# บทที่ 12 บ้านใหม่
"ท่านเอวียน พวกฉาฮาเอ่อร์ของทุ่งหญ้าหู่ตุ้นถู่หานเคลื่อนไหวแล้ว!"
เอวียนฉงห่วนผลักฝูงชนออก ตรงเข้าไปในกระโจมทันที เปิดผังทรายแล้วเริ่มคำนวณว่าคราวนี้กองกำลังของชนเผ่าต่างๆ ในทุ่งหญ้าจะมุ่งหน้ามาเล่นงานใคร
ขออย่าให้มุ่งมาตรงด่านซานไห่กวนเลย
"พวกมันมุ่งหน้าไปทางไหน!"
"ไปทางตะวันตกเฉียงใต้!"
นิ้วมือใหญ่หยาบค่อยๆ ไถลไปบนแผนที่
เมื่อพิจารณากำลังพลตามเส้นทาง ผังตั้งรับของเมือง และแม่ทัพนายกองตามด่านต่างๆ แล้ว คำตอบก็เริ่มแวบขึ้นในใจของเอวียนฉงห่วน!
"ไปสืบอีก!"
"ขอรับ!"
ทหารสอดแนมจากไปแล้ว เอวียนฉงห่วนก็จากไปเช่นกัน สำหรับตอนนี้เขาก็ยังเป็นแค่ทหารกระจอกคนหนึ่ง
แต่ในกรมทหาร ไม่มีใครกล้าปฏิบัติกับเขาเยี่ยงทหารกระจอก!
ทหารกระจอกที่ไหนจะเข้ากระโจมใหญ่ได้ตามอำเภอใจ?
อาจารย์ประจำสำนักของเอวียนฉงห่วนคือหานกว่าง
เอวียนฉงห่วนเพิ่งมาถึงเหลียวตงก็ได้รับความไว้วางใจจากหวังไจ้จิ้น ชมเชยว่า "จิตใจห้าวหาญองอาจ เปี่ยมปณิธานและเข้มแข็ง แลยังมีใจบริสุทธิ์ผ่องแผ้ว..."
บรรดาขุนนางตงหลินในราชสำนักล้วนแอบส่งข่าวบอกกล่าวกันก่อนแล้ว!
หลังจากมีคำสั่งแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ ระหว่างที่เอวียนฉงห่วนเตรียมตัวเดินทางไปรับตำแหน่ง อาเขยของเขาคือเอวียนอวี้เพ่ยก็เริ่มเกณฑ์ลูกหลานจากชนเผ่าต่างๆ ในกว่างซีทันที เพื่อเตรียมยกพลไปเหลียวตง
(มิใช่เรื่องแต่ง การวางกำลังที่ซานไห่กวนของเอวียนฉงห่วนเกี่ยวพันกับคนกลุ่มนี้อย่างยิ่ง)
เรื่องเหล่านี้คนนอกไม่รู้ แต่หวังไจ้จิ้นรู้ดีแก่ใจ
"ท่านใต้เท้า เมื่อครู่หน่วยสอดแนมรายงานมา กองกำลังหลักของหู่ตุ้นถู่หานเคลื่อนพลแล้ว ข้าน้อยคาดว่า มีความเป็นไปได้สูงที่พวกมันจะมุ่งหน้าไปเซวียนฝู่ ต้าถง!"
"เมืองกุยฮวาหรือ?"
เอวียนฉงห่วนพยักหน้า เมื่อเอ่ยถึงเมืองกุยฮวา ในหัวเขาก็ผุดชื่อของอวี๋ลิ่งขึ้นมาตามธรรมชาติ
ในฐานะผู้เข้าสอบเอินเคอรุ่นเดียวกัน เขาอิจฉาอวี๋ลิ่งและในขณะเดียวกันก็อิจฉาลึกๆ
อิจฉาที่อวี๋ลิ่งหนุ่มกว่าเขา อิจฉาที่อวี๋ลิ่งเป็นที่โปรดปรานอยู่ในพระทัยฮ่องเต้
ตนใช้เวลาห้าปีกว่าจะมาถึงขั้นนี้ ถึงตอนนี้ยังต้องก้มหัวให้คนอื่น