ภายในโถงด้านหลัง บรรยากาศค่อนข้างอึมครึม
เสิ่นเยี่ยนนั่งตัวตรงด้วยสีหน้าขมวดคิ้วแน่น
จ้าวหลี่แอบชำเลืองมองเขาอย่างระมัดระวัง
จากคำบอกเล่าของหลูจ้าวและคนอื่นๆ เธอเพิ่งรู้ว่าเมื่อวานนี้ ท่านเสิ่นหนุ่มผู้หยิ่งผยองคนนี้ มีพื้นเพและสถานะเช่นไรในต้าจิ่ง
ฮ่องเต้ต้าจิ่งองค์ปัจจุบันทรงมีพระสเน่หางานอดิเรกมากมาย โปรดปรานฉลองพระองค์งาม หลงรักแมวสุนัข สนุกสนานรื่นเริงและหมกมุ่นในกามคุณ
หลายปีมานี้หลงใหลการแสวงหาเซียนและถามหาสัจธรรม สิ่งเดียวที่ทรงไม่โปรดคือพระราชกรณียกิจหลักของฮ่องเต้
ผู้กุมอำนาจสูงสุดในราชสำนัก คือนายขันทีใหญ่เสิ่นจือสิงที่อยู่ข้างกายพระองค์
เสิ่นจือสิงนั้นแทบจะเป็นเว่ยจงเสียนเวอร์ชันอัปเกรด
บุตรบุญธรรมและหลานบุญธรรมใต้บัญชามีอยู่ทั่วราชสำนัก รวมตัวกันเป็นกลุ่มกองขันที คานอำนาจกับขุนนางฝ่ายคุณธรรมในราชสำนัก
แค่เสิ่นเยี่ยนกับอาเขย่ามือ ต้าจิ่งก็สะเทือนเลือนลั่นไปทั้งแผ่นดิน
เรียกได้ว่า ชื่อเสียงและภูมิหลังของท่านเสิ่นผู้นี้ ถ้าอยู่ในภาพยนตร์ก็สมเป็นตัวร้ายสุดท้ายได้อย่างไม่ต้องสงสัย
จ้าวหลี่ชะงัก มองชุดยูฝูบนร่างตนเอง ถึงจิ้งหนิงเว่ยจะออกมาเป็นองค์กรตัวร้ายโดยตรงก็ไม่ขัดเขินอะไร
เสิ่นเยี่ยนนั่งหลังแข็งตรงทื่อ เขาสัมผัสได้ว่าจ้าวหลี่กำลังมองเขา แต่ชั่วขณะกลับไม่รู้จะพูดอะไรกับเธอ
โชคดีที่หลูจ้าวกลับมาจากการค้นแฟ้มเอกสารมาช่วยไว้ได้ทัน
"ท่านเฉิน พบแล้วขอรับ!" หลูจ้าวถือแฟ้มเอกสารวิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น
เสิ่นเยี่ยนรับแฟ้มเอกสารที่เต็มไปด้วยฝุ่นนั้นมา พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย
หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาผืนหนึ่งเช็ดฝุ่นตามมุมอย่างละเมียดละไม ก่อนจะยังไม่ทันได้ดูเองก็ยื่นแฟ้มเอกสารให้จ้าวหลี่ก่อน