# บทที่ 106 อะไรคือผิดหรือถูก?
"นายท่าน หวางฮว่าเจินแปรพักตร์เข้าก๊กขันทีแล้ว!"
อวี๋ลิ่งเพิ่งมาถึงจิงเฉิง ยังอยู่ระหว่างต่อแถวเข้าเมือง ก็ได้รับข่าวนี้เสียแล้ว
หากข่าวนี้ไม่ใช่คนของตี้เปี่ยนเสอส่งมา...
อวี๋ลิ่งคงคิดว่านี่มันเหลวไหล!
ตอนขามา เฉียนเชียนอี้เคยมาห้ามปรามอวี๋ลิ่งโดยเฉพาะ
เขาบอกว่าหวางฮว่าเจินคนนี้ไม่มีข้อด้อยทางศีลธรรม พ่ายแพ้ก็เพราะนิสัยบัณฑิตแรงเกินไป!
เฉียนเชียนอี้ให้อวี๋ลิ่งลงมือเบามือหน่อย
อวี๋ลิ่งที่เดินอยู่บนถนนตอนนั้นอดคิดไม่ได้
หรือว่าทุกคน ก่อนทำผิดล้วนใช้ประโยคนี้มาข้อ้างได้ เพราะก่อนทำผิดล้วนเป็นคนดี
ถึงคราวเข้าเมืองแล้ว อวี๋ลิ่งยังไม่ทันตั้งตัว!
เพราะเฉียนเชียนอี้บอกว่าคนนี้มีจริยธรรมไม่เลว
แต่ในรายงานลับเมื่อครู่บอกว่า หว่างฮว่าเจินไปพบเว่ยจงเสียนตอนกลางดึก แล้วยอมคุกเข่าให้คนอื่น!
หลิวถิงเหวียนเขียนประวัติหวางฮว่าเจินก็บอกไว้!
หวางฮว่าเจินคนนี้โง่ ดื้อรั้น พูดจาโอ้อวดไม่ใช่เรื่องเท็จ แต่จริยธรรมของคนนี้ไม่มีปัญหา ฝีมือหมอเก่งมาก
เขาเป็นคนปากเสีย กระดูกแข็งเหมือนจั่วกวงโต้ว
ตอนนี้เขายอมสวามิภักดิ์เว่ยจงเสียนแล้ว...
ถ้าเป็นเรื่องจริง ความรู้สึกฉีกขาดอย่างรุนแรงนี้ทำให้อวี๋ลิ่งรู้สึกอัดอั้นอย่างยิ่ง
ไม่รู้ว่าเฉียนเชียนอี้และหลิวถิงเหวียนดูคนพลาด หรือว่าตี้เปี่ยนเสอให้ข่าวปลอมกับตน
ปัญหาคือ ข่าวนี้ตนจะรู้หรือไม่รู้ไม่มีผลอะไร
ถ้าข่าวนี้เป็นเรื่องจริง ก๊กตงหลินคราวนี้จบเห่แน่!
วังเหวินเหยียนเป็นนักเล่นเชิงปัญญา ชอบออกอุบาย ค้อมตัวทำงานสกปรกได้!
หว่างฮว่าเจินไม่เหมือนกัน...
เขาสามารถดึงอำนาจสยงถิงปี้ที่เหลียวตง นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนคนเดียวจะทำได้
ถ้าเขาเทเข้าหาตงฉ่างจริง เรื่องนี้สนุกแน่
ออกไปคุมทัพรบนอก ยังไม่ทันเริ่มศึกใหญ่ บ้านแตกแล้ว!
กลับเมืองหลวงมารับโทษ ทุกคนยังช่วยพูดแทนเขา เขากลับขายคนที่ช่วยพูดแทนเขา
จะบอกว่าหวางฮว่าเจินผิดคงไม่ได้ บอกได้แค่ว่าเขาเป็นคนที่รู้จักรับราชการ!
อวี๋ลิ่งเข้าเมืองปุ๊บ ข่าวก็กระจายทันที!
ไม่มีใครคาดคิดว่าอวี๋ลิ่งจะกลับมากะทันหัน
ทุกคนอดมองไปทางราชสำนักไม่ได้ คิดกันว่าฮ่องเต้ส่งคนไปเรียกอวี๋ลิ่งกลับมาอย่างลับๆ
"ท่านหยาง ท่านหวางพักที่เรือนรับรองไหน"