กลุ่มบริษัทเทียนอวิ่น ห้องวิจัยชีวเคมีแห่งหนึ่ง
ชายหกคนสวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาด ยืนเรียงแถวกัน โดยคนที่อยู่ท้ายแถวเป็นชายหนุ่มหน้าซีดเซียวที่คอยกวาดตามองรอบตัวอย่างระแวดระวัง
เขาชื่อหลินลั่ว เมื่อหนึ่งเดือนก่อนเขาข้ามมิติมายังโลกใบนี้ นอกจากเสื้อผ้าที่ติดตัวมาแล้ว เขาไม่ได้รับพลังพิเศษใด ๆ และไม่มีระบบตื่นขึ้นมาเช่นกัน
ถ้าไม่ใช่เพราะดวงแข็ง เขาคงตายอยู่ในแดนร้างไปนานแล้ว
เขาเดินตามคนอื่นเข้าไปในห้องทดลอง มองสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย หัวใจเต้นตุบ ๆ ไม่หยุด
ตรงทางเข้ามีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยร่างกำยำยืนอยู่ บรรยากาศชวนอึดอัดเล็กน้อย
“หัวหน้าหวังครับ หนูทดลองชุดนี้มาถึงแล้ว”
หวังเทียนอวี่ละสายตาจากคอมพิวเตอร์ ลุกขึ้นเดินไปหน้าแถว แล้วมองคนแรก
เขาชี้ไปยังห้องฉีดยาที่อยู่ข้าง ๆ น้ำเสียงเย็นชา “เข้าไป”
คนแรกของแถวเป็นชายผิวคล้ำร่างผอมแห้ง อายุราวสามสิบกว่า
“หัวหน้าครับ พอทดสอบเสร็จผมก็กลับได้เลยใช่ไหมครับ”
“อืม” สีหน้าของหวังเทียนอวี่ไม่เปลี่ยนแปลง
ชายผิวคล้ำดีใจอยู่ในใจ ขอแค่ทดสอบเสร็จ เขาก็จะได้รับเงินช่วยเหลือแล้วกลับไปได้
เขาค้อมตัวให้หวังเทียนอวี่เล็กน้อย ก่อนเดินเข้าไปในห้องฉีดยาที่ประกอบขึ้นจากกระจกกันกระสุนหลายแผ่น
ข้างในมีหมอกับผู้ช่วยรออยู่ก่อนแล้ว
“ถลกแขนเสื้อข้างขวาขึ้น แล้วนอนลงให้เรียบร้อย” หมอกำชับ
ชายผิวคล้ำทำตามที่หมอบอก นอนลงบนเตียงผ่าตัด
ผู้ช่วยหยิบแผ่นเซนเซอร์ตรวจวัดแบบไร้สายมาแปะไว้ที่หน้าผากและหน้าอกของชายคนนั้น จากนั้นใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดบริเวณท่อนแขนเพื่อฆ่าเชื้อเฉพาะจุด
เห็นได้ชัดว่าชายผิวคล้ำรู้สึกประหม่า หน้าอกกระเพื่อมถี่ขึ้น
“ไม่ต้องตื่นเต้น เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”
หมอปลอบชายคนนั้นไปด้วย พร้อมกับใช้กระบอกฉีดยาดูดยาพันธุกรรมจากขวดยาไปด้วย
“ตัวเร่งยีนแหล่งชีวิตชนิดไคเนสกระตุ้นเทโลเมียร์แบบเบตาเชื่อมควบเสถียรแค่ไหน” หวังเทียนอวี่ถามนักวิจัยที่อยู่ข้าง ๆ
“หัวหน้าหวังครับ จากความล้มเหลวครั้งก่อน เราเพิ่มหมู่เมทิลกลายพันธุ์ลงในลำดับที่ 3, 7, 15 และ 24 อีกครั้ง ทำให้ความเสถียรของตัวยาเพิ่มขึ้น 17.8%”
“หวังว่าครั้งนี้จะได้ผลบ้าง ไม่อย่างนั้นโครงการคงถูกสั่งระงับ” หวังเทียนอวี่มีสีหน้ากลัดกลุ้ม
การวิจัยและพัฒนาโครงการนี้ดำเนินมานานถึงหกปี เงินทุนที่ใช้ไปประเมินค่าแทบไม่ได้ ทุกอย่างราบรื่นในช่วงแรก แต่กลับมาติดขัดเอาตอนทดลองทางคลินิก
ทุกครั้งที่ใช้กับร่างกายมนุษย์ก็มักเกิดปัญหาต่าง ๆ ขึ้น
ปรับปรุงการทดลองและเพิ่มเสถียรภาพมานับร้อยครั้ง แต่ก็ไม่มีความคืบหน้าเลย
เรื่องนี้ส่งผลกระทบอย่างหนักต่อการวางจำหน่ายยาพันธุกรรมชุดนี้
หวังว่าคนทั้งหกคนนี้จะทำให้เกิดความก้าวหน้าขึ้นได้บ้าง
หลินลั่วจ้องชายผิวคล้ำไม่กะพริบตา เขาต้องสังเกตปฏิกิริยาทางร่างกายของอีกฝ่ายก่อน เพื่อตัดสินใจว่าจะเข้ารับการทดสอบหรือไม่
ถ้าไม่ใช่เพราะใกล้จะอดตาย เขาก็คงไม่มาทำการทดลองทางคลินิกในมนุษย์แบบนี้
แต่ในชาติก่อน เขาเคยรู้เรื่องการทดลองทางคลินิกเช่นนี้ ยาจะนำมาใช้กับมนุษย์ก็ต่อเมื่อมีความเสถียรมากพอเท่านั้น
ไม่นานนัก หลังฉีดยาพันธุกรรมเสร็จ หมอก็พาผู้ช่วยออกจากห้องฉีดยา
พวกเขาล็อกประตูจากด้านนอก แล้วเดินไปยังเครื่องตรวจวัด คอยจับตาดูค่าต่าง ๆ ของร่างกายชายผิวคล้ำ
“อัตราการเต้นของหัวใจ: 96 ครั้งต่อนาที”
“แหล่งชีวิต (ค่า PM): 21 หน่วย”
“ความเข้ากันได้ของยีน: 3.2%”
“ทุกอย่างปกติ”
เมื่อเวลาผ่านไป ค่าตัวเลขบนเครื่องตรวจวัดก็เริ่มเปลี่ยนแปลง
“ตัวยาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว” หมออธิบาย
หวังเทียนอวี่พยักหน้า แน่นอนว่าเขารู้ผลของตัวยานี้ดี
ตัวยานี้ออกฤทธิ์กับเอนไซม์เทโลเมอเรส ช่วยเพิ่มระดับการแสดงออกของยีนอย่างมาก เพื่อเพิ่มค่า PM ของแหล่งชีวิต
มันสามารถทำให้สิ่งมีชีวิตวิวัฒนาการได้ และใช้ทดแทนวิธีวิวัฒนาการด้วยการฝังลำดับยีนจากภายนอก ซึ่งมีข้อเสียมากมาย
สิบนาทีหลังฉีดสารทดลองเสร็จ
ชายผิวคล้ำเริ่มรู้สึกผิดปกติ ร่างกายไม่สบายอย่างยิ่ง เขาลุกขึ้นจากเตียงผ่าตัด มือทั้งสองกุมหน้าอก พลางหอบหายใจไม่หยุด
เขางอตัวคลานไปยังประตูกระจก แล้ววิงวอนว่า “รายงานหัวหน้าครับ ผมไม่ไหวแล้ว ช่วยผมหน่อยได้ไหมครับ”
หวังเทียนอวี่ไม่แสดงท่าทีใด ๆ และไม่มีความคิดจะให้ใครเปิดประตู เขายืนอยู่ด้านนอก มองข้อมูลการทดลองบนคอมพิวเตอร์ที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างเย็นชา
“อัตราการเต้นของหัวใจหนูทดลองหมายเลข 1 เริ่มพุ่งสูงขึ้น: 118-131-146-165...”
“ค่า PM เพิ่มขึ้นสูงสุดถึง 35 หน่วย ขณะนี้กำลังลดลง: 34-29-24-19...”
“ความเข้ากันได้ของยีนเพิ่มขึ้นช้า ๆ: 10%-16%-19%...”
“กิจกรรมทางชีวภาพของหนูทดลองหมายเลข 1 กำลังลดลงอย่างรวดเร็ว”
ชายผิวคล้ำกุมหน้าอก อ้าปากให้กว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ ทว่าเขากลับเหมือนคนกำลังจมน้ำ ได้แต่ดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์
นับจากฉีดยาจนชายผิวคล้มนอนนิ่งอยู่บนพื้น เวลาผ่านไปเพียง 28 นาที
“ค่า PM ของหนูทดลองหมายเลข 1 สูงเกินค่าขีดจำกัดที่คาดการณ์ไว้ ความเข้ากันได้ของยีนสูงสุดอยู่ที่ 23.1%”
เจ้าหน้าที่รายงานผลสรุป
หวังเทียนอวี่มีสีหน้าแย่มาก ผลการทดลองครั้งนี้ดีกว่าครั้งก่อนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่หากต้องการหลอมรวมตัวยาในขั้นต้น ความเข้ากันได้ของยีนต้องสูงอย่างน้อย 45% ยังห่างกันมากเกินไป
เขากลั้นความโกรธแล้วพูดว่า “คนต่อไป”
........
(แหล่งชีวิต (paramatma, PM) อ้างอิงจากเรื่อง “หลิงหลง” ในบทความนี้จะเรียกย่อว่า PM ใช้เป็นดัชนีสำคัญในการวัดระดับและความก้าวหน้าทางวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต)