เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 50 หญิงสาวที่ถูกผู้บำเพ็ญมารไล่สังหาร

10 นาที· 2.3K คำ

ซูเวยเยว่ตะลึงงันไปชั่วขณะ ก่อนจะสบตาคู่ใสแจ๋วขาวดำชัดเจนของเด็กน้อยแล้วส่ายศีรษะเบา ๆ "ขอบใจเจ้ามาก แต่ข้ารับไว้ตรง ๆ ไม่ได้หรอก เจ้าไม่รู้หรอกว่าโอสถหุ่ยชุนมีค่ามากเพียงใด มันเป็นโอสถราคาแพง มีราคายิ่ง หากเจ้ามอบให้ข้าไป ผู้ใหญ่ในบ้านของเจ้าอาจดุเจ้าก็เป็นได้"

อาเจา: "ท่านแม่ไม่ดุข้าหรอก"

เพราะโอสถเหล่านี้ล้วนนางเป็นผู้หลอมขึ้นมาเอง

ซูเวยเยว่มองเด็กน้อยผู้เต็มไปด้วยความมั่นใจ ในดวงตาฉายแววอิจฉาอยู่ราง ๆ ดูท่าว่านางจะเป็นเด็กที่ถูกทะนุถนอมเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่

นางใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า "เช่นนั้นก็แล้วกัน ข้าขอรับไปก่อนหนึ่งเม็ด และจะฝากเชือกมัดเซียนของข้าไว้กับเจ้าเป็นของค้ำประกัน เมื่อใดที่ข้าสะสมหินวิญญาณได้พอเพียง ข้าจะมาไถ่เชือกมัดเซียนของข้าคืน"

อาเจาเอียงศีรษะเล็กน้อย ไม่เข้าใจนักว่าเหตุใดนางจึงยืนกรานต้องให้สิ่งตอบแทน นางค่อนข้างจนใจ "ก็ได้"

ซูเวยเยว่กล่าวขอบใจ เปิดฝาขวดและเทโอสถหุ่ยชุนออกมาหนึ่งเม็ด

เมื่อนางเห็นโอสถหุ่ยชุนสีน้ำตาลเข้มนั้น นางเงียบไปชั่วขณะ น้ำเสียงแฝงความลังเลเอ่ยถามว่า "นี่คือ?"

อาเจา: "โอสถหุ่ยชุน"

ซูเวยเยว่: ……

นางกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่พลันเหลือบเห็นดวงอาทิตย์อัสดงทางฟากตะวันตก สีหน้าของนางแปรเปลี่ยนเล็กน้อย "ขอบใจอาเจา ข้าขอตัวก่อน เจ้าจงจำไว้อย่าแก้มัดให้เจ้าวายร้ายนี่เป็นอันขาด รอให้ผู้ใหญ่ในบ้านของเจ้ากลับมาจัดการมัน"

เอ่ยจบโดยไม่รอให้อาเจาได้ทันตั้งตัว ก็เร่งฝีเท้ารีบร้อนจากไป

เดิมทีซูเวยเยว่ตั้งใจจะออกจากหมู่บ้านไปโดยตรง แต่นางคิดถึงอาเจา หากนางเข้าไปในบ้านของอาเจาแล้วจึงค่อยหนีไป เกรงว่าจะนำความยุ่งยากมาสู่ครอบครัวของนาง

ซูเวยเยว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงหันหลังเดินไปยังเรือนเล็กผนังอิฐเขียวไม่ไกลออกไป

อาเจายืนอยู่ในลานบ้าน มองแผ่นหลังของนางที่ไปไกล เห็นนางยืนอยู่หน้ากำแพงเรือนอิฐเขียว แล้วพลิกตัวข้ามกำแพงเข้าไปในเรือนเล็กอย่างคล่องแคล่ว

อาเจานึกถึงคำที่พวกป้าสะใภ้ในหมู่บ้านเคยพูดไว้: ต้าหนิวเก็บสะใภ้ได้ข้างนอกตัวหนึ่ง

ดวงตาของนางเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย: สะใภ้คนนั้นคือพี่หญิงเวยเยว่หรือ?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป