“ไม่ได้รู้สึกไม่สบายตรงไหน แค่อยากให้เธอนวดให้หน่อย!”
เมื่อเฮ่อฮวนได้ยินแบบนั้น เขาไม่ได้คิดอะไรมาก ตอบตกลงอย่างกระตือรือร้นทันทีว่า “ได้!”
เขาเดินไปหยุดยืนด้านหลังหลี่ชุนถิง
พอมือแตะลงบนไหล่ของหลี่ชุนถิง สัมผัสนุ่มนิ่มก็พลันส่งผ่านมาจนเขาอดใจเต้นไม่ได้
ผิวของหลี่ชุนถิงเนียนนุ่ม ราวกับเต้าหู้ขาวที่แตะนิดเดียวก็แทบจะแตก
นิ้วของเฮ่อฮวนค่อย ๆ กดคลึงไหล่เธอ เขาสัมผัสได้ชัดเจนถึงผิวที่เนียนนุ่ม และความยืดหยุ่นเล็กน้อยใต้ผิวนั้น
“เบา ๆ หน่อย อย่าบีบจนฉันเจ็บสิ!” หลี่ชุนถิงพูดขึ้นกะทันหัน น้ำเสียงเจือความไม่พอใจเล็กน้อย
เฮ่อฮวนรีบตอบ “ได้!” แล้วปรับท่าทางให้นุ่มนวลขึ้น กลัวว่าจะทำเธอเจ็บ
“นวดต้องเบาและนุ่มนวลหน่อย อย่าทำแรงเหมือนตอนมีอะไรกัน! ตรงไหนต้องลงแรงก็ลงแรง ตรงไหนไม่ต้องก็อย่าฝืน ต้องรู้จักปรับตามสถานการณ์ เข้าใจไหม?”