“เห็นเจ้าแล้ว”
เสียงเย็นเยียบดังขึ้นข้างหูจ้าวหลี่ มือเย็นเยียบดั่งน้ำแข็งคว้าข้อมือซ้ายของนางไว้
ไอเย็นซึมลึกถึงไขกระดูก ร่างกายซีกหนึ่งของนางชาหมด
จ้าวหลี่กัดปลายลิ้นใต้ฟันเขี้ยวโดยไม่ลังเล
หันไปพ่นเลือดปลายลิ้นเต็มปาก ทว่ามันทะลุผ่านหมอกสีเทา กระเด็นใส่หน้าเด็กสาวที่พยุงนางอยู่
ดูทีนางเอกในเรือนคงไม่ได้ส่งร่างจริงมา
จ้าวหลี่หันกลับไปมอง หมอกเทาและเงาที่หน้าประตูเรือนฟางหลานหายไปสิ้น แม้แต่ตะเกียงหน้าประตูก็ดับสนิท
[ภารกิจชั่วคราว: เสื้อใหม่]
[รายละเอียดภารกิจ: นางในชุดแดงหมายตามหาชายคนรัก แต่กลับถูกขังอยู่ที่นี่ การปรากฏตัวของเจ้าทำให้นางเห็นความหวัง นางหมายตาหนังคนของเจ้าเพื่อทำเสื้อใหม่ โปรดทำให้นางเลิกคิด]
[หมายเหตุ: กำลังรบปัจจุบันต่างกันมากเกินไป ไม่แนะนำให้ปะทะตรง ๆ อาจพิจารณาถอยตามยุทธศาสตร์]
จ้าวหลี่มองข้อความแจ้งเตือนระบบที่มาช้ากว่ากำหนด สัมผัสข้อมืออย่างจนใจ
“อ๊าก──”
เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกของหลิงเอ๋อร์ที่เพิ่งรู้สึกตัวดังก้องไปทั่วกรมตรวจการ
กรมตรวจการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ปิดกั้นและแยกเรือนฟางหลานออกจากพื้นที่อื่นโดยสิ้นเชิง
เสียงฝีเท้าวิ่ง กองกำลังรักษาความสงบถือคบไฟกรูเข้าไปในลานบ้านซ้ายขวาของเรือนฟางหลาน
ผู้คนที่ถูกลากออกจากเตียงลากเท้าสวมรองเท้าผ้า ถูกเคลื่อนย้ายออกจากพื้นที่นั้น
โดยมีเรือนฟางหลานเป็นศูนย์กลาง เกิดเป็นพื้นที่ว่างเปล่า
“หลูจ้าว! เจ้าต้องให้คำตอบข้าให้ได้!”
องครักษ์สืบสวนหวังคลุมผ้าห่ม โชว์ขาเปลือยสองข้าง สวมรองเท้าผ้า
เขากำลังเล่นท่าสนุกกับอนุภรรยาอยู่ ไม่เคยคิดเลยว่าในเขตกรมตรวจการของตนเองจะมีคนพังประตูเข้ามา