# บทที่ 16 ตามหาบัญชีวงศ์ตระกูลแล้วสังหาร
(ตอนนี้เป็นตอนยาว รีบ ชมข้าด้วย!)
หลี่ติ้งกั๋วมีอาจารย์ที่จิตใจล้ำลึก!
ส่วนซุนเข่อว่าง "พี่ใหญ่ใจดี" ของเขาก็หาคนที่คิดว่าไม่เลวเจอคนหนึ่งแล้วเหมือนกัน
ในสายตาซุนเข่อว่าง แค่มีข้าวให้กิน ต่อให้วันหนึ่งกินแค่มื้อเดียวเขาก็ว่ามันใช้ได้
เขาไม่รู้เลยว่า ตอนนี้เขากลายเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในบ้านเกิดไปแล้ว!
พวกที่ซุ่มอยู่ในภูเขาและตั้งตัวเป็นใหญ่ปล้นอำเภอเหยียนฉาง ทำลายบ้านเรือน แถมยังทำลายอุปกรณ์ขุดเจาะน้ำมันที่กว่าจะสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบากจนพัง
ก่อนไป มีคนจงใจจุดไฟเผา!
ไฟนี่พอนำมาวาง ตรงบ่อน้ำมันรอบ ๆ ก็กลายเป็นที่ราบรกร้างว่างเปล่า
คนพวกนี้ฉลาดเกินไปแล้ว
พวกเขาเข้าใจลู่ทางของทางการเป็นอย่างดี
เมื่อไหร่ที่จำนวนคนของพวกเขามากถึงขั้นที่ขุนนางในสำนักอำเภอหวาดกลัว กองทัพใหญ่จากกองอวี๋หลินก็ต้องมาแน่!
ดังนั้น...
ดังนั้นพวกกบฏที่ยึดเขาเป็นใหญ่ในภูเขา ทุกครั้งที่ส่งคนลงมาก็จะควบคุมกำลังคน
ไม่มากไม่น้อย ไม่ให้พวกขุนนางในสำนักอำเภอรู้สึกหวาดกลัว
อำเภอหลายแห่งโดยรอบฉางอานก็เป็นเช่นกัน เริ่มเจอกลุ่มโจรเป็นก๊กเล็กบ้างแล้ว!
จับไม่ได้ เพราะพวกนี้ปล้นเสร็จก็เผ่นหนี พวกมันมีกระทั่งม้าศึกเสียด้วย
หรูร่างไม่ได้หลับสนิทมาหลายวันแล้ว
หนวดเครารุงรัง ขี้ตาเกรอะกรัง ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด เศรษฐีหนุ่มกลายเป็นผีสิ้นเนื้อประดาตัว!
ปัญหาที่ฉางอานมันใหญ่มากแล้ว อีกไม่นานเขาก็จะควบคุมมันไม่อยู่!
ทางตอนเหนือกองอวี๋หลินก็กำลังวุ่นกับโจร อำเภอเฉิงเฉิงของเมืองฉางอานก็วุ่นด้วย
คนพวกนี้ฆ่าคนโหดเหี้ยมเกินไป ฆ่าคหบดีใหญ่ก่อนแล้วค่อยฆ่าขุนนาง พวกคหบดีกลัวแล้ว เริ่มหนี!
พอคหบดีหนี ญาติพี่น้องที่พ่วงท้ายพวกคหบดีก็ตามไปด้วย!
ชาวบ้านล้วนทำตาม ๆ กัน เห็นคนกลุ่มใหญ่อย่างนี้กำลังหนีตาย พวกเขาก็หนีตาม
พอคนกลุ่มนี้มาถึงฉางอาน ก็เป็นคนนับพัน ๆ ตกคลักอยู่ข้างหลัง!
ไม่มีที่ดิน ไม่มีหนทางหาเลี้ยงชีพ กินดื่มขับถ่ายล้วนอยู่ในฉางอาน
ฉางอานเกิดปัญหา ปัญหาแรกก็คือโจร
คนที่หิวโซจะไม่สนใจจริยธรรม ศีลธรรม เพื่ออาหารแค่คำเดียวพวกเขาจะขโมย จะปล้น!