# บทที่ 57 หมา หมา หมา หมา
คนปีนขึ้นกำแพงเมืองมากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อปืนใหญ่ที่ถอดแยกชิ้นส่วนถูกหามขึ้นไปบนกำแพง หลัวเหวินเซิงก็หมดบทบาท
ไม่ต้องคำนวณมุมยิงไกล แค่ตั้งปากกระบอกให้ตรงใครจะทำไม่ได้!
พร้อมกับเสียงตะโกนของหัวหน้าหน่วย ขบวนรบเปลี่ยนรูปโฉมใหม่ เป็นรูปแบบบุกตะลุยสามคนหนึ่งหมู่เล็ก สามหมู่เล็กหนึ่งกองร้อย
หนึ่งทวนโล่ หนึ่งทวนยาว หนึ่งปืนไฟ
กระบวนรบเช่นนี้เมื่อปรากฏตัว นั่นคือการเข่นฆ่าอย่างเบ็ดเสร็จ
โดยเฉพาะบนกำแพงเมือง หนีไม่พ้นก็จะถูกทรมานสังหารทั้งเป็น
นอกจากจะมีทหารม้ามาในตอนนี้ หากไร้ซึ่งการบุกทะลวงความเร็วสูงของทหารม้า ใครมาก็ไร้ประโยชน์
"นี่คือกระบวนสามชัยน้อยของทัพแซ่ชี!"
จางเม่าซิวที่ปีนขึ้นมาบนกำแพงหอบหายใจหอบฮัก ทุกคนกำลังเปลี่ยนขบวนพอดี
เขามาก็เห็นฉากที่คุ้นตานี้ อาวุธแม้เปลี่ยนไป
แต่รูปขบวนหาได้เปลี่ยนไม่
กระบวนสามชัยน้อยมิใช่รูปขบวนตายตัว
สามารถแปรเป็นสามชัยใหญ่ในชั่วพริบตา ยังเป็น "กระบวนเปียนยวนยาง" ที่ยืดหยุ่น และยังแบ่งแยกเป็นรูปแบบ "กระบวนสองปฐม" ได้อีก
รูปขบวนนี้หาใช่แข็งทื่อไม่เปลี่ยนแปลง
ในชัยชนะไทโจว ทัพแซ่ชีอาศัยการเปลี่ยนขบวนที่ยืดหยุ่นไม่หยุดหย่อน ด้วยกำลังหนึ่งพันห้าร้อยคนตีทัพวอโค่วสามสี่พันแตกพ่าย
ส่วนทัพแซ่ชีเสียชีวิตเพียงสามนาย
บัดนี้ ตำนานในอดีตถูกจำลองขึ้นใหม่ ณ ที่นี่
หมู่เล็กและกองร้อยทางฝ่ายอวี๋ลิ่งประสานสอดคล้องกัน พวกเจี้ยนหนูที่อยู่ตรงข้ามแยกไม่ออกแล้วว่าต้องรบกับใครก่อน
คนเหล่านี้กลับตะโกนบุกกดดันไม่หยุด เก็บเกี่ยวลูกหลานแปดกองธงอย่างต่อเนื่อง
กำแพงเมืองกว้างสามจ้างกลายเป็นโรงฆ่าสัตว์
ที่ใดมีการต่อต้าน ที่ใดมีคนยิงเกาทัณฑ์อยู่ด้านหลัง ระเบิดเขย่าฟ้าก็ถูกปาใส่ทันที
พวกที่อยู่หน้าสู้จนเหนื่อย พี่น้องข้างหลังก็ขึ้นมาแทนทันที
ต่อเนื่องไม่ขาดสาย ดั่งคลื่นดำซัดกระแทกอย่างหนักหน่วง เหมือนเกี่ยวข้าวในฤดูร้อน เกี่ยวเก็บผู้คนที่ยืนอยู่ตรงข้าม
เมื่อซิวอวิ่นเค่อพวกเขาพุ่งขึ้นมา พวกเจี้ยนหนูบนกำแพงราวกับพบเจอผี
เปลวไฟพ่นกราดไป ลูกเกาทัณฑ์ไฟมาอีกดอก ที่นั่นก็กลายเป็นทะเลเพลิง อิฐหินลุกเป็นไฟ
เจี้ยนหนูที่ไฟคลอกทนความเจ็บไม่ไหว เลือกกระโดดลงจากกำแพงทันที