# บทที่ 76 ข้ามีความฝัน
เสียงร้องโหยหวนขาดๆ หายๆ ของหลี่หย่งฟางดังอยู่ทั้งคืน!
คำสั่งทางทหารที่เหวินลิ่วจื่อได้รับคือ ตราบใดที่หลี่หย่งฟางยังไม่ตาย เรื่องอื่นสามารถทำได้ตามอำเภอใจ
นี่ทำให้เหวินลิ่วจื่อมีพื้นที่ปฏิบัติการกว้างใหญ่มาก
เหวินลิ่วจื่อเป็นทั้งเพชฌฆาตฝีมือดี และเป็นหมอผ่าตัดที่เก่งกาจ!
หากเป็นแผลภายนอก แค่เขามองแผลเพียงแวบเดียว ก็รู้ว่าบาดแผลเกิดจากอาวุธอะไร แผลลึกแค่ไหน
แต่ถ้าถามว่าจะรักษาอย่างไร...
เขาไม่รู้!
แม้เขาไม่รู้วิธีรักษา แต่การวินิจฉัยของเขากลับช่วยให้หมอทหารมีแผนการรักษาที่ชัดเจนมาก
ฝีมือนี้ทำให้คนมองเขาเป็นครึ่งเซียน
ที่ว่าเป็นครึ่งเซียน ก็เพราะเขาเหมือนพวกหมอดูข้างถนน ทำนายเรื่องดีไม่แม่น แต่ทำนายเรื่องร้ายนั้นแม่นยำราวกับหยิบของในกำมือ
เสียงร้องโหยหวนของหลี่หย่งฟางถูกกลบด้วยเสียงกลองศึก!
พวกเจี้ยนหนูบุกแล้ว การรบระดับหมื่นคนสำหรับเขาถือเป็นศึกเล็ก ศึกระดับหลายหมื่นคนถึงจะนับเป็นศึกใหญ่ เขาอยากชนะให้เร็วแล้วจบ!
ฆ่าอวี๋ลิ่ง แล้วกลับไปฆ่าเหวียนเข่อลี่!
ค่ายธงฮั่นของหลี่หย่งฟางถูกส่งเป็นกองหน้าอีกครั้ง
ไม่รู้ว่าคำพูดของต้าซู่ได้ผล หรือพวกเขาไม่อยากรบ ท่ามกลางเสียงแตรเขาสัตว์ที่ดังอื้ออึง พวกเขาเคลื่อนพลอย่างเชื่องช้า!
"ทุกท่าน ข้ามิใช่คนชอบหาเรื่องนะ เมื่อวาน..."
ต้าซู่หดหัวผละออกมา เมื่อวานมีเพียงสายตาเกรี้ยวกราดไม่กี่สิบดวงจ้องเขา แต่วันนี้มีหลายร้อยดวง
พวกเปาอีทาสพวกนี้รู้แก่ใจดี!
เมื่อวานยังสู้ไม่ได้ วันนี้จะชนะได้อย่างไร?
ที่จริงก่อนหน้านี้ในกองทัพก็มีคำบ่นมากมาย คำบ่นเหล่านี้ล้วนถูกหลี่หย่งฟางควบคุมและกดทับไว้
เพราะหลี่หย่งฟางคือตัวแทนผลประโยชน์ของคนกลุ่มนี้!
ตอนนี้เขาหมดสภาพแล้ว!
จางเอ้อเลิ่งถือดาบเดินตามคนอื่นไปตามทางเก่าเมื่อวาน วันนี้ก็ยังต้องปีนกำแพงเหมือนเดิม
สิ่งเดียวที่ต่างคือด้านหลังมีคนหนุนแล้ว ไม่ต้องกลัวทหารม้าต้าหมิงพุ่งเข้าโจมตีอีก!
แต่พวกเขาก็หนีทัพไม่ได้แล้วเช่นกัน!
ครั้งนี้ทุกคนบุกโจมตีเพียงจุดเดียว ภารกิจคือปีนขึ้นไปให้ได้
เสียงแตรเขาสัตว์ดังขึ้น การปีนป่ายเริ่มต้นแล้ว ระลอกแรกยังไม่ทันปีนขึ้นไปก็เกิดภาพเนื้อกระเด็นเลือดสาด!