"ภารกิจสำเร็จ! นางรู้สึกขอบคุณเจ้าที่นำชุดใหม่และคนดีมาให้"
"รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์*2000"
"ทำภารกิจเกินเป้า ได้รับรางวัลพิเศษ: ความขอบคุณของหลินอวี้ (เพิ่มการรับรู้สิ่งประหลาดเล็กน้อย โอกาสเผชิญเหตุการณ์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย)"
……
นับจากวันปลดวิญญาณหลินอวี้ ก็ผ่านมาเกือบสิบวัน
หลังจากคืนนั้น เสิ่นเยี่ยนก็ยึดป้ายประจำกายของนาง และแจ้งอย่างเป็นทางการว่า ตราบใดที่บาดแผลยังไม่หาย นางจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
ภายนอกเหมือนไม่เต็มใจ ดูเป็นคนที่ไม่ทำงานแล้วไม่มีความสุข แต่แท้จริงแล้วจ้าวหลี่ดีใจจนหัวเราะไม่หุบ
ได้หยุดงานพร้อมเงินเดือน!
อีกทั้งยังมีแม่นมหว่านและสาวใช้คอยดูแลอย่างดี กินร้อนนอนอุ่น
ยาบำรุงและน้ำซุปบำรุงหลากหลายชนิดไหลเข้าปากไม่ขาด
จ้าวหลี่รู้สึกว่าตัวเองจะเลือดกำเดาไหลเพราะซุปโสมเสียแล้ว
ในใจก็อุทานอีกครั้งว่า สวัสดิการข้าราชการต้าจิ่งดีจริง ๆ ผู้บังคับบัญชาอย่างเสิ่นเยี่ยนก็ใจกว้างเหลือเกิน!
จ้าวหลี่สวมกระโปรงสีเขียวชะมดสดใสนุ่มนิ่ม นอนเอกเขนกอยู่บนเตียงเล็กในห้องอบอุ่น
บนโต๊ะเล็กมีกล่องไม้ขัดเงาฝังมุกสีแดงสด ภายในเต็มไปด้วยขนมข้าวเกรียบ ผลไม้อบแห้ง และเมล็ดพีช สารพัดของว่างเรียงเต็มกล่อง
จ้าวหลี่โยกเท้าไปมา บางครั้งก็หยิบเข้าปากสักชิ้น แล้วก็อ่านหนังสือบันเทิงที่แม่นมหว่านหามาให้
ข้าง ๆ มีหม้อดินเล็กตั้งบนเตาถ่าน ต้มยาสมุนไพรอุ่น ๆ
มองออกไปทางหน้าต่างที่เปิดครึ่งบาน เห็นวิวในลานบ้าน ดอกไม้ผลิบานต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ ทุกสรรพสิ่งฟื้นคืนชีพ