ร่างกาย กลยุทธ์การต่อสู้ และจิตสำนึกการต่อสู้ สิ่งเหล่านี้ปิดบังไม่ได้ และไป๋เยาเยาก็คิดคำพูดเอาไว้แล้วเช่นกัน เธอพูดกับทุกคนให้ปากเป็นเอกฉันท์
ครูคนก่อนที่เสียชีวิตไปแล้ว เคยมีภูเขาลูกหนึ่งในฮว๋ากั๋ว แหะ ๆ แบบได้มาอย่างถูกต้องตามกฎหมายนะ ฟังดูเหมือนครูจะบอกว่า มันเป็นมรดกตระกูลอะไรสักอย่าง?
ครูยังบอกอีกว่า เขาเคยจดทะเบียนสำนักวิชายุทธ์แห่งหนึ่ง ตอนนั้นทุกคนยังหัวเราะว่าครูทำเรื่องไร้ประโยชน์ แต่ใครจะคิดว่าตอนนี้จะได้ใช้มันเสียอย่างงั้น
รายละเอียดไม่สำคัญ ในยุคสิ้นโลกแบบนี้ ไม่มีใครไปตรวจสอบเรื่องไร้สาระเหล่านี้หรอก เพราะยังไงความแข็งแกร่งก็คือสิ่งที่สำคัญที่สุด
ดังนั้นการโยนทุกอย่างไปที่ครูก็จบเรื่อง ทุกคนเป็นศิษย์สำนักเดียวกันอยู่แล้ว ไม่ถือว่าโกหกอะไร แค่เพื่อความอยู่รอด ทุกคนรับงานพิเศษมาทำบ้างเท่านั้นเอง
ไป๋เยาเยากลางบันทึกวิดีโอ เอ่ยปากพร่ำบ่นว่า "เพ่ยฉี ใช้ขาขึ้นมาสิ ขาของแกเอาไว้ทำไมเนี่ย!"
"เสี่ยวหมี่เอาแต่พุ่งเข้าอย่างเดียวใช่ไหม ไม่ป้องกันตัวเองอีก! อยากเป็นซอมบี้หรือไง!"
"พี่อ้วนดูพุงแกสิ มีพุงสองชั้นอีกแล้ว ฮ่า ๆ ๆ!"
...
"เยาเอ๋ย แกนี่น่าหมัดจริง ๆ นะ!" พี่อ้วนหันไปประท้วง
ไม่นานนัก ซอมบี้ "ตัวเขียวน้อย" ก็ตกอยู่ภายใต้การล้อมโจมตีของทุกคน และกลายเป็นแก่นคริสตัลที่เปล่งประกายวิบวับ
เมื่อตึกอื่นๆ เคลียร์เสร็จแล้ว ไป๋เยาเยาก็ใช้การสำรวจพลังจิตอีกครั้ง พอยืนยันว่าปลอดภัยแล้ว ก็ให้ทหารหนุ่มเริ่มตะโกนเรียก ให้ทุกคนลงมาจากอาคาร