กล้ามเนื้อที่เมื่อยล้าจนปวดตึงอยู่ก่อนหน้า
กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตอันพลุ่งพล่านอย่างยากจะบรรยายในชั่วพริบตา ถุงลมในปอดราวกับแปรเปลี่ยนเป็นวังวนมหาสมุทรอันลึกล้ำ แม้แต่แก้วหูหลังก็ยังมีม่านป้องกันไร้รูปที่อ่อนโยนก่อตัวขึ้น!
เดี๋ยวก่อน ความรู้สึกแบบนี้!
เจียงเยี่ยนพลันรู้สึกว่า เมื่อมองทะเลอีกครั้ง ความหวาดกลัวจาง ๆ ก่อนหน้านี้กลับหายไป แทนที่ด้วยความโหยหาอยู่หลายส่วน ราวกับทะเลแห่งนี้เป็นสถานที่ที่เขาชอบที่สุดมาตลอด การดำน้ำก็ง่ายพอ ๆ กับกินข้าวดื่มน้ำ
ที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ
เมื่อความสามารถในการดำน้ำหลอมรวมเข้ากับร่างกาย
ร่างกายของเขาก็ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งอย่างเห็นได้ชัดในเวลานี้
“นี่มันอะไรกัน หรือระบบกลัวว่าร่างกายฉันจะไม่แข็งแรงพอให้ดำน้ำได้สามชั่วโมง เลยเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายขั้นต้น?”
เจียงเยี่ยนกำหมัดแล้วคลาย
ตอนนี้เขารู้สึกว่า
ทั้งความแข็งแกร่งของร่างกายและพละกำลังเพิ่มขึ้นไปอีกขั้นใหญ่ ๆ เฉพาะด้านพละกำลัง อย่างน้อยก็เพิ่มขึ้นจากเดิมมากกว่าหนึ่งเท่า ถ้าก่อนหน้านี้เขาเตะเจียงจวินกระเด็นไปได้สองเมตร ตอนนี้คงเตะให้ปลิวไปได้สี่ห้าเมตร หรืออาจเตะจนสืบตระกูลไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!
“สุดยอด! นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!”
แววดีใจระคนคมกริบวาบผ่านดวงตาของเจียงเยี่ยน
แต่ความวุ่นวายยังไม่จบ
พวกสารเลวกลุ่มนี้ต้องจัดการสักหน่อย
เขาค่อย ๆ เก็บสีหน้า ก่อนหันไปกำชับเจียงหย่งเหนียนที่เต็มไปด้วยความกังวลและร้อนใจเสียงเบา