อวิ๋นเจิงแทบไม่เคยสัมผัสได้ถึงอารมณ์รุนแรงเช่นนี้จากเอ้อร์ไป๋มาก่อน นางยื่นมือไปลูบหัวมันแล้วเอ่ยถามอย่างคาดเดา “เอ้อร์ไป๋ เจ้าอยากได้สิ่งที่ถูกผ้าแดงคลุมอยู่ด้านล่างหรือ?”
เอ้อร์ไป๋ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารัว ดวงตาแก้วใสคู่นั้นเปี่ยมด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้า มันอยากได้ ‘สิ่งนั้น’ จริง ๆ
อวิ๋นเจิงถอนหายใจอย่างจนใจปนเอ็นดู “ข้าก็ไม่รู้ว่าจะประมูลได้หรือไม่ แต่ในเมื่อเอ้อร์ไป๋อยากได้ถึงเพียงนี้ ข้าจะพยายามให้เต็มที่!”
ตอนนี้นางมีหินวิญญาณติดตัวอยู่เพียงหกหมื่นกว่า รวมกับแผ่นยันต์ระเบิดขั้นสามแล้วก็น่าจะมีประมาณสองแสนหินวิญญาณ ไม่รู้ว่าจะประมูลผลจื่อเสี่ยนฮวากั่วกับ ‘สิ่งนั้น’ ที่เอ้อร์ไป๋ต้องการพร้อมกันได้หรือไม่...
แต่ถึงจะเกินงบก็ไม่เป็นไร นางยังมีแผ่นยันต์ขั้นสาม สามารถใช้แผ่นยันต์ชำระหนี้ได้!
“จี๊ ๆ” มันใช้หัวฟูนุ่มถูไถฝ่ามือนาง ราวกับกำลังแสดงความขอบคุณ
อวิ๋นเจิงยิ้มละไม “ไม่ต้องขอบคุณหรอก เรื่องของเจ้าก็คือเรื่องของเจ้านายอย่างข้า”
การประมูลด้านล่างดำเนินไปอย่างคึกคัก บัดนี้เข้าสู่ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นเร้าใจแล้ว
เฉินเยว่วางมือไว้บนผ้าแดง กวาดตามองรอบบริเวณอย่างแฝงนัย ก่อนยิ้มอย่างลึกลับ “ต่อไปนี้ ขอเชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่านชมสิ่งประมูลชิ้นแรกของงานประมูลหลิงเทียนในครั้งนี้!”
สิ้นเสียง เฉินเยว่ก็ยกมือเปิดผ้าแดงออกทันที!
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือกรงเหล็กขนาดใหญ่ ภายในกรงมีนกสีแดงเพลิงตัวหนึ่งที่เหลือลมหายใจรวยริน!
ขนทั่วร่างของนกสีแดงเพลิงถูกพลังวิญญาณเผาจนยับเยิน มองไม่ออกว่าเป็นนกชนิดใด มันหมอบอยู่ในกรงเหล็ก ดวงตาสีดำทั้งคู่เลื่อนลอยไร้ประกาย