ลูกสี่คนไม่ใช่ลูกแท้ ชายคลั่งรักพี่สาวล้างแค้น

ตอนที่ 23 ลูกทั้งสี่ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ พี่ชายคลั่งรักพี่สาวจนบ้าคลั่ง

8 นาที· 1.9K คำ

จางชีเป่าคร้านจะสนใจพวกปากคอเราะร้ายเหล่านั้น

เด็กทั้งสองถูกคนดูแคลนมาจนชิน จึงมักหลบไปอยู่มุมกำแพง อยากซ่อนตัวให้พ้นสายตาคนอื่น กลัวว่ากลิ่นเหม็นจากตัวจะทำให้ใครรังเกียจ

จางชีเป่ารู้สึกสงสารอยู่บ้าง แต่ก็รู้ว่าเด็ก ๆ ใช้ชีวิตอยู่ในรังหมาป่าอย่างตระกูลหูมาตั้งแต่เล็ก ถูกกลั่นแกล้งจนเคยชิน นิสัยขี้ขลาดเช่นนี้คงเปลี่ยนไม่ได้ในชั่วข้ามคืน

คงต้องค่อย ๆ เลี้ยงดูไป

จางชีเป่าฉีกซองนมผง ตักใส่แก้วเปล่าสองช้อน จากนั้นควักลูกอมนมกำมือหนึ่งจากกระเป๋าส่งให้ต้าเหวากับเอ้อร์เหวา “พวกเธอสองคนไปที่เคาน์เตอร์พยาบาล เอาลูกอมนมไปแลกน้ำร้อนกับพี่พยาบาล แล้วชงนมผงในแก้ว ดื่มกันคนละครึ่ง จากนั้นล้างแก้วให้สะอาด เติมน้ำให้เต็มแล้วเอากลับมา ทำได้ไหม?”

เด็กทั้งสองจ้องลูกอมนมตาเป็นประกาย

พวกเขาไม่ได้กินลูกอมมานานแล้ว

บ้านตระกูลหูมีเด็กเยอะ ของมีค่าอย่างลูกอมแทบไม่มีให้เห็น

นาน ๆ ทีจะมีสักหน่อย ก็ถูกย่าหูแบ่งให้หลานชายคนโตกับคนรอง

หลานชายบ้านตระกูลหูมีหลายคน พอถึงคราวพวกเขาสามคน หลานชายกลับไม่ใช่ของมีค่า แต่กลายเป็นปากที่เอาแต่คอยขอของ

พวกเขาทำได้แค่เก็บกระดาษห่อลูกอมมาเลีย แต่กระดาษเหล่านั้นถูกหลานชายสองคนของบ้านตระกูลหูเลียจนเกลี้ยงไปก่อนแล้ว

พวกเขาได้แต่จินตนาการถึงรสชาติของลูกอมนม

ไม่คิดเลยว่าน้าชายจะหยิบลูกอมนมกำมือหนึ่งออกมาจากกระเป๋าได้

เห็นเด็กทั้งสองทำท่าทางอยากกินจนออกนอกหน้า มุมปากของจางชีเป่าก็กระตุก ที่แท้ชาติก่อนพอถึงยุคหลัง ลูกอมอะไรพวกนี้แทบไม่มีใครกินกันแล้ว

ช่วงปีใหม่ซื้อมาเต็มจาน แทบไม่มีใครแตะเลย

จางชีเป่าควักลูกอมออกมาจากกระเป๋าอีกหกเม็ด แบ่งให้ต้าเหวากับเอ้อร์เหวาคนละเท่า ๆ กัน “คนละสามเม็ด ดื่มนมผงหมดแล้วค่อยกินลูกอมคนละเม็ด ให้ปากหวานหน่อย”

ความขลาดเขินและความรู้สึกต่ำต้อยบนใบหน้าเด็กทั้งสองหายไปในที่สุด ใบหน้าเล็ก ๆ ทั้งคู่มีชีวิตชีวาขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “ขอบคุณครับน้า พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป