล้วยังเกิดใหม่ได้ แต่ถ้าพวกเจ้าตาย……ก็ตายจริง ๆ แล้ว”
พูดถึงตรงนี้ เขามองไปที่เยียนซีไฉ่ แล้วเสริมอีกประโยค:
“แน่นอน ถ้าตายด้วยน้ำมือของสิ่งมีชีวิตที่แสดงออกมาระหว่างการต่อสู้ ก็ถือเป็นอุบัติเหตุ……อย่างไรก็ตาม พวกเจ้าต้องให้ความสำคัญกับชีวิตของตัวเองเป็นหลัก”
“ข้อสอง หลังจากพวกเขาเข้าไปแล้วคลังโบราณจะปิดโดยอัตโนมัติ จนกว่าจะผ่านไป 24 ชั่วโมงจึงจะเปิดอีกครั้ง ในระหว่างนี้ไม่สามารถออกกลางคันได้ ยังเป็นคำพูดเดิม ถ้าเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ให้ชีวิตตัวเองสำคัญที่สุด”