—เมืองซานเฉิง · ห้องเช่า
เย่จวินกำลังไลฟ์เล่นเกมลีกออฟเลเจนด์ แถมกำลังบวกกันเป็นทีมอยู่พอดี จู่ ๆ ข้อความจากแฟนสาวที่คบกันทางออนไลน์ก็เด้งขึ้นมา เขาเผลอสลับไปหน้าแชตทันที
เพิ่งจะเตรียมพิมพ์ตอบ ก็พลันนึกได้ว่าตัวเองยังไลฟ์อยู่ จึงรีบออกจากแอปแชตสีเขียว พิมพ์ข้อความแล้วก็ลบอย่างบ้าคลั่ง
เขาไม่รู้ว่าควรตอบยังไงดี
ควรถามไหม?
จะกลายเป็นว่าห่วงก้าวก่ายเกินไปหรือเปล่า
แต่ถ้าไม่ถาม...แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าอีกฝ่ายให้ช่องทางติดต่อไปหรือเปล่า
ขณะที่เย่จวินกำลังลังเล ข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้น
โยวโยวลู่หมิง: ที่รัก ทำไมไม่ตอบข้อความฉันเลย เมื่อก่อนนายไม่เป็นแบบนี้นะ หรือว่านายเริ่มรำคาญฉันแล้ว?
เย่จวินลนลาน เขาไม่ได้รู้สึกว่าแฟนสาวน่ารำคาญสักหน่อย
ตอนนั้นเอง เสียงจากหูฟังก็ดังขึ้นทีละประโยค
“สตรีมเมอร์ นายทำอะไรอยู่ ยืนเฉยตอนทีมไฟต์ทำไม?”
“คืนนี้ท่าทางจะอดชนะติดกันแล้วล่ะ”
“เฮ้อ อุตส่าห์กำลังไฟต์กันดี ๆ แท้ ๆ เพราะยืนนิ่ง บารอนก็เสีย แถมยังจะแพ้อีก”
ได้ยินแบบนั้น เย่จวินก็รีบขอโทษ “โทษที ๆ พอดีมีธุระกะทันหัน เดี๋ยวฉันพาพวกนายชนะ 5 เกมติดเลย”
“สตรีมเมอร์ ไม่ใช่เรื่องนั้น พวกเราอยากรู้ว่าทำไมนายถึงหยุดเล่นกะทันหัน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
“ฉันรู้แล้ว ทุกคนรีบไปดูแชตในไลฟ์สิ เหมือนแฟนสตรีมเมอร์จะมีคนเข้ามาจีบ!”
พอพูดประโยคนี้จบ บรรดาชาวเน็ตก็เริ่มตื่นเต้นกับเรื่องชาวบ้าน จนไม่สนผลแพ้ชนะในเกมกันแล้ว
เย่จวินกวาดตามองข้อความในแชต
【พญาวานรสามกระบอง】: คบกันทางไกลผ่านเน็ตมีโอกาสเปลี่ยนใจง่ายนะ เลิกคบเถอะ ลีกต้องการนาย
【นักรบมนุษย์วัว】: โคตรเจ๋ง!
【ทหารพลีชีพ】: พี่ชาย ปล่อยมือเถอะ ผู้หญิงมีแต่จะทำให้นายไต่แรงก์ช้าลง
เย่จวินมองข้อความเหล่านั้นแล้วหน้าเหวอ ก่อนจะอธิบายว่า
“เลิกแซวกันได้แล้ว ฉันกับเธอรักกันดี คบกันมาได้ครึ่งปีแล้ว พวกพี่ชายที่ของลับใหญ่ ๆ ช่วยคิดหน่อยสิว่าฉันควรตอบยังไง”
บรรดาคนดูที่ยืนแช่อยู่ตรงบ่อน้ำพากันเสนอความเห็น
【เดรเวน】: “สตรีมเมอร์ พิมพ์ไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอก โทรวิดีโอไปเลย ให้พวกเราเห็นหน่อยว่าแฟนพี่หน้าตาเป็นยังไง เดี๋ยวฉันส่งจรวดใหญ่ให้”
【ปืนใหญ่จิ๋ว】: “ฟังดูเข้าท่า พวกเราดูสตรีมเมอร์มาตั้งนาน ยังไม่รู้เลยว่าแฟนพี่หน้าตาเป็นยังไง แล้วนี่ก็สี่ทุ่มแล้วด้วย ถ้าไม่รับสาย บางทีอาจอยู่โรงแรมก็ได้นะ ตอนนั้นก็ฮิ ๆ ๆ ๆ ๆ”
【มนุษย์หิน】: “สตรีมเมอร์ ๆ เปิดพนันไหม ว่าเธอจะรับวิดีโอคอลหรือเปล่า แล้วฉากหลังเป็นโรงแรมไหม เอาไหม?”
【คาร์ธัส】: ฉันเห็นด้วย!
ชาวเน็ตก็พากันมุงดูเรื่องสนุก ไม่กลัวเรื่องบานปลาย เอาแต่ยุให้สตรีมเมอร์โทรวิดีโอไปหาแฟน
เย่จวินฟังคำพูดของแฟนคลับตัวยงกับคนดู ในใจก็เริ่มคิดถึงเรื่องวิดีโอคอลเหมือนกัน
คนดูพูดไม่ผิด คบกันทางเน็ตมาครึ่งปี ปกติคุยกันแค่เสียง ยังไม่เคยเห็นหน้ากันเลย
เสียงก็เพราะอยู่หรอก...
“พวกนาย ฉันเอาจริงแล้วนะ จะวิดีโอคอลไปละ ห้ามพูดกันล่ะ!” เย่จวินสูดหายใจลึก ๆ เชื่อมต่อภาพอีกครั้ง แล้วใช้มือสั่น ๆ ส่งข้อความไป
เย่จวิน: ที่รัก วิดีโอคอลกันได้ไหม?
โยวโยวลู่หมิง: ได้สิ
...
—ย่านมหาวิทยาลัย · หมู่บ้านเจ๋อกุ้ย
ลู่จือชิวเห็นคำเชิญวิดีโอคอล ก็หลุบตามองชุดที่ใส่อยู่ เสื้อสายเดี่ยวสีชมพูสำหรับนอนเปิดหัวไหล่ทั้งสองข้าง แค่ก้มตัวลงนิดเดียวก็เห็นผิวขาวเนียนชัดแจ๋ว!
เธอคิดจะปฏิเสธ นิ้ววางอยู่เหนือคำว่าปฏิเสธแล้ว แต่จู่ ๆ ก็นึกถึงวิธีที่กระตุ้นอารมณ์ได้มากกว่าเดิม
ความวาบหวามคือพลังขับเคลื่อนอันดับหนึ่ง
เทียบกับการเจอกับประธานหนุ่มตัวจริงแล้วเสี่ยงโดนจับกด สู้เปิดไหล่นิด ๆ ให้เห็นไม่ชัดไม่เต็มตา แล้วกระตุ้นอารมณ์ของเย่จวินดีกว่า รับรองว่าอีกฝ่ายต้องใจเตลิด!
ลู่จือชิวกดรับสาย
เธอไม่เปิดหน้าให้เห็นทั้งหน้า แต่เผยให้เห็นเพียงซีกซ้าย ใช้มือขวาบังครึ่งล่างของใบหน้า เหลือไว้แค่ดวงตาคู่สวยกับหัวไหล่ซ้ายขาวเนียน
เธอก้มตัวลงเล็กน้อย เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าครึ่งหนึ่งอย่างชัดเจน ขณะเดียวกันก็ยกมือซ้ายขึ้นมาปิดบังหน้าอกไว้
พ่อหนุ่มซิง ๆ ท่านี้ทั้งยั่วทั้งเผยให้เห็นเพียงนิดเดียว รับรองว่าคืนนี้นายต้องนอนไม่หลับ!
เพื่อเก็บค่าความรู้สึก ลู่จือชิวทุ่มสุดตัว!
...
—ห้องเช่า
เย่จวินมองเงาคนที่ปรากฏบนหน้าจอ ลมหายใจเริ่มถี่ขึ้น
แชตในห้องไลฟ์เงียบไปชั่วขณะ
ไม่นานนัก
ข้อความก็หลั่งไหลขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
【กรรมการฝ่ายจิตใจ ฉันไม่ไหวแล้ว ทำไมแฟนของไอ้ขี้แพ้อย่างสตรีมเมอร์ถึงสวยขนาดนี้】
【ไม่ยุติธรรมเลย!】
【จวินรู้ไหมว่าเว่ยอู่ชอบลมของตน?】
【พูดกันตามตรง ผิวขาวช่วยกลบข้อด้อยได้หมด ดูไหล่นั่น ดูมือนั่น ผิวขาวอมชมพูชัด ๆ แถมตากลมโตยังเหมือนพูดได้อีก ที่สำคัญคือหน้าสดล้วน ๆ สตรีมเมอร์ดวงดีเหมือนถูกหวยรางวัลใหญ่เลย】
เย่จวินอ่านข้อความเหล่านั้นแล้วความภูมิใจก็พองโต
ฟิน!
...
ลู่จือชิวมองสำรวจเย่จวิน
สมกับเป็นพระเอกนิยายเกมในเมือง หน้าตาหล่อเหมือนในสายตาคนอ่านไม่มีผิด
—【ติ๊ง ตรวจพบว่าความภูมิใจในตัวเองของเย่จวินเพิ่มขึ้นอย่างมาก ค่าความรู้สึก +10】
ความภูมิใจในตัวเองเหรอ?
ลู่จือชิวรู้สึกแปลก ๆ ทำไมถึงกลายเป็นความภูมิใจในตัวเองไปได้...
เธอมองเวลาตรงมุมขวาล่าง
จริงด้วย สี่ทุ่มแล้ว เป็นเวลาไลฟ์ของเย่จวิน ตอนนี้เขาน่าจะกำลังไลฟ์อยู่!
พ่อหนุ่มซิง ๆ วิดีโอคอลกับแฟนที่คบกันทางเน็ตทั้งที ยังไลฟ์ไปด้วย ไม่กลัวแฟนโดนคนอื่นเห็นหรือไง
ช่างเถอะ
ยังไงเธอก็ไม่ได้เปิดให้เห็นมาก ลู่จือชิวเลยแกล้งทำเป็นไม่รู้ดีกว่า แถมมีคนดูไลฟ์ด้วยยิ่งดี เธอจะได้แสดงบท “แฟนสาวแสนดี” สักหน่อย
ลู่จือชิวยิ้มจนดวงตาโค้งหยี ฝืนความกระอักกระอ่วนแล้วถามว่า “ที่รัก ยังไลฟ์อยู่หรือเปล่า ฉันรบกวนไหม?”
เย่จวินใจเต้นระทึก สายตาเหลือบไปทางแชต
ข้อความในแชตต่างพากันบอกให้เขาอย่าสารภาพ
เย่จวินสูดหายใจลึก ๆ แล้วยิ้มตอบว่า
“เพิ่งเลิกไลฟ์น่ะ”
“อ๋อ~ วันนี้เลิกไลฟ์เร็วจัง อย่าลืมนอนเร็ว ๆ นะ”
“...ที่รัก ฉันมีเรื่องอยากถาม”
“อยากถามเรื่องคนที่เข้ามาจีบใช่ไหม ฮิ ๆ ไม่คิดเลยว่านายจะขี้หึงขนาดนี้ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันบอกไปแล้วว่ามีแฟน ไม่รับแอดหรอก เป็นไง ดีใจไหม~”
เพื่อค่าความรู้สึก!!!
ลู่จือชิวข่มความไม่สบายใจในใจ แล้วแสดงท่าทางรักใคร่ลึกซึ้งออกมา
“วันนี้มีเงินซื้อโค้กไหม ถ้าเงินไม่พอใช้ก็บอกฉันนะ ไม่ต้องเกรงใจเด็ดขาด ไม่งั้นฉันจะงอนแล้วนะ”
“แล้วก็ วันนี้อาจารย์สอนเข้มงวดมาก มีคนวาดผิดแล้วโดนดุเสียงดังเลย โชคดีที่ฉันไม่โดนดุ”
ถ้อยคำจุกจิกในชีวิตประจำวันเต็มไปด้วยความรู้สึกพึ่งพาอาศัย ดังก้องเข้าหูทุกคนในห้องไลฟ์อย่างชัดเจน
ข้อความในแชตไหลเร็วจี๋
เย่จวินเห็นชื่อที่คุ้นตาอยู่หลายชื่อ
【นักรบมนุษย์วัว】: แม่งเอ๊ย ทำไมถึงหาแฟนดี ๆ แบบนี้เจอ ถ้ากล้าทำให้เธอเสียใจ ฉันจะฟันนาย!
【พญาวานรสามกระบอง】: ได้เจอแฟนแบบนี้ นายคงทำบุญมาดีแหละ ทำไมฉันถึงไม่เจอแบบนี้บ้างนะ
【ทหารพลีชีพ】: ไม่มีแฟนแบบนี้อยู่จริงหรอก!
【จอมมารโยวสึ】: ฉันว่านายกลัวล่ะสิ
ของขวัญในห้องไลฟ์ถูกส่งเข้ามาไม่ขาดสาย ความนิยมพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ จำนวนคนดูก็มากขึ้นทุกที
—เพิ่งเข้ามา ขอถามหน่อย ที่นี่ไม่ใช่ห้องไลฟ์เกมเหรอ ทำไมกลายเป็นสตรีมเมอร์อวดแฟนไปได้?
—นั่นแฟนสตรีมเมอร์เหรอ ไม่ได้ใช้ฟิลเตอร์จริงดิ?
—คนเพิ่งเข้ามาคงไม่รู้สินะ สตรีมเมอร์เป็นสายเกม ปกติเล่นเกมไม่เคยเปิดฟิลเตอร์เลย
—แม่งเอ๊ย เป็นสตรีมเมอร์เกมก็เล่นเกมไปสิ จะมีแฟนทำไม แจ้งรายงานแล้ว
—ขอรายงานด้วยคน
เย่จวินมองคนเหล่านั้นแล้วคิดว่าพวกเขาแค่อิจฉา
ตอนนี้เขาราวกับกำลังจมอยู่ในโหลน้ำผึ้ง ความสุขเอ่อล้นจนเก็บไม่อยู่ มุมปากที่ยกยิ้มก็ไม่ยอมหุบลงเลย