# บทที่ 26 เตะลูกโทษ
หลังจากทราบข่าวว่าที่เซวียนฝู่เริ่มมีคนตาย จูโหยวเซี่ยวก็ผ่อนคลายลงทันที
เขาไม่กลัวว่าขุนนางเซวียนฝู่จะตาย
ถ้าเขากลัวก็คงไม่ให้หลูเซี่ยงเชิงมาเป็นจ่งปิงที่เซวียนฝู่ เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้เขาพนันถูกอีกแล้ว
เขาก็เดาถูกด้วย!
เขาเดาออกว่าขุนนางรู้สภาพร่างกายของเขา เขารู้ว่าขุนนางไม่ชอบไท่จื่อองค์ปัจจุบัน!
เดาออกว่าตัวเขาเองซึ่งเป็นฮ่องเต้ก็ไม่เป็นที่โปรดปรานของพวกนั้นแล้ว!
เขารู้ว่าอวี๋ลิ่งกำลังจะกลับมาแล้ว!
"พวกเจ้าอยากให้ซุนเฉิงจงมาชำระล้างคนชั่วข้างกายข้า ไม่ว่าเขาจะทำหรือไม่ทำ ก็หมายความว่าพวกเจ้ามีความคิดเช่นนี้!"
ขุนนางมีความคิดเช่นนี้ ซุนเฉิงจงก็มีความคิดเช่นนี้ นั่นก็คือพวกเขาคุยกันเป็นการส่วนตัวแล้ว!
การชำระล้างคนชั่วข้างกายฮ่องเต้ไม่ใช่เรื่องที่คิดขึ้นมาแค่ชั่ววูบ
ก็เหมือนกับที่อวี๋ลิ่งบอกข้า การทรยศของพวกเจี้ยนหนูไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นกะทันหัน ทุกอย่างล้วนเป็นข้ออ้าง!
เป็นข้ออ้างที่พวกมันวางแผนมานาน
ใช้คำพูดของอวี๋ลิ่งก็คือ เมื่อใดที่ขุนนางในราชสำนักมีความคิดนี้ขึ้นมา ก็เท่ากับว่าเขาใจเต้นแล้ว และกำลังลงมือ
ข้าแค่ล้อเจ้าเล่น...
ข้าแค่ดูเฉยๆ ไม่ซื้อหรอก...
ข้าแค่ถูไถข้างนอก...
สามคำ "ชำระล้างคนชั่วข้างกาย" นั้นทรงพลังเกินไป ไม่มีกษัตริย์องค์ใดรู้เรื่องนี้แล้วยังยิ้มได้เป็นปกติ!
พวกเขาคิดเช่นนี้แล้ว แถมยังหาคนมาหารือด้วย เพียงแต่มีบางคนไม่เห็นด้วยเท่านั้น!
อวี๋ลิ่งต้องกลับมา ถ้าอวี๋ลิ่งไม่กลับ ก็จะไม่มีใครกดการหักหลังครั้งสุดท้ายของพวกนี้ได้
ถ้าอวี๋ลิ่งไม่กลับ "พรรคขันที" ก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ถ้าไม่ควบคุมพรรคขันที พวกนั้นก็จะอยู่นอกเหนือการควบคุม นี่คือวัฏจักรใหม่
มองฎีกาแสดงความเห็นเรื่องพรรคขันทีที่เย่เซี่ยงเกาเขียนให้ตนเมื่อปีที่แล้ว จูโหยวเซี่ยวก็เข้าใจว่าคนกลุ่มนี้ก็ต้องถูกปราบปรามแล้ว!
พวกเขายื่นมือมาถึงสิทธิอำนาจทางทหารแล้ว!
หยวนฉงฮ่วนสร้างศาลคนเป็นให้เว่ยจงเสียน เหมาหวินหลงที่ต้องการแหล่งรายได้ก็เทเข้าหาพรรคขันที!