เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 32 หลี่จิงเสวี่ยให้เย่เฟิงกินยาพิษ

10 นาที· 2.2K คำ

อาเจารีบหยุดมือ จ้องมองเย่เฟิงด้วยแววตาวาววาม “ท่านพ่อ ท่านตื่นเถิด”

ขนตาหนาของเย่เฟิงกระพือเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นแฝงความโกรธอยู่หลายส่วน มือของเขาสั่นเทิ้มขณะยกขึ้น ริมฝีปากปริออกอย่างยากลำบาก “เจ้า……เจ้า……”

พยายามพูดอยู่นานแต่กลับเปล่งเสียงเกินกว่าหนึ่งคำไม่ออก สุดท้ายดวงตากลอกขึ้นและสลบไป

อาเจาเอียงศีรษะ คิดในใจว่าท่านพ่อตาแดงผู้นี้ดูไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไรแล้ว

****

เย่เฟิงฝันไปว่าเขาถือกระบี่สังหารอะไรบางอย่างอย่างไม่หยุดหย่อน มีสิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาดจากทุกสารทิศพุ่งเข้าโจมตีเขา ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือดที่ส่งกลิ่นคาวเน่าเหม็น

เสียงต่อสู้ดังระงมอยู่รอบด้าน เย่เฟิงรู้สึกว่าแขนที่ถือกระบี่แน่นนั้นแทบยกไม่ขึ้นอีกต่อไป

ภาพเปลี่ยนไปทันใด เย่เฟิงยืนอยู่บนยอดเขาที่มีหิมะปกคลุมตลอดปี เขากำลังมองไปทางฟากฟ้าทิศตะวันตก

อาทิตย์อัสดงสีส้มแดงลับขอบฟ้าไปมากแล้ว ท้องฟ้าทั้งผืนถูกแต่งแต้มด้วยสีแห่งลางร้าย

เย่เฟิงนึกอะไรขึ้นได้บางอย่าง จึงหันกลับไป เห็นด้านหลังเป็นชายชราผมขาวโพลนที่มีใบหน้าเลือนราง ชายชราเอ่ยปากพูด แต่เสียงของเขาฟังดูไม่ชัดนัก

“เจ้าจงอย่ายึดติดเกินไป……จิตมารของเจ้าฝังลึก……เข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์……จิตเดิมสูญสิ้น……จำต้องกำจัดเจ้าเสีย”

เย่เฟิงลังเลเล็กน้อยก่อนเอ่ยขึ้น “ท่าน……”

ฟู่!!!

ลมหนาวเสียดแทงพัดโหมเข้ามา ม้วนหิมะบนยอดเขาจนฟุ้งกระจาย เกล็ดหิมะสีขาวกลบทุกสิ่งเบื้องหน้าไว้

***

เย่เฟิงลืมตาโพลงขึ้นก็พบว่าตนเองมองเห็นฟ้าสีเทาหม่นยามสนธยาจวนค่ำ

เขารู้สึกชาและหนาวไปทั้งร่าง ขยับตัวไม่ได้เลย เมื่อสักครู่นั้นคืออะไรกันแน่ เป็นความฝัน หรือว่าเป็นความทรงจำที่สูญหายไป

สายลมยามราตรีพัดผ่าน ใบไม้โดยรอบสั่นไหวเป็นเสียงซ่าๆ ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นหอมเนื้อย่างยั่วใจ

เสียงนุ่มนิ่มน่ารักของเด็กน้อยดังขึ้นข้างหูเขา “ท่านแม่ ยังกินไม่ได้หรือ”

เสียงนุ่มนวลของสตรีคนหนึ่งดังขึ้น “อีกประเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว รออีกหน่อยเถิด”

เสียงของเสี่ยวไป๋ที่ลุกลี้ลุกลนรอไม่ไหวก็ดังขึ้นด้วย “ข้าว่าตอนนี้กินได้แล้ว ให้ข้าเป็นคนชิมให้ก่อนก็ได้”

เด็กน้อย “ข้าอยากลองชิมก่อนบ้าง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป