ไป๋เยว่รู้ว่าช่วงนี้โชคของตนไม่ดี ทว่าไม่คาดคิดเลยว่าจะเลวร้ายถึงเพียงนี้
แม้แต่เจี่ยนอวี่ก็ยังตะลึง เขายื่นมือรับป้ายมาดูด้วยตนเองอย่างไม่อยากเชื่อ และก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ตัวอักษรทั้งแปดซึ่งเขียนด้วยชาดแดงมีจำนวนไม่ขาดไม่เกิน
สิ้นชีพในสามวัน มีตายไร้รอด!
“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?” เจี่ยนอวี่ขมวดคิ้วแน่น คำแรกที่เอ่ยคือ “คำทำนายของท่านมีปัญหาหรือไม่”
จับได้ใบล่างสุดแท้ ๆ เขากลับไม่สงสัยโชคของตน แต่สงสัยว่าป้ายมีปัญหา เจี่ยนอวี่ทำเช่นนี้ช่างถูกใจไป๋เยว่ยิ่งนัก
เซียนพยากรณ์เหนือครึ่งกลับกระวนกระวายอยู่บ้าง ราวกับกลัวว่าจะล่วงเกินสวรรค์ จึงโบกมืออย่างลนลาน “คุณชายอย่าได้กล่าววาจาเหลวไหล”
เจี่ยนอวี่พลิกดูคำทำนายอยู่สองรอบ ก่อนกล่าวขึ้นกะทันหัน “เอากล่องของท่านมาให้ข้าดูหน่อย”
ไป๋เยว่ประหลาดใจอยู่บ้าง แม้การจับได้ใบล่างสุดจะทำให้อารมณ์ไม่ดีเป็นแน่ แต่นางมิได้ใส่ใจเรื่องนี้นัก คาดไม่ถึงว่าเจี่ยนอวี่กลับเก็บมาใส่ใจ
เซียนพยากรณ์เหนือครึ่งไม่ค่อยเต็มใจนัก ผู้ใดถูกสงสัยย่อมไม่เต็มใจทั้งนั้น แต่เห็นได้ชัดว่าเจี่ยนอวี่แต่งกายไม่เหมือนคนธรรมดา เขาจึงลังเลเพียงครู่เดียวก็ยอมทำตาม
เขาเดินไปด้านข้าง ปลดถุงผ้าจากบ่า หยิบกล่องไม้แล้วส่งให้เจี่ยนอวี่
เจี่ยนอวี่ไม่สนใจว่าการกระทำนี้เหมาะสมหรือไม่ เปิดกล่องไม้ออกโดยตรง
“ในนี้มีป้ายทำนายทั้งหมด 136 ใบ”
ไป๋เยว่ถามขึ้นกะทันหัน “ในบรรดาป้ายทำนาย 136 ใบนี้ มีใบล่างสุดกี่ใบ?”
สีหน้าเซียนพยากรณ์เหนือครึ่งยิ่งย่ำแย่ “ป้ายทำนาย 136 ใบนี้ มีใบบนสุด 18 ใบ ใบล่างสุด 18 ใบ แต่ในบรรดาใบล่างสุด มีเพียงใบเดียวที่เป็นป้ายมรณะ”