# บทที่ 80 ตั้งตัวเป็นใหญ่?
ธงใหญ่ล้มลงแล้ว ขวัญกำลังใจของพวกทาสเจี้ยนหนูก็พังทลาย!
พี่ชุนมองธงใหญ่ที่ล้มลงพลางหัวเราะลั่น หัวเราะอย่างไม่อาจห้ามใจ
พวกเจี้ยนหนูในสนามรบร่ำไห้ เสียงร่ำไห้ดังก้องฟ้า หลักใจไม่มีแล้ว หลักใจไม่มีแล้ว...
"ฮ่องเต้ของพวกเราไม่มีแล้วหรือ?"
"ใช่ แล้วพวกแกก็กำลังจะไม่มีเหมือนกัน!"
สนามรบในชั่วพริบตาที่ธงใหญ่ล้มลงนั้นปั่นป่วนราวกับหม้อโจ๊กเดือด
"ข่านตายแล้ว ข่านของพวกเราตายแล้วหรือ?"
"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ทั้งนั้น..."
คนกลุ่มนี้แหงนคอมองไปไกลๆ มองไปยังจุดที่ธงใหญ่ล้มลง แต่ธงใหญ่กลับไม่ได้ถูกเชิดขึ้นอีกดังที่พวกเขาหวังไว้
ธงใหญ่ของพวกเจี้ยนหนูล้มลงแล้ว แต่ธงใหญ่ของต้าหมิงกลับขยับตัวขึ้นเสียอย่างนั้น!
เซียวอู่แบกธงใหญ่แล้วเริ่มทะลวงออกไปข้างนอก หนิวเฉิงหู่ที่คอยประสานงานกับเขาอยู่โกรธจนกระทืบเท้า
"ธง ท่านอู่ ธงใหญ่ไง..."
"ข้าไม่เอามันแล้ว!"
"ช่างทำบาปทำกรรมจริงๆ คราวหน้าไม่ว่ายังไงข้าก็จะไม่เฝ้าธงอีกแล้ว!"
หนิวเฉิงหู่แบกธงใหญ่วิ่งตามเซียวอู่ไป หนิวเฉิงหู่วิ่ง
ทุกคนก็พากันวิ่งตามเขาไป เซียวอู่ที่ทะลวงเข้าไปในหมู่ข้าศึกเลียนแบบท่าทางของอ๋องฟู่เฉิน ควงดาบปาดเป็นวง
ภายใต้กำลังอันเบ็ดเสร็จเด็ดขาด เทคนิคก็กลายเป็นสิ่งน่าขัน!
แม้แต่ปืนไฟก็ยังยิงเกราะไม่เข้า หลังจากที่โดนดาบของเซียวอู่ฟันเข้าไปหนึ่งที ชายร่างกำยำผู้โชคร้ายก็กุมหน้าอกงอตัวไม่ยืด
วิธีการต่อสู้แบบนี้ของเขาน่ากลัวเกินไป ไม่เคยมีใครเห็นการต่อสู้แบบนี้มาก่อน
ตามช่องโหว่ที่พวกเจี้ยนหนูระเบิดออกมา เซียวอู่ก็ทะลวงออกไปได้
เมื่อหนิวเฉิงหู่และคนอื่นๆ ทะลวงตามออกไปแล้ว ผู้คนนอกเมืองก็มีหลักใจขึ้นมาทันที
"รบเป็นหมู่เล็ก ใช้แบบหมู่เล็กสามสามต่อสู้!"
"เร็ว เร็วเข้า ถอยไปหาพี่ชุน พวกนั้นเป็นทหารม้า ต้องให้พวกมันได้ออกวิ่ง เร็ว เร็วเข้า...."
กองพลใหญ่กระจายตัว หมู่เล็กเข้ารูปขบวนทันที สามหมู่เล็กเป็นหนึ่งหมู่ตอน ตั้งเป็นรูป "สามเหลี่ยม" เริ่มแบ่งสลัดสนามรบ
จนถึงเวลานี้ แกนกลางของพวกเจี้ยนหนูก็ยังไม่ปั่นป่วน
ทุกคนต่างมุ่งหน้าไปรวมกันที่อาหมิ่น เริ่มถอยทัพอย่างเป็นระบบระเบียบ!
ใช่ว่าทุกคนจะมีโอกาสหนีไปถึงที่นั่น