ถูกลอตเตอรี่ อายุยังน้องนัก นอนราบแบบนี้เหมาะหรือ

ตอนที่ 2 ถูกหวยแล้ว วัยนี้จะนอนราบเลยเหมาะไหมนะ

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เก็บของพวกนี้เรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็เป็นของใช้ในชีวิตประจำวันอย่างแปรงสีฟัน ยาสีฟัน มีดโกน พวกนี้ยังไม่ต้องรีบร้อน

นั่งอยู่บนเตียง มองกองเหล้าที่วางเต็มพื้น เจียงเฮ่าก็รู้สึกซับซ้อนขึ้นมา

อย่าดูว่าเขาซื้อมาเยอะขนาดนี้ แต่เหมาไจ้พวกนี้เขายังไม่เคยเปิดดื่มสักครั้ง คิดแล้วก็เสียดายจริง ๆ

คิดไปคิดมา ก็มีแต่ความเศร้า

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาเพื่อนบ้านเกิด เสียงดังสองครั้ง ปลายสายก็รับ

“พี่ตง เหล้าพวกนี้ผมอยากขายแล้ว พี่ช่วยหาคนซื้อให้หน่อยได้ไหมครับ”

“จะขายตอนนี้เลยเหรอ คิดดีแล้วนะ เก็บไว้อีกหน่อย ราคาอาจขึ้นกลับมาก็ได้” พี่ตงพูดอย่างจริงใจ

“ผมต้องใช้เงินด่วน คิดดูแล้วก็ขายเลยครับ”

“ขายก็ขายได้ ผมรับซื้อทั้งหมดเลย แต่ราคาตอนนี้นายก็รู้ ขายช่วงนี้ยังไงก็ขาดทุนอยู่หน่อย”

เจียงเฮ่าถอนหายใจ “ผมก็รู้ครับ คิดซะว่าลงทุนแล้วขาดทุนก็แล้วกัน ผมมันไม่มีโชคแบบนี้อยู่แล้ว”

เจียงเฮ่ารู้สึกจริง ๆ ว่าตัวเองโชคร้าย ตั้งแต่เด็กจนโต เรื่องที่เกี่ยวกับโชคเหมือนจะพากันหลบหน้าเขา

ถุงนำโชคในห้องไลฟ์สตรีมต่าง ๆ บนอินเทอร์เน็ต เขาไม่เคยสุ่มได้สักครั้ง กิจกรรมสแกนคิวอาร์โค้ด ทดลองใช้ ทดลองชิมในแอปต่าง ๆ ก็ไม่เคยถูกรางวัล

ซื้อชาผลไม้สักแก้ว ฝาขวดของคนอื่นมีแต่ “ดื่มแล้วรับฟรีอีกขวด” หรือ “รับส่วนลดหนึ่งหยวน” ส่วนของเขามีแต่ “ขอบคุณที่อุดหนุน” ตลอด

เพราะอย่างนี้ เจียงเฮ่าถึงเริ่มชินชาไปแล้ว แต่ในใจก็อดรู้สึกเสียดายขึ้นมาไม่ได้ เมื่อคืนเขาหุนหันพลันแล่นเกินไปจริง ๆ

พี่ตงถามต่อ “แล้วจะขายทั้งหมดเลย หรือทยอยขายก่อนบางส่วน”

“ขายทั้งหมดเลยครับ” ในเมื่อคิดจะปีนออกจากหลุมแล้ว ก็อย่าเหลืออะไรไว้เลย พูดไปก็แค่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เปลี่ยนเป็นเงินสดยังจับต้องได้กว่า

“ได้ งั้นนายรีบไหม ถ้ารีบ พรุ่งนี้ผมไปซื้อให้เลย”

เจียงเฮ่าตอบตามตรง “ค่อนข้างรีบครับ งั้นรบกวนพี่ตงด้วยนะครับ”

“จะรบกวนอะไรล่ะ” พี่ตงพูด ก่อนจะเสริมว่า “ผมยังรู้สึกเกรงใจอยู่เลย ตอนนั้นที่บอกนายก็เพราะอยากให้นายได้กำไร ใครจะไปคิดว่าตลาดจะเป็นแบบนี้…”

เจียงเฮ่ารีบพูด “พี่ตง อย่าคิดแบบนั้นเลยครับ เรื่องตลาดใครจะไปคาดการณ์ได้”

“ได้ งั้นพรุ่งนี้รอผมโทรไปนะ”

“ครับ”

ทั้งสองคุยกันตามมารยาทอีกสองสามประโยค ก่อนจะวางสาย

เจียงเฮ่ารู้ว่าพี่ตงพูดจากใจจริง ตอนนั้นเขาก็คิดจะพาเจียงเฮ่าหาเงินจริง ๆ

คนเราน่ะนะ ล้วนแต่เป็นไปตามชะตา

ท้องร้องโครกครากขึ้นมาครั้งหนึ่ง เขามองเวลา ตอนนี้เที่ยงแล้ว

มื้อเช้าก็ไม่ได้กิน เมื่อกี้ยังไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้จู่ ๆ ก็หิวขึ้นมาอย่างหนัก

เจียงเฮ่าไปล้างมือ เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วลงไปข้างล่าง

เจียงเฮ่าเช่าห้องอยู่ในชุมชนเก่าหุยหลงกวน ย่านนี้มีร้านรวงค่อนข้างคึกคัก นอกชุมชนมีถนนสายเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตชาวบ้าน

บนถนนมีร้านอาหารเล็ก ๆ อยู่ไม่น้อย ร้านที่เขาไปบ่อยชื่อร้านเสฉวนน้อย ปกติเขาจะสั่งข้าวราด ถ้าอยากกินอาหารบ้าน ๆ ก็สั่งเต้าหู้ผัด ถ้าอยากกินอะไรดี ๆ หน่อยก็สั่งหมูผัดสองครั้ง

เจียงเฮ่าลงบันไดแล้วเดินเอื่อย ๆ ไปทางร้านอาหาร จากนั้นก็เห็นหน้าร้านแห่งหนึ่งมีคนมุงกันแน่น เหมือนเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น

เขาเร่งฝีเท้าไปอีกสองสามก้าว บรรยากาศยิ่งคึกคัก ผู้คนกำลังพูดคุยกันอย่างออกรส ที่พื้นยังมีเศษกระบอกพลุที่จุดแล้วกระจัดกระจายอยู่เต็มไปหมด

พอเดินเข้าไปใกล้ ได้ยินเสียงพูดคุยของทุกคนชัดขึ้น ปรากฏว่าร้านนี้มีคนถูกรางวัลใหญ่ สลากใบเดียวแทงห้าสิบเท่า และถูกรางวัลที่หนึ่ง

ทุกคนพากันพูดถึงเรื่องนี้อย่างคึกคัก หลายคนยังแอบเสียดายอยู่ไม่น้อย

บางคนก็พูดทำนองว่า ผู้อำนวยการคงขาดเงินอีกแล้ว อะไรประมาณนั้น

เจียงเฮ่ามองภาพอันคึกคักตรงหน้า หัวใจพลันกระตุกวูบ

สลากใบเดียว ห้าสิบเท่า

เหมือนเมื่อวานเขาจะซื้อแบบใบเดียวห้าสิบเท่าไว้ใบหนึ่งนี่นา

เมื่อวานเขาตกงาน อารมณ์หดหู่มาก กลับมาดื่มที่ร้านเสฉวนน้อยนิดหน่อย บางทีอาจเพราะอารมณ์พาไป เลยเริ่มมึนขึ้นมา

ในใจก็ยังไม่ยอมแพ้ พอเดินผ่านร้านขายลอตเตอรี่ร้านนี้ หัวร้อนขึ้นมาอีก เขาเลยเดินเข้าไปซื้อลอตเตอรี่

ตอนนั้นหัวร้อนจริง ๆ ในหัวเหมือนมีไฟลุก ทำให้เขาเกิดความอยากอย่างแรงกล้าขึ้นมาในชั่วขณะนั้น

สุ่มเลขหนึ่งชุด แทงห้าสิบเท่า

พอซื้อเสร็จ หัวก็หายร้อน เจียงเฮ่าก็เสียใจทันที ด้วยดวงของเขาเนี่ยนะ ยังจะมาซื้อลอตเตอรี่ แถมยังให้เครื่องสุ่มเลือกให้อีก คิดอะไรอยู่กันแน่

แต่ตอนนี้เจียงเฮ่าเริ่มนั่งไม่ติด เขาล้วงกระเป๋าด้วยมือสั่น ๆ… อืม อยู่ตรงนี้ เขาคว้าลอตเตอรี่ใบนั้นไว้แน่น

เขาไม่ได้เข้าไปมุงในร้าน แต่กลับเดินถอยออกมาสองก้าว จากนั้นก็เปิดโทรศัพท์เช็กหมายเลขที่ถูกรางวัล

พอผลปรากฏขึ้น เจียงเฮ่าถือลอตเตอรี่ไว้ในมือข้างหนึ่ง อีกข้างถือโทรศัพท์ ไล่เทียบตัวเลขทีละตัว 04 มี 05 มี 08 มี…

ตรงกันทุกตัว นี่เป็นของผมจริง ๆ เหรอ

เจียงเฮ่าไม่อยากเชื่อ จึงเทียบดูอีกรอบ ก็ไม่ผิดจริง ๆ

เขาดูซ้ำอีกครั้ง ก็ยังตรงกันทุกตัว

ผมถูกรางวัลจริง ๆ เหรอ หรือว่าโชคทั้งชีวิตของผมจะระเบิดออกมาในครั้งนี้

เขาหยิกต้นขาตัวเองแรง ๆ ทีหนึ่ง “ซี้ด” เจ็บจริง นี่เป็นเรื่องจริง

เจียงเฮ่าไม่กล้าป่าวประกาศ นี่มันห้าสิบเท่าเชียวนะ เขาเก็บลอตเตอรี่ให้เรียบร้อย คราวนี้ไม่วางส่งเดชแล้ว เขาถอดเคสโทรศัพท์ออก สอดลอตเตอรี่ไว้ข้างใน แล้วใส่เคสกลับเข้าไป

เจียงเฮ่าหยิบบุหรี่ออกมาจุดหนึ่งมวน สูดเข้าไปลึก ๆ กลิ่นเฉพาะตัวกับความเผ็ดร้อนของควันบุหรี่กระตุ้นร่างกายและประสาทของเขา

ทำให้หัวใจที่กำลังเต้นตื่นเต้นค่อย ๆ สงบลงบ้าง

เขาค่อย ๆ ขยับกลับไปใกล้ร้านขายลอตเตอรี่ ฟังทุกคนพูดคุยกันอย่างออกรส มองดูพวกเขาวิจารณ์ราวกับคนที่ถูกรางวัลในครั้งนี้เป็นตัวเอง

เจียงเฮ่ายืนอยู่แค่รอบนอก ตอนนี้ในใจเขาจะว่าอย่างไรดี ทั้งตื่นเต้น ทั้งดีใจ มีครบหมด

แต่ที่มากกว่านั้นคือความรู้สึกไม่มั่นคง

เขาเทียบลอตเตอรี่ใบนั้นไปมาสามรอบแล้ว คนที่ถูกรางวัลคือเขาจริง ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรู้สึกเหมือนไม่จริง ใจยังคงแขวนค้างอยู่

กลัวเหลือเกินว่าจะดีใจเก้อ

ขณะเดียวกันก็รู้อย่างชัดเจนว่าคนที่ถูกรางวัลคือเขา ความรู้สึกขัดแย้งนี้ทำให้เขาแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่

ห้าสิบเท่าเชียวนะ เป็นเงินเท่าไหร่แล้วนะ หลายร้อยล้านหรือเปล่า

เขาแค่ยืนฟังทุกคนคุยกันอยู่รอบนอก

“ถ้าผมถูกรางวัลนะ ให้ตายเถอะ ชาตินี้ไม่ต้องทำอะไรแล้ว” ชายคนหนึ่งที่เห็นชัดว่าเป็นนักเสี่ยงโชคตัวยงพูดขึ้น

“เลิกเพ้อเถอะ นายไม่ใช่พ่อผู้อำนวยการสักหน่อย เขาจะให้รางวัลนายทำไม อยากฝันก็กลับไปนอนฝันบนเตียงสิ”

“ผมก็แค่พูดไปงั้น เฮ้อ ถ้ารู้ว่าจะเป็นเลขสุ่มห้าสิบเท่า ผมก็ซื้อแบบนี้ไปแล้ว”

“ถ้านายซื้อ เลขที่ออกก็คงไม่ใช่เลขชุดนี้หรอก”

“คนที่ถูกรางวัลนี่จะเสียดายไหมนะ ตอนนี้ปรับเงินรางวัลแล้ว ได้มากสุดแค่หนึ่งร้อยล้าน ถ้าเป็นเดือนก่อนคงได้สองร้อยห้าสิบล้าน หายไปตั้งเกินครึ่งในเดือนเดียวเลยนะ”

“หนึ่งร้อยล้านก็พอแล้ว ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น”

…

เจียงเฮ่าฟังอยู่ครู่หนึ่งก็ไม่ฟังต่อ เขาไม่ได้ไปที่ร้านเสฉวนน้อย แต่เดินไปอีกร้านที่ขายอาหารปรุงสำเร็จ แล้วซื้อกับแกล้มมาบ้าง

วันนี้เขาตั้งใจจะใช้เงินสักหน่อย ปลอบประโลมหัวใจที่เต้นแรงไม่หยุด

หูหมูหนึ่งชิ้น เนื้อหัวหมูสองขีด หัวใจกับไส้หมูก็เอามานิดหน่อย แล้วยังยำผักเย็นอีกจาน รวมเป็น 128 หยวน

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงตัดใจซื้อไม่ลงจริง ๆ เพราะค่าใช้จ่ายประจำของเขามีอยู่ทุกเดือน

ค่าเช่าห้อง ค่าผ่อนบ้านที่บ้านเกิด แล้วยังมีผ่อนหัวเป่ยอีก

ตอนนี้เขาต้องการของพวกนี้มาช่วยประคองหัวใจที่ว่างโหวงให้มั่นคงขึ้น

เขาหิ้วของกลับถึงบ้าน พี่สาวห้องข้าง ๆ กำลังเป่าผมอยู่ในห้องนั่งเล่น พอเห็นเขากลับมาก็พยักหน้าทักทาย

บ้านนี้แบ่งห้องให้เช่า เดิมมีสามห้อง เจ้าของบ้านปรับปรุงเพิ่มอีกสองห้อง ส่วนที่เจียงเฮ่าเช่าเป็นมุมระเบียง ซึ่งเป็นห้องที่เล็กและถูกที่สุด

ทุกคนอยู่ด้วยกันแต่ไม่ค่อยได้คุยกัน ต่างคนต่างออกไปเช้าเย็นกลับ เจอหน้ากันก็แค่ทักทาย

เจียงเฮ่ากลับเข้าห้อง ไม่ได้รีบกิน แต่หยิบลอตเตอรี่ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วดาวน์โหลดแอปสแกนคิวอาร์โค้ดมาสแกนดู

แอปแสดงว่าลอตเตอรี่ใบนี้ถูกรางวัลที่หนึ่ง รางวัลต่อหนึ่งชุดคือห้าล้านหยวน มีห้าสิบชุด ยอดเงินรางวัลรวมสูงสุดหนึ่งร้อยล้านหยวน

นั่นคือชนเพดานเงินรางวัลแล้ว

เจียงเฮ่าตรวจดูแล้ว กติกาลอตเตอรี่เพิ่งเปลี่ยนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ไม่อย่างนั้นเขาคงได้เงินสองร้อยห้าสิบล้านหยวน

แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไร กลับพอใจอย่างยิ่งด้วยซ้ำ ตัวเลขขนาดนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงตลอดแปดชั่วโคตร

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป