# บทที่ 13 เคลื่อนไหวแล้ว เคลื่อนไหวแล้ว
หลินตันเข่อหานมาแล้ว!
ตัวคนมาแล้ว ก็พาการเข่นฆ่ามาด้วย
กองทัพใหญ่ของเขายาตราผ่านที่ใด ชาวฮั่นทั้งหมดจะถูกเกณฑ์เป็นทาสติดทัพ
เขาไม่ใช่แค่ฆ่าคน...
ยังกวาดต้อนชนเผ่าเล็กเผ่าน้อยเข้าเป็นทัพอย่างบังคับ!
เขาเรียนรู้วิธีหนึ่งจากสนามรบเหลียวตง
เขาพบว่าพวกเจี้ยนหนูตอนตีต้าหมิงจะให้ราษฎรเป็นชุดแรก กองธงฮั่นเป็นชุดที่สอง แล้วพวกแปดกองธงของพวกมันจะยืนอยู่หลังสุด!
เขาคิดว่าวิธีนี้ดีงาม คราวนี้เขาก็จะลองทำเช่นนี้บ้าง
เขาอยากดูว่าอวี๋ลิ่งกล้าฆ่าคนของตัวเองหรือไม่!
ราษฎรนอกกำแพงเมืองจีนโชคร้ายยิ่งหนัก เดิมทีก็ถูกพวกต๋าจึบนทุ่งหญ้าบีบขูดรีด มาบัดนี้อยากตายก็ยังยาก
เพราะเป็นพวกที่หนีออกจากด่านไป ต่อให้อยู่แบบเป็นตายดีกว่าตายก็ไม่กล้าหนีกลับ!
หนีกลับไปถูกรู้เข้าตายสถานเดียว
เดิมทีชีวิตก็แสนสาหัส พอกองทัพใหญ่ของหลินตันเข่อหานมาถึง ยิ่งสาหัสกว่าเดิม
ที่เดิมที่เคยพอให้คนอยู่ได้กลายเป็นนรกบนดินในพริบตา ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นเสบียงของกองทัพ
ตลอดทางนี้...
คนใต้บังคับบัญชาของหลินตันเข่อหานเพิ่มขึ้นทุกวัน!
กองทัพใหญ่นี้ถูกพบเห็น ทหารชายแดนขี่ม้าเร็วบุกตะลึงเข้ากรุงจิงเฉิงไม่หยุด
ทางฝั่งอวี๋ลิ่งไม่เพียงไม่หดหัวเข้ากุยฮวา กลับผลักกำลังพลรุกขึ้นไปถึงแนวหยวนไคผิงเว่ย
จื่อฮุยสื่อของไคผิงเว่ยเกือบถูกพวกชาวทุ่งหญ้าที่ถูกลากมาเอาตาย แต่ก็เกือบถูกอวี๋ลิ่งทำให้อกสั่นขวัญแขวน!
หลังจากทุกคนหารือกัน อวี๋ลิ่งตัดสินใจวางสนามรบไว้ที่นี่
เทือกเขาหยินซานส่วนปลายทอดขวางแนวตะวันออกตะวันตกของกูหยวน ลักษณะภูมิประเทศสูงใต้ต่ำเหนือเห็นได้ชัดเจนยิ่ง
คนของอวี๋ลิ่งอยู่ด้านใต้ ย่อมต้องยึดจุดสูงไว้ก่อน
เลยไปทางเหนือก็คือที่ราบสูงมองโกล ภูมิประเทศค่อนข้างราบเรียบและเปิดกว้าง
เมื่อใดที่ตั้งกำลังกดดันได้ กองทหารม้าก็จะพุ่งเข้าโจมตีฉับพลัน เปลี่ยนแรงกดดันให้เป็นความได้เปรียบ!
ทางใต้ที่อวี๋ลิ่งจัดกระบวนมีพื้นที่ภูเขามาก หุบเหวผ่าไขว้
ที่ยากที่สุดคือที่นี่อยู่ไม่ไกลจากจี๋หนิงลู่ เสบียงลำเลียงแค่เชื่อมต่อเส้นทางได้ก็จะหลั่งไหลส่งมาที่นี่ไม่ขาดสาย
ครานี้ อวี๋ลิ่งก็ยังไม่คิดจะไว้ชีวิตใคร