ที่ยกมาในครั้งนี้
คือถาดน้ำแข็งลายครามใบใหญ่ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ
บนถาดน้ำแข็งวางหอยนางรมตัวโตไว้ถึง 6 ตัว เปลือกแต่ละตัวมีความยาวเกิน 20 เซนติเมตร หนาหนักราวกับก้อนหินทะเลใสวาว
เปลือกหอยถูกแงะเปิดอย่างประณีตแล้ว
เผยให้เห็นเนื้อหอยสีขาวอวบอิ่ม หนานุ่มราวกับหยกขาวมันแพะ!
หอยนางรมแต่ละตัวมีน้ำหนักเนื้อล้วนเกือบครึ่งกิโลกรัม!
รอบถาดน้ำแข็ง
ตกแต่งด้วยมะนาวฝานสดและน้ำส้มสายชูผลไม้สูตรพิเศษ
นี่คือราชาหอยนางรมป่าขนาดครึ่งกิโลกรัมแท้ ๆ!
คราวนี้ซาโต้ มาซาโอะน้ำลายสอจริง ๆ ทันทีที่เห็นอาหารจานนี้ ดวงตาก็เป็นประกายวาวโรจน์ จนไม่สนใจใช้ตะเกียบ เขายื่นมือที่สวมถุงมือสีขาวออกไปประคองเปลือกหอยหนักอึ้งขึ้นมาทันที
บีบน้ำมะนาวลงไปหนึ่งหยด
เงยหน้า
แล้วดูดเนื้อหอยก้อนใหญ่ที่นุ่มลื่นและอวบหนาราวกับพุดดิ้งเข้าปาก!
รสเค็มหวานสดชื่นของน้ำทะเล ตามด้วยกลิ่นผลไม้ของมะนาว ก่อนจะปิดท้ายด้วยรสหวานเข้มข้นจากเนื้อหอยที่ละลายในปากราวกับครีม!
ใบหน้าของซาโต้ มาซาโอะขึ้นสีแดงจัด
ทั้งร่างถึงกับสั่นน้อย ๆ ด้วยความตื่นเต้น
“หอยกิลาร์โดจากฝรั่งเศส? หอยเบอลงจากบริตตานี? ไม่เลย เทียบกันไม่ได้สักนิด!”
“นึกไม่ถึงเลยว่าทะเลแถวอำเภอเล็ก ๆ แห่งนี้จะเลี้ยงราชาหอยนางรมธรรมชาติที่สะอาดบริสุทธิ์และมีรสชาติทะเลแบบป่าได้ขนาดนี้! นี่แหละคือที่สุดของหอยนางรมสดสำหรับกินดิบ!”
“สุดยอด! สุดยอด!”
คำชมนี้สูงลิ่วจนแทบไม่มีที่สิ้นสุด
คราวนี้คุณฮั่วกับพวกตัวป่วนอีกสองคนก็อดชิมไม่ได้เหมือนกัน พอกินเสร็จก็เถียงไม่ออกกันสักคน ส่วนคุณหยุนที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ ตื่นเต้นจนเลือดลมพลุ่งพล่านไปนานแล้ว เขาสบตาซุนกว่างเซิ่งเหมือนอยากพูดอะไรด้วยความตื่นเต้น แต่ซุนกว่างเซิ่งกลับส่งสายตาปลอบใจมาให้ ราวกับจะบอกว่า แค่นี้เอง รอดูเถอะ ของเด็ดกว่านี้ยังมีอีก
เรื่องนี้ยิ่งทำให้คุณหยุนสงสัยและตั้งตารอมากขึ้น
จากนั้น
อาหารจานเด็ดจานที่สี่ก็ถูกยกมาเสิร์ฟ
เป็นปูม้าตัวใหญ่ 3 ตัวที่เชฟควบคุมไฟนึ่งอย่างแม่นยำ แต่ละตัวเป็นปูไข่ชั้นเลิศ น้ำหนักตัวละเกือบ 750 กรัม!
ทันทีที่เปิดกระดอง
ไข่ปูแข็งสีแดงสดราวกับหยกแดงจับตัวกันเป็นก้อน พูนสูงเหมือนภูเขาลูกย่อม!