เมื่อเฉินหลิงกลืนกินกระสุนปืนฆ่าตัวตายต่อหน้าธารกำนัล โลกทั้งใบก็เข้าสู่ความเงียบงัน
ทุกคนจ้องมองอย่างตะลึงไปที่ขอบผาที่ว่างเปล่า ชั่วขณะนั้น ความคิดทั้งหมดหยุดชะงัก...
"ฆ่าตัวตาย?" เยียนซีไฉ่ตะลึงอยู่นาน "ฉันนึกว่ากระดูกของมันจะแข็งแกร่งแค่ไหน... ผลปรากฏว่ามันฆ่าตัวตายแบบนี้เลยเหรอ??"
"ดูเหมือนจะมีอะไรผิดปกติ... พวกนายเห็นเมื่อกี้ไหม? หน้าของมันตอนถูกยิง วินาทีนั้น กลายเป็นอีกคนหนึ่ง"
"เห็นสิ นั่นมันเรื่องอะไรกัน?"
"ฉันก็รู้สึกแปลกๆ อยู่แล้ว ผู้รักษากฎเล็กๆ จากเขตสาม จะกล้าท้าทายคุณชายเยียนแบบไม่เกรงกลัวได้ยังไง... งั้นเขาก็ไม่ใช่เฉินหลิงจริงๆ สินะ?"
"เขาเป็นผู้ช่วงชิงไฟ"
ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน ผูเหวินก็พูดขึ้นมาทันใดนั้น
สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดอย่างที่สุด!
"ล่วงละเมิดวิถีสวรรค์ ชิงหล้าแผ่นดิน เทพโจรปลายทาง[ราชาเงินขาว]... นี่คือความเชื่อของผู้ช่วงชิงไฟ"
"ผู้ช่วงชิงไฟ!?"
เมื่อได้ยินสามคำนี้ ทุกคนในที่นั้นถึงกับสีหน้าเปลี่ยนไป!
"คือองค์กรชั่วร้ายที่ถูกทุกแดนของมนุษย์ประกาศล่าตัวน่ะเหรอ? พวกมันมาที่พิภพแสงออโรร่าด้วยเหรอ?"
"ฉันเคยได้ยินมา สมาชิกของผู้ช่วงชิงไฟทุกคน ต่างเป็นผู้ครอบครองวิถีโจรสวรรค์ พวกมันสามารถขโมยใบหน้าของใครก็ได้อย่างง่ายดาย แล้วกลืนเข้าไปในฝูงชน..."
"พวกมันมีความสุขกับการขโมยทุกอย่างของคนอื่น ทั้งตัวตน เงินทอง ความทรงจำ อารมณ์ ครอบครัว... ได้ยินว่ายังสามารถขโมยวิถีของคนอื่นได้ด้วยนะ?!"
"งั้นเมื่อกี้ที่ตายไปไม่ใช่เฉินหลิง แต่เป็นผู้ช่วงชิงไฟที่แฝงตัวเข้ามาในหมู่พวกเราสินะ?"