ฉันไม่ใช่เทพแห่งละคร

ตอนที่ 57 รอยมือเปื้อนเลือด

6 นาที· 1.5K คำ

รูม่านตาของพนักงานต้อนรับหดตัวลงทันที!

ในวินาทีที่มีดสั้นของเฉินหลิงเกือบจะเฉือนคอหอยของเขา สีเทาเส้นหนึ่งก็แล่นผ่านไป มือของเขาก็ว่างเปล่าทันที

ลมฝ่ามือของเฉินหลิงปาดผ่านลำคอของพนักงานต้อนรับ ทำให้เขาตกใจจนเหงื่อแตก เขาถอยหลังครึ่งก้าวอย่างรวดเร็ว แล้วกลับแทงมีดสั้นใส่เฉินหลิง!

ลืมไปว่าเขาสามารถขโมยอาวุธได้...

เฉินหลิงที่มือทั้งสองข้างว่างเปล่า ทำได้เพียงหลบอย่างจนใจ ช่องว่างสั้นๆ นี้ทำให้พนักงานต้อนรับถอยห่างจากเขา และทรงตัวบนหลังคารถได้อย่างยากลำบาก

"ความเร็วขนาดนี้... เป็นไปได้ยังไง?" พนักงานต้อนรับมองเฉินหลิงอย่างตกตะลึง "แกก็เชี่ยวชาญวิถีเทพด้วยหรือ?"

เขาราวกับนึกอะไรได้ สีหน้าเปลี่ยนไปหลายครั้ง

"ไม่ใช่ แกไม่ใช่ผู้รักษากฎหน้าใหม่ธรรมดา... แกเป็นใคร? สาวกเจียงเทียน? หรือสมาชิกสมาคมสนธยา?"

เมื่อเห็นว่าตัวตนถูกเปิดเผย เฉินหลิงก็ไม่แสร้งทำอีกต่อไป เขาต้องกำจัดไอ้คนนี่ให้เร็วที่สุด... ไอ้นี่รู้มากเกินไปแล้ว

แม้จะสูญเสียอาวุธ เฉินหลิงก็ยังสามารถต่อสู้ด้วยมือเปล่าได้ด้วยความเร็วของตัวเอง ทักษะการสังหารที่เขาเรียนรู้จากหานเหมิงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

เฉินหลิงเปลี่ยนท่าทาง เข้าใกล้พนักงานต้อนรับด้วยความเร็วสูงสุด ส่วนอีกฝ่ายที่เคยพลาดท่าไปแล้ว ดูเหมือนจะระวังการประชิดตัวกับเฉินหลิง คอยใช้ปืนพกและมีดสั้นรักษาระยะห่างอยู่ตลอด

เมื่อเฉินหลิงค่อยๆ รุกเข้าใกล้ พนักงานต้อนรับก็ได้แต่ถอยหนี ไม่นานก็มาถึงปลายสุดของตู้สุดท้าย แทบไม่มีที่ให้ถอยอีกแล้ว

เสื้อคลุมสีน้ำตาลเข้มปลิวไสวบนยอดรถไฟ ไอน้ำปะปนกับหิมะและลม ค่อยๆ กลืนร่างของคนทั้งสอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป