พญาอินทรีคลั่งผู้แสนเจ้าชู้

ตอนที่ 1 จ้าวมังกรคลั่งผู้ทรงเสน่ห์

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“อืม~”

“อา~”

“สบายจัง~”

บนชั้นสูงสุดของโรงแรมห้าดาวในเมืองเซินเฉิง ซูเม่ยกำลังอาบน้ำอยู่โดยไม่สวมเสื้อผ้าสักชิ้น!

สายน้ำอุ่นไหลผ่านลำคอระหงลงไปตามเรือนร่างเย้ายวน ทำให้เธอครางเสียงหวานออกมาอย่างอดไม่ได้

แต่ในวินาทีต่อมา จู่ ๆ เธอก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง คลื่นกลิ่นอายอันทรงอำนาจและน่าสะพรึงกลัวโถมเข้าปกคลุม ร่างบอบบางของเธอสั่นสะท้านก่อนหันกลับไปมอง แล้วก็พบว่ามีชายคนหนึ่งยืนอยู่ด้านนอกห้องน้ำตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้!

กลิ่นอายอันทรงอำนาจและน่าสะพรึงกลัวที่ทำให้คนรู้สึกราวกับตกอยู่ในห้องน้ำแข็งนั้นแผ่ออกมาจากชายคนนี้!

ชายหนุ่มคิ้วคมดุจดาบ ดวงตาเป็นประกาย มุมปากแฝงรอยหยิ่งผยอง ดวงตาฉายแววหยอกเย้า ที่แท้ก็เป็นเขา!

เฉินเซียวอู่!

ทันทีที่จำชายตรงหน้าได้ ร่างของหญิงสาวก็สั่นสะท้านยิ่งกว่าเดิม หน้าอกอวบอิ่มพลอยกระเพื่อมขึ้นลงตามลมหายใจหอบถี่!

“อา~”

“เป็นคุณ! คุณ...คุณเข้ามาได้ยังไง?”

“อย่า...อย่ามองสิ...ฉันยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลย!”

ซูเม่ยทั้งตกใจทั้งอับอายเมื่อจำเฉินเซียวอู่ได้ เธอรีบยื่นมือไปหยิบเสื้อผ้าที่วางอยู่ข้าง ๆ มาปกปิดร่างกาย ทว่าเฉินเซียวอู่กลับเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉยว่า

“ไม่ต้องใส่ เปลือยไว้อย่างนั้นแหละ”

น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่กลับแฝงด้วยคำสั่งเด็ดขาดที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง

มือที่ยื่นออกไปครึ่งทางของซูเม่ยหยุดชะงักลงโดยไม่รู้ตัว สุดท้ายเธอก็ไม่กล้าหยิบเสื้อผ้ามาสวม ได้แต่ก้มหน้าลงเล็กน้อยด้วยใบหน้าแดงก่ำ แม้แต่จะใช้มือปิดบังก็ยังไม่กล้า ในใจทั้งอับอายและตื่นตะลึง

“หมอนี่...ห้าปีไม่เจอกัน ทำไมถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย...”

“แรงกดดันช่างน่ากลัว...”

“ถึงกับทำให้ฉันไม่กล้าขัดขืนแม้แต่นิดเดียว...”

ซูเม่ยพึมพำในใจ เธอถึงกับรู้สึกว่าหากตอนนี้เฉินเซียวอู่เอ่ยปากจะครอบครองร่างกายเธอ เธอก็คงไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย...

เธอไม่เคยพบใครที่มีแรงกดดันรุนแรงถึงเพียงนี้ แรงกดข่มนั้นราวกับพุ่งตรงลึกถึงวิญญาณ ไม่อาจต้านทานได้เลย!

เฉินเซียวอู่สีหน้าไร้อารมณ์ แววตาเย็นชา หลังพูดจบ เขาก็ชงกาแฟดำเย็นรสขมล้วนไร้น้ำตาลที่โต๊ะด้วยตัวเอง จิบไปคำหนึ่ง ก่อนลากเก้าอี้มานั่งหันหน้าเข้าหาซูเม่ยอย่างไม่รีบร้อน เขาแยกขาออกเล็กน้อย ประคองแก้วไว้ด้วยสองมือ แผ่บรรยากาศที่ควบคุมสถานการณ์ได้อย่างเบ็ดเสร็จ แล้วเอ่ยขึ้นอีกครั้งอย่างเรียบเฉยว่า

“ต่อจากนี้ ฉันต้องการให้คำพูดของคุณตรงไปตรงมาเหมือนร่างกายของคุณ”

“อืม~” ซูเม่ยครางเสียงหวานเบา ๆ แล้วรีบพยักหน้าอย่างว่าง่าย

“เรื่องคืนนั้นเมื่อห้าปีก่อน ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น?”

“อา~” ซูเม่ยนึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหอบหายใจเบา ๆ ก่อนเอ่ยอย่างเขินอายว่า

“คุณ...จำอะไรไม่ได้เลยหรือคะ?”

ซูเม่ยมองชายตรงหน้า ใบหน้างามก็แดงระเรื่อขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ความทรงจำหวนกลับไปเมื่อห้าปีก่อน

คืนนั้นเมื่อห้าปีก่อน สามีของเธอเป็นคนป้อนยาปลุกกำหนัดในปริมาณถึงตายให้ชายคนนี้ด้วยมือตัวเอง ก่อนส่งเขามาที่เตียงของเธอ จากนั้นสามีก็กรอกยาปลุกกำหนัดฤทธิ์แรงให้เธอด้วยตัวเองเช่นกัน แล้วทั้งเธอและชายคนนี้ก็ร่วมรักกันครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อทั้งคู่ได้สติ เตียงก็เละเทะไปหมดแล้ว บนร่างกายของแต่ละฝ่ายล้วนมีร่องรอยที่อีกฝ่ายทิ้งไว้!

ทั้งสองยังไม่ทันได้พูดกันสักคำ ประตูห้องก็ถูกถีบเปิด ผู้คนกรูกันเข้ามา นักข่าวยกกล้องขึ้นถ่ายภาพอย่างบ้าคลั่ง แสงแฟลชสาดส่องร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่ไม่หยุด!

นับแต่นั้น ข้อกล่าวหาว่าข่มขืนภรรยาของเพื่อนก็ถูกโยนใส่ชายคนนี้ ชายผู้เคยกุมอำนาจกลุ่มบริษัทอ้าวเทียนกลับพังพินาศและถูกจับเข้าคุกในชั่วข้ามคืน หลังเขาเข้าคุกได้ไม่นาน ครอบครัวของเขาก็เกิดเหตุสังหารหมู่ สมาชิกทั้งครอบครัว 13 คนถูกฆ่าตายจนหมด...

ตั้งแต่นั้นมา ซูเม่ยก็ไม่ได้ยินข่าวคราวของชายคนนี้อีกเลย แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ในยามที่ทุกคนคิดว่าเฉินเซียวอู่คงไม่มีวันลืมตาอ้าปากได้อีกตลอดชีวิต เขากลับช่วยชายชราลึกลับคนหนึ่งไว้โดยบังเอิญในคุก ชายชราถ่ายทอดวิชาบำเพ็ญอันลึกล้ำให้เขาจนหมดสิ้น!

จากนั้นเฉินเซียวอู่ก็เข้าร่วมภารกิจลับโดยอาศัยวิชาที่ได้รับมา ตลอดห้าปี เขาเป็นตัวแทนทางการเข้าร่วมปฏิบัติการลับระดับนานาชาติ เข้าออกสนามรบที่อันตรายที่สุดในโลก สร้างผลงานความชอบอันยิ่งใหญ่ และก้าวขึ้นเป็นประมุขตำหนักสังหารเทพในคราวเดียว!

วันนี้ ชายคนนี้กลับมาแล้ว!

กลับมายังเมืองเซินเฉิง!

กลับมายังสถานที่ที่ทำให้เขาเจ็บปวด!

ทุกสิ่งที่สูญเสียไป เขาจะค่อย ๆ ทวงคืนมาทีละอย่าง!

เลือดของศัตรู เขาจะรีดออกมาให้หมดทีละหยด!

ทว่า ซูเม่ยไม่รู้เลยว่าตลอดห้าปีที่ผ่านมาเฉินเซียวอู่ผ่านอะไรมาบ้าง เธอรู้เพียงว่าตอนนี้กลิ่นอายของเขาแตกต่างจากเมื่อห้าปีก่อนอย่างสิ้นเชิง ทั้งหยิ่งผยอง เย็นชา และทรงอำนาจ จนเธอเผลอหนีบขาแน่น ร่างบอบบางสั่นเทา แม้จะเปลือยเปล่าและอับอายแทบแย่ ก็ยังไม่กล้าปกปิดแม้แต่น้อย...

หลังทบทวนความทรงจำคืนนั้นเมื่อห้าปีก่อนจนหมด ซูเม่ยก็ยิ่งเขินอาย ก้มหน้าพึมพำว่า

“คืนนั้นคุณ...เหมือนคนคลั่ง จับฉันอยู่เจ็ดแปดครั้ง...”

“ฉันร้องไห้ขอร้องให้คุณหยุดแล้ว คุณก็ไม่สนใจ...”

“เหมือนร่างฉันแทบจะแหลกเป็นเสี่ยง ๆ...”

“คืนนั้นช่างบ้าคลั่งจริง ๆ...”

“คุณกดฉันไว้บนโต๊ะ บนผนัง แล้วก็บนเครื่องซักผ้า...”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินเซียวอู่ก็เลิกคิ้วคมขึ้นเล็กน้อย สีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ก่อนเอ่ยเสียงเข้มว่า

“ฉันไม่ได้ให้คุณเล่ารายละเอียดพวกนั้น ฉันหมายถึงเรื่องหวังเย่าหยางวางยาให้ฉัน คุณรู้เห็นด้วยหรือเปล่า พวกคุณวางแผนกันไว้ก่อนแล้วใช่ไหม?”

“ไม่! เรื่องนี้...ฉันไม่รู้เรื่องเลยจริง ๆ”

“ฉันรู้แค่ว่าคุณเป็นพี่น้องสนิทของเย่าหยาง เป็นหัวหน้าโดยตรงของเขา คุณเป็นคนผลักดันเขาขึ้นมาด้วยตัวเอง และมีบุญคุณกับเขามาก ฉันถึงได้เคารพคุณมาตลอด...”

“คืนนั้นตอนเย่าหยางผลักคุณที่ฤทธิ์ยาออกมาแล้วเข้ามาในห้องฉัน ฉันงงไปหมด ยังถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น เขาบอกแค่ให้ฉันนอนกับคุณ แล้วยังกำชับว่าห้ามป้องกัน ต้องให้คุณ...ให้หลักฐานนั่น...อยู่ในตัวฉัน...”

“ฉันจะยอมได้ยังไง ฉันบอกว่าเขาบ้าไปแล้ว แต่เขาไม่พูดอะไรสักคำ กลับกรอกยาปลุกกำหนัดให้ฉันเสียอย่างนั้น แล้ว...แล้วฉันก็เลยกับคุณ...อย่างนั้น...”

“หลังจากนั้นคุณก็รู้หมดแล้ว...”

ซูเม่ยตอบอย่างระมัดระวัง ภายใต้แรงกดดันของเฉินเซียวอู่ เธอไม่กล้าปิดบังแม้แต่น้อย เพียงแต่พอพูดถึงช่วงสำคัญ ใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมาเป็นระยะ

เฉินเซียวอู่หัวเราะเย็นชา “อย่างนั้นก็แปลว่า เพื่อทำลายชื่อเสียงฉัน หวังเย่าหยางถึงกับยอมเสียสละ เอาภรรยาตัวเองมาเป็นเหยื่อล่อสินะ?”

ขณะพูด สีหน้าของเฉินเซียวอู่ก็พลันเคร่งขรึม เขายกมือขึ้นฉับพลัน แรงดูดไร้รูปร่างสายหนึ่งดึงซูเม่ยเข้ามาหาเขาในทันที!

ซูเม่ยตกตะลึงสุดขีด

นี่...นี่คือการคว้าคนจากระยะไกลงั้นหรือ?

บนโลกนี้มีวิชาอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ด้วย!

ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!

ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ชายคนนี้ไปประสบอะไรมากันแน่!

ซูเม่ยยังไม่ทันได้สติ เฉินเซียวอู่ก็ยื่นมือมาบีบคอเธอแน่นจนใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงแทบหมดสติ จากนั้นเขาจึงแนบปลายจมูกเข้าใกล้ใบหน้างามของซูเม่ย แล้วเอ่ยเน้นทีละคำว่า

“คุณหมายความว่า นอกจากเรื่องหลังฤทธิ์ยาออกในคืนนั้นแล้ว คุณไม่รู้อะไรอีกเลยงั้นหรือ?”

“หวังเย่าหยาง สามีของคุณ ซึ่งเคยเป็นพี่น้องสนิทของฉัน ทำให้ฉันเสียชื่อเสียง สูญเสียครอบครัว และยังยึดกลุ่มบริษัทอ้าวเทียนที่ฉันก่อตั้งขึ้นมากับมือไปเป็นของตัวเอง จากนั้นไม่นาน ในงานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่ เขายังส่งคนไปฆ่าครอบครัวฉัน เรื่องทั้งหมดนี้คุณไม่ได้มีส่วนร่วมเลยแม้แต่นิดเดียวหรือ?”

"อืม~อา~" ซูเม่ยถูกบีบคอจนแทบหายใจไม่ออก เธอพยายามอ้าปากสุดแรง แต่ทำได้เพียงส่งเสียงอืมอาออกมาแผ่วเบา

เมื่อเห็นดวงตาของเธอเหลือกขึ้นและกำลังจะหมดสติไปอย่างสิ้นเชิง เฉินเซียวอู่จึงค่อยคลายมือเล็กน้อย ปลายนิ้วสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงชีพจรที่เต้นอยู่และร่างบอบบางที่สั่นเทา

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป