ความหงุดหงิดในใจของไป๋เยาเยาตอนแรกถูกทำให้สงบลงได้ในทันที
"รวบรวมของมา?"
ชื่อเหนียนพยักหน้า "พวกเราทุกคนยังมีของเหลือติดตัวอยู่บ้าง ให้พวกเขาหยิบออกมาก็พอ"
"ก็แค่บอกว่าร้านอาหารทีมรัตติกาลของเราจะปิดตัวลง ปล่อยอาหารอร่อย ๆ ออกมา จัดกิจกรรมนิดหน่อย แค่ 100,000 แต้มพลังงานเอง ไม่ยากหรอก"
ไป๋เยาเยาเมื่อกี้ก็แค่ใจร้อนไปเอง ลืมไปว่าแม้ซอมบี้จะไม่มีแล้ว แต่แก่นคริสตัลก็ยังมีของเหลืออยู่บ้าง
"ตกใจหมดเลย ระบบที่ไม่น่าไว้ใจของฉันน่ะ ยังคิดจะหลอกให้ฉันไปทำภารกิจต่อในโลกหน้านะ ฉันรู้มาตั้งนานแล้วว่ามันไม่ได้คิดดีด้วย!"
เฉียนตั๋วตั๋ว: ಥ⌣ಥ...
เสี่ยวเต้าเต้าทุบขาตัวเองด้วยความเจ็บปวดใจ "เจ้าของภารกิจของฉันเอ๊ย เธอรีบไปทำไมนักล่ะ? เธอไม่อยากอยู่กับไอ้หนุ่มมนุษย์คนนั้นด้วยหรือไง? ไปกับเขาเลยสิ ไปโลกหน้า แล้วภารกิจของเราก็จะเสร็จเร็วอีก!"
"เธอคิดถึงบ้าน"
"แต่ก็ไม่ได้กลับไม่ได้นี่นา..."
"หุบปากไปเลย เธอไม่เข้าใจหรอก"
เสี่ยวเต้าเต้าหน้าตาสับสน มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนจริง ๆ
เมื่อไป๋เยาเยารู้ว่าปัญหาแก้ได้ เธอก็ไม่คิดอะไรมากแล้ว สองปีมานี้ออกไปรบทัพจับศึกกับทีมทั้งหมดตลอดแทบทุกที่
ตอนนี้ไม่มีภาระแล้ว ก็โล่งตัวขึ้นมาเยอะจริง ๆ
นอนอยู่บนเตียงเกือบจะหลับไปทั้งวันทั้งคืน พอตื่นเช้าวันที่สอง ก็เปิดดูยอดหนี้ตามความเคยชิน
ก็พบว่า...เคลียร์แล้ว!
หนี้สิน: 0.00
เงินในบัญชี: 4,368 แต้มพลังงาน