เฉียนตั๋วตั๋วก็อยากร้องไห้แล้วเหมือนกัน ยังหวังจะเอาใจเจ้านายให้ดี พอถึงสิ้นปีจะได้เร่งยอดสักหน่อย!
"แล้ว...แล้วจะทำยังไงล่ะ! เจ้านาย อุแว็กๆ ฉันไม่ได้โกหกเธอจริงๆ นะ!"
ไป๋เยาเยายิ้มบางๆ "ไม่ต้องรีบ ฉันหมายความว่า ค่าชดเชยต้องให้พอเพียง ต้องเพิ่มเงิน!"
เฉียนตั๋วตั๋ว: ?!?! ที่แท้เจ้านายพูดมายาวขนาดนี้ก็เพื่อสิ่งนี้นี่เอง?
ต้องยอมรับว่า เฉียนตั๋วตั๋วเดาถูกต้อง
หลังจากบั๊กถูกส่งรายงานขึ้นไป เมนเฟรมก็ยังมาตรวจสอบอีกครั้ง
สุดท้ายเงียบไปพักหนึ่ง ก็ให้ค่าชดเชยร้อยเท่าแก่ไป๋เยาเยาโดยตรง พร้อมกับบอกว่า ไอ้หมานี่...อาจจะพูดไม่ได้จริงๆ
ไป๋เยาเยามองค่าพลังงานที่พุ่งสูงขึ้นมากขนาดนั้น ยิ้มจนปิดปากไม่ลง หม่าจะพูดได้หรือไม่ได้ มันสำคัญอะไรล่ะ
ยังไงก็เป็นลูกที่น่ารักของแม่คนดี!
ส่วนเรื่องร้องไห้เสียใจน่ะ...
"ไอ้หมา สองปีไม่ได้เจอกันแล้ว มาประลองฝีมือกันหน่อย!" ไป๋เยาเยาท้าประลองโดยตรง
เจ้าหมานี่เด้งตัวขึ้นจากพื้นทันที "โฮ่งๆ วูฟวูฟ โว้วๆ!"
ด่าทอไปพลางวิ่งหนีไปเลย เจ้านายมันปีศาจชัดๆ! ไม่ปลอบใจหน่อยยังจะมาชวนตีอีก! โอกาสแบบนี้ไม่หนียามีเมื่อไหร่!
คาบวิดีโอของเฉินเจี้ยนกับของขวัญที่ไป๋เยาเยาให้ แล้วก็กลับรังของตัวเองไป
เรื่องสินค้าปลอมแปลงคุณภาพและเรื่องหมาตัวน้อยโดนทำร้ายก็จบลงเท่านี้
เฉียนตั๋วตั๋วรู้สึกว่าตัวเองโดนหลอก แต่ก็รู้ตัวว่าตัวเองผิดจริงๆ จะกล้าพูดอะไรได้ล่ะ!
