ยุค 80: หาของทะเลก็หาสิ แล้วที่ว่าจะเลี้ยงสามคนนี่หมายความว่าไง?

ตอนที่ 24 ยุคสมัย: แค่หาหอยหาปลา ทำไมต้องเลี้ยงตั้งสามคน?

6 นาที· 1.3K คำ

จางซิ่วเหมยใช้นิ้วแตะน้ำลายเล็กน้อย ก่อนกดธนบัตรใบใหญ่หลายใบไว้

เธอค่อย ๆ เปิดธนบัตรออกทีละใบ แล้วแยกเศษกระดาษกับธนบัตรใบย่อยไปวางไว้ข้างโต๊ะ ปากก็ท่องตัวเลขไม่หยุด

154 หยวน 5 เหมา ไม่ขาดไม่เกินสักเฟิน

รวมกับรายได้เมื่อวาน สองวันได้เงินมากกว่า 300 หยวน

ในยุคที่รายได้เฉลี่ยต่อคนอยู่ที่ราว 20 หยวนต่อเดือน เงินก้อนนี้มากกว่าเงินเดือนครึ่งปีของเจ้าหน้าที่คอมมูนเสียอีก

จางซิ่วเหมยนั่งอยู่บนม้านั่งยาว ยกชายเสื้อขึ้นซับหางตา ก่อนน้ำตาจะไหลออกมา

เฉินต้าไห่วางกล้องยาสูบลงบนโต๊ะแล้วพูดว่า «นับเงินก็นับไปสิ จะร้องไห้ทำไม?»

«ฉันดีใจ!» จางซิ่วเหมยแนบปึกเงินไว้กับอก «บรรพบุรุษคงคุ้มครอง ลูกชายฉันหาเงินก้อนโตได้แล้ว!»

ไป๋ซิ่วฉินยืนอยู่ข้างเตา เสื้อแขนสั้นบาง ๆ แนบติดเรือนร่างเพราะความร้อนจากเตา

เหงื่อไหลลงมาตามลำคอยาวเข้าไปในคอเสื้อ เธอก้มหน้าจัดปอยผมข้างหูให้เรียบร้อย

เฉินเย่ลากม้านั่งออกมา «แม่ เพิ่งเริ่มต้นเอง»

ขณะที่ทุกคนกำลังร้องไห้ ก็มีเสียงปะทุดังต่อเนื่องมาจากถนนในหมู่บ้าน

เสียงประทัดนั่นเอง

กัวต้าโหยวเดินนำหน้าสุด มือเปล่าทั้งสองข้าง ก้าวเดินอย่างเชื่องช้า

กัวจินเป่าคุกเข่าอยู่บนถนนดินเหลืองที่เต็มไปด้วยกรวด หน้าผากพันผ้าขาวเปื้อนเลือด

เขาถือไส้ประทัดที่จุดไฟแล้ว ขยับเข่าไปข้างหน้าครึ่งก้าว ก่อนจะก้มศีรษะกระแทกพื้นดินอีกครั้ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป