# บทที่ 66 ข้าเป็นคนจิตใจดี!
ต่งกั่วเอ่อร์คิดว่าหนีรอดก็คือมีโอกาสแล้ว!
แต่สิ่งที่เผ่าเคออ่อร์ชิ่นของพวกเขากำลังเผชิญอยู่ คือบุรุษผู้แข็งแกร่งที่สามารถออกแบบแผนสกัดสามด้านได้
เมื่อพูดถึงการวางกลยุทธ์ สายตาด้านยุทธศาสตร์ ในเผ่าเคออ่อร์ชิ่นไม่มีใครหาใครแบบนี้ได้!
ยังมีกลุ่มคนอย่างอวี๋ลิ่งที่กรำศึกจากสมรภูมิมาอีก!
การทำศึกกับคนกลุ่มนี้ เผ่าเคออ่อร์ชิ่นสู้ไม่ได้ เล่นไม่เป็น และหนีก็ไม่รอด
แม้ว่าการบัญชาการของซั่วหนี ผู้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นราชองครักษ์อันดับหนึ่ง จะไร้ที่ติ ไม่มีข้อบกพร่องแม้แต่น้อย
แต่ซั่วหนีจะเทียบสยงถิงปี้ได้อย่างไร
พวกทหารแตกทัพของเคออ่อร์ชิ่นยังไม่ทันดีใจที่หนีตายออกมาได้ ก็ไปชนกับกองทหารม้าราวๆ พันนายเข้า
พวกทหารแตกทัพที่ตัวอ่อนระทวยทำได้แค่ยกอาวุธขึ้นอีกครั้ง
ครานี้ผู้ที่พวกเขาเผชิญคือเฉาเหวินเจา!
เฉาเหวินเจาคุมทหารพลผสมแปดร้อยนาย
คนพวกนี้มาจากหลายที่ ทั้งทหารเหอเป่ย ทหารซานซี ทหารก่างซี ทหารฉิน ก่อนออกรบอวี๋ลิ่งพูดไว้ชัดเจนว่า...
ปฏิบัติต่อทุกคนเท่าเทียมกัน!
เมื่อมีพวกทหารเหอเป่ยมาก่อนหน้าเป็นตัวอย่าง คนกลุ่มนี้จึงถูกวิธี "คิดเป็นชิ้น" คำนวณความดีความชอบและนับผลจับศึกดึงดูดเข้าอย่างจัง
ต่อให้อวี๋ลิ่งจะบอกว่า มีเบี้ยเลี้ยง หนึ่งเดือนสองตำลึง!
แต่พวกเขาไม่เอา!
ข้าแค่วันเดียวก็หาได้สิบตำลึง จะไปสนใจสองตำลึงต่อเดือนนั่นทำไม?
เรื่องที่พวกเขาโดนหลอกทั้งชีวิตก็คือเรื่อง "มีเบี้ยเลี้ยง"
สุดท้ายห่าอะไรก็ไม่มี แค่อิ่มท้องยังกลายเป็นเรื่องฟุ่มเฟือย พวกเขายอมไม่มีเบี้ยเลี้ยง เอาวิธีคิดเป็นชิ้น!
เชิ่อจู่จงเจ้า ดูหน่อยพวกเหอเป่ยดุไหมล่ะ!
เสี่ยวเติงเคอตะโกนแล้วพุ่งเข้าใส่ กระบี่เล่มยาวแทงทะลุเอวของข้าศึก
เขาไม่ได้ชักกระบี่ออก แต่กระชากออกทางด้านข้างสุดแรง กระบี่ฉีกปากแผลที่เอวข้าศึก
มองคนคนนั้นเอามือกุมพุงพยายามยัดไส้กลับเข้าไป เสี่ยวเติงเคอก็ยิ้ม
เจ้าหินเทอร์ควอยซ์ที่ห้อยคอคนนี้มันส่องแสงทิ่มตายังไงชอบกลนะ?
เมื่อเห็นแม่ทัพของต้าหมิงบุกเข้ามา ต่งกั่วเอ่อร์ก็ยกโล่ขึ้น
กระบี่ยาวฟันโดนโล่ แขนของต่งกั่วเอ่อร์อ่อนแรง เขาพบว่าตัวเองควบคุมแขนไม่ได้แล้ว!
"เข้ามาอีกสิ!"