ทุกคนค่อย ๆ ได้สติจากสภาพตะลึงงันทีละคน สภาพแวดล้อมที่ควรจะวุ่นวายกลับเงียบสงัดเป็นพิเศษในตอนนี้
พวกเขาถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
หลี่ย่าที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนมองภาพนั้น สมองว่างเปล่าไปหมด ริมฝีปากบางสั่นระริก รูม่านตาหดเกร็ง...
ระดับหวน สองคำนี้ดังก้องอยู่ในหูของเธอไม่หยุด เธอไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองมีสีหน้าแบบไหน
เธอได้แต่ตั้งคำถามในใจไม่หยุดว่า ทำไม ทำไมกัน...
เจ้าหน้าที่ปลุกพลังที่ผ่านประสบการณ์มามาก หลุดจากอาการตื่นตะลึง พึมพำกับตัวเองว่า "หวน ระดับหวน..."
"แถมยังเป็นพลังที่ไม่เคยมีใครเคยได้ยินมาก่อนอีก..."
"พวกนายสองคน พาจิ่นเฟยเฉินไปส่งที่ฐานทัพท้องถิ่นโดยเร็ว ห้ามมีข้อผิดพลาด!"
หนึ่งในนั้นได้สติก่อนคนอื่น สั่งด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"รับทราบ!"
ทั้งสามคนแบ่งหน้าที่กันอย่างรวดเร็ว สองคนก้าวยาว ๆ ตรงไปหาจิ่นเฟยเฉิน พูดด้วยท่าทางนอบน้อมว่า "สวัสดีครับ/ค่ะ เราเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยปลุกพลังอิสระประจำนครซ่างจิง เพื่อความปลอดภัยของคุณ ขอให้คุณไปที่ฐานทัพท้องถิ่นกับเราด้วยครับ/ค่ะ"
จิ่นเฟยเฉินไม่ได้คิดมาก "รบกวนด้วย"
เขารู้ดีว่าระดับหวนหมายถึงอะไร ตอนนี้ถ้าอยากมีชีวิตรอด ก็ต้องทำตามคำสั่งเท่านั้น รอจนกว่าทางเบื้องบนจะจัด 'ดาวหลัก' ให้เขาเรียบร้อย หลังจากนั้นถึงจะไปไหนมาไหนได้ตามใจ
แต่ทันทีที่พวกเขากำลังจะจากไป ก็มีเงาร่างหนึ่งมาขวางไว้
หูจู๋สะบัดหางพุ่งตัวด้วยไนตรัส มาหยุดอยู่ตรงหน้าจิ่นเฟยเฉินและพวกอีกสามคนในพริบตา
"เดี๋ยวก่อน!"
เจ้าหน้าที่ปลุกพลังสองคนก้าวขวางหน้าจิ่นเฟยเฉิน สายตาหนักแน่น "คุณหูจู๋ มีอะไรอีกหรือเปล่าครับ/คะ"
หูจู๋เอามือถูกันไปมา ยิ้มแหะ ๆ "คือว่า ผมขอบอกอะไรหน่อยนะ ถ้าผมจำไม่ผิด ตอนนี้คนที่เก่งที่สุดในกองกำลังปราบปีศาจเมืองจินหลิง ต้องเป็นหมิงจงอี้สินะ"