# บทที่ 40 การทหารคือส่วนขยายของการเมือง
กองทหารม้ากวนหนิงคือสิ่งที่หยวนฉงห่วนหวงแหนที่สุด
ความหวงแหนคือความผูกพันในจิตใจ ยิ่งหวงแหนก็ยิ่งผูกพันลึก เมื่อใจห่วงใยย่อมสับสน!
หยวนฉงห่วนปรารถนาอย่างยิ่ง อยากเห็นกองทหารม้าที่เขาลงมือก่อตั้งด้วยตนเองประสบความสำเร็จงดงาม!
หยวนฉงห่วนเชื่อมั่นว่า "ใช้คนเหลียวตงรักษาดินแดนเหลียวตง" คือหนทางที่ถูกต้อง!
เขาจึงเลือกผู้ดีใหญ่ตระกูลดังแห่งเหลียวตงอย่างจู่เทียนโซ่วเป็นแม่ทัพ
คัดเลือกทหารที่มีร่างกายแข็งแกร่งจากชาวเหลียวตงมาบรรจุในกองทัพ ให้การสนับสนุนด้านทรัพย์สินเงินทอง
การก่อตั้งกองทหารม้าเป็นเรื่องที่สิ้นเปลืองเงินทองมากที่สุด!
จึงเป็นเหตุนำมาซึ่งคนตระกูลอู๋เข้านครหลวงวิ่งเต้นเส้นสาย อาศัยการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์มาแลกกับการสนับสนุน
แม้ต้องใช้เงินมหาศาล แต่ใครใช้ให้วงราชการสมัยนี้มันเป็นเช่นนี้เล่า
หากไม่ปล่อยให้พวกเขากินอิ่มหนำดี แม้แต่ซดน้ำแกง เจ้าก็ยังไม่มีโอกาส!
เพื่อให้ได้ม้าศึก จั่วเหลียงอวี้จึงไปหาสยงถิงปี้
อาศัยเส้นสายความคุ้นเคยกับเฉาเหวินเจ้าว ชุนเกอก็เริ่มค้าขายม้าศึก!
เพียงข้อนี้ข้อเดียว หยวนฉงห่วนรู้สึกขอบคุณอวี๋ลิ่ง
ม้าศึกที่ชุนเกอค้าขายล้วนเป็นม้าดี และราคาถูกมาก
เรื่องนี้ให้ตระกูลจู่กับตระกูลอู๋จัดการทั้งหมด เพราะสองตระกูลนี้เป็นคนพื้นถิ่นเหลียวตง มีกองคาราวานค้าขายอยู่ตั้งมากมาย
หยวนฉงห่วนไม่รู้เลยว่า ตระกูลจู่และตระกูลอู๋กำลังใช้ประโยชน์จากมัน!
ระหว่างที่ปฏิบัติตามคำบัญชาของหยวนฉงห่วน สองตระกูลก็สะสมกำลังเช่นกัน
อาศัยช่องทางสร้างกองทหารม้า อาศัยเสบียงเบี้ยเลี้ยงที่หลั่งไหลมาไม่ขาดสายจากการจัดตั้งกองทัพ...
สองตระกูลนี้ทั้งโกงกิน ทั้งกวาดต้อน อาศัยการดูดเลือด ขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ!
สิ่งที่น่าสะพรึงที่สุดคือ ในกองทหารม้าที่ยังคงจัดตั้งนี้ เหล่าแม่ทัพระดับกลางล้วนแต่มีความสัมพันธ์กับตระกูลจู่และตระกูลอู๋!
อู๋ซานกุ้ยน้อยอายุยังเดินไปตามทาง คนพวกนั้นก็จะลงจากหลังม้าแล้วคารวะเขาอย่างนอบน้อม
เพราะคนนี้คือพวกเดียวกัน
จุดสำคัญที่สยงถิงปี้ต่อต้าน "ใช้คนเหลียวตงรักษาดินแดนเหลียวตง" มาโดยตลอดอยู่ตรงนี้