ทั้งสามเข็นรถเข็นออกจากร้านอาหาร แล้วเลี้ยวตรงเข้าไปในลานกว้างของสถานีเครื่องจักรกลการเกษตรประจำคอมมูน
ในลานมีเศษเหล็กกองอยู่ไม่น้อย กลิ่นน้ำมันเครื่องอบอวลไปทั่ว
เฉินต้าไห่ล้วงธนบัตรต้าอ้างหลายใบออกมาจากอกเสื้อ แล้วเลือกซื้อเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กมือสองกำลัง 8 แรงม้าหนึ่งชุดตามคำแนะนำของจ้าวเต๋อจู้
นอกจากเครื่องยนต์หลักแล้ว ยังมีเพลาต่อขยาย ใบจักรภายนอก และชุดโครงเหล็กยึดเฉพาะพร้อมสลักเกลียวกับแหวนรองมาให้ครบ
พอออกจากสถานีเครื่องจักรกลการเกษตร เฉินเย่ก็พาทั้งสองมุ่งตรงไปยังร้านค้าขนาดใหญ่ของสหกรณ์จัดซื้อและจำหน่าย
ชั้นไม้ในร้านวางข้าวของเครื่องมือประมงกองเต็มไปหมด
เพื่อรองรับน้ำหนักจากเรือสองลำที่ลากอวนไปพร้อมกัน เฉินเย่ควักเงินตัวเองซื้ออวนลากไนลอนเสริมความแข็งแรงยาวถึง 20 เมตรมาผืนหนึ่ง
ถ้าใช้แรงคนหมุนมือบนเรือลำเดียว คงลากอวนหนักขนาดนี้ไม่ไหว
เมื่อเรือของตระกูลเฉินติดตั้งเครื่องยนต์ดีเซลแล้ว เรือยนต์สองลำก็จะแล่นขนาบกันกลางทะเลและลากอวนเปิดเป็นแนวทางน้ำกว้างหลายสิบเมตร กวาดฝูงปลาที่ว่ายผ่านทะเลใกล้ฝั่งได้หมดในคราวเดียว
ทั้งสามช่วยกันยกเครื่องยนต์ดีเซลหนักอึ้งกับอวนผืนใหญ่ขึ้นรถเข็น แล้วใช้เชือกป่านเส้นหนามัดไว้กับโครงรถอย่างแน่นหนา
ใกล้เที่ยงแล้ว จ้าวเต๋อจู้ลูบท้องที่ร้องโครกคราก ฝีเท้าก็ช้าลง
เฉินเย่จับด้ามรถเข็นไว้ “อาเต๋อจู้ หิวแล้วใช่ไหม?”
“ในตรอกข้างหน้ามีร้านบะหมี่อวี้เจิน ฉันเลี้ยงเอง ไปกินบะหมี่น้ำซุปร้อน ๆ ที่เพิ่งยกลงจากเตากัน”