เขาวงกตอสูร

ตอนที่ 41 ท่านกู่ซื่อ

6 นาที· 1.3K คำ

ท่านกู่ซื่อ

“เฮ้ย! พูดมาก็มาเลย!” หวังจื่อไข่ถกแขนเสื้อ เดินไปที่ประตู “ดูฉันอัดมันให้เละ!”

“เดี๋ยวก่อน...” เกาหยางคว้าตัวหวังจื่อไข่ไว้ แล้วปิดปากเขา

แฟตจวิ้นไม่กล้าส่งเสียง รีบไปหลบหลังชิงหลิง สารวัตรหวงส่งสัญญาณมือ ทุกคนก็แอบอยู่สองข้างประตู ร่างชิดกำแพง

สารวัตรหวงชักปืน จ่อไปที่ประตู ตะโกนว่า “ใคร?”

“ว่าแต่ในบ้านนี้ทำไมถึงมีแสงไฟ ที่แท้ก็สารวัตรหวงนี่เอง” เสียงชายชราดังมาจากข้างนอก

เกาหยางฟังออก คือลุงที่ต้อนห่านตอนกลางวัน เขาส่งสายตาให้สารวัตรหวง บอกว่าปลอดภัย สารวัตรหวงเก็บปืนกลับเข้าข้างเอว แล้วเดินไปเปิดประตู

คนที่ยืนอยู่หน้าประตูเป็นลุงที่ปล่อยห่านตอนกลางวันจริง ๆ ชาวบ้านเรียกเขาว่าท่านกู่ซื่อ ปากเหี่ยวของท่านกู่ซื่อคาบไปป์ยาอยู่ ยิ้มจนหน้าย่น “โอ๋ พวกเธออยู่กันพร้อมหน้า สืบคดีอยู่เหรอ?”

สารวัตรหวงยิ้มแบบไม่ยิ้ม “ใช่ กลัวตกหล่นเบาะแสอะไร เลยมาดูอีกครั้ง”

“พวกเธอที่เป็นตำรวจก็ลำบากจริง ๆ ดึกดื่นยังต้องมาทำงานอีก” ลุงเอาปี่ปยาออกจากปาก เกาหลัง “เมื่อกี้ฉันเห็นไฟในบ้านสว่างอยู่ นึกว่าเจอผีซะแล้ว”

“แล้วยังกล้ามาเคาะประตูอีก ไม่กลัวผีเหรอ?” หวังจื่อไข่แซะขึ้นมา แต่ประโยคนี้แซะได้มีระดับ เกาหยางก็กำลังจะถามเหมือนกัน

“ฮ่า ๆ” ชายชรายิ้มอย่างปลงตก “ไม่กลัว ฉันกับครอบครัวหัวจื่อสนิทกันดี ต่อให้เป็นผีพวกเขาก็ไม่ทำร้ายฉัน”

“งั้นเหรอ” สารวัตรหวงตั้งสติ ในใจได้ความคิด “ท่านกู่ซื่อ งั้นท่านเล่าเรื่องครอบครัวหัวจื่อให้ผมฟังหน่อยได้ไหม?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป