ฉู่ฝูอิงจับใจความสำคัญได้หลายคำ ทั้งสายเลือด คุณหนูใหญ่ตระกูลโจว และคู่หมั้น
เมื่อนำคำเหล่านั้นมาเชื่อมโยงกัน ประกอบกับท่าทีวางอำนาจของชายตรงหน้า และเรื่องที่โจวหนิงหนิงเป็นถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลโจว แต่กลับมาอยู่หอพักระดับซีร่วมกับพวกเธอ ภาพพล็อตคลาสสิกจากนิยายรักน้ำเน่าและละครสั้นสีชมพูก็ผุดขึ้นมาในหัวฉับพลันนับไม่ถ้วน
คุณหนูตัวจริงตัวปลอม พ่อแม่ลำเอียง คุณหนูตัวจริงที่ถูกดูแคลน แถมยังมีคู่หมั้นตาบอดอีกคน
เธอพินิจชายตรงหน้า เขาหน้าตาดูดีมีชาติตระกูล ทว่าคำพูดที่หลุดออกมากลับเหมือนคัดมาจากบทนิยายรักดราม่ายุคเก่าเป๊ะ ๆ เช่น “ไม่ว่าเธอจะทำยังไง ฉันก็ไม่มีวันชอบเธอ” กับ “สิ่งที่ฝังอยู่ในสันดานของเธอเปลี่ยนไม่ได้หรอก”
นี่มันพระเอกนิยายดราม่ามาตรฐานชัด ๆ ชอบพูดเองเออเอง มีอาการหวาดระแวงว่าคนอื่นจะทำร้ายตัวเอง เชื่อทุกคำที่คุณหนูตัวปลอมพูดอย่างไม่ลืมหูลืมตา แถมยังปักใจว่าคุณหนูตัวจริงเป็นคนฟุ้งเฟ้อ เสแสร้ง และมีเจตนาแอบแฝง
คราวนี้จงฉีเหิงทำเรื่องดี ๆ เข้าให้แล้ว ที่ย้ายเจ้าทึ่มนี่ออกไป ไม่อย่างนั้นเธอไม่อยากคิดเลยว่า ถ้าต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับหมอนี่ตลอดการฝึกทหารหลายสัปดาห์ กำปั้นของเธอคงหิวโหยจนทนไม่ไหวแน่
แต่ทั้งหมดก็เป็นแค่การคาดเดาของเธอ ต้องถามให้ชัดก่อน จะได้ไม่ปรักปรำคนดี และไม่ปล่อยคนประสาทไป
เธอกดความโกรธที่พลุ่งพล่านในใจไว้ แล้วตัดสินใจให้โอกาสไอ้บ้านี่เป็นครั้งสุดท้าย “เมื่อกี้ที่พูดถึงสายเลือดกับคุณหนูใหญ่ตระกูลโจว หมายความว่ายังไง?”