โก่วตั้นชะงักงัน
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะตาย!
เฮ่อฮวนหายโง่แล้ว
「ไอ้โง่เฮ่อ? นาย... นายไม่โง่แล้วเหรอ?」
เฮ่อฮวนตอบว่า「ใช่! ฉันหายโง่แล้ว เรื่องที่นายขุดหลุมแล้วปล่อยงู ฉันรู้มานานแล้ว」
โก่วตั้นโมโหจนกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง「นาย! นาย! นายจงใจผลักฉันงั้นเหรอ?」
เฮ่อฮวนพยักหน้าโดยไม่ลังเล「ใช่! ฉันจงใจเอง ใครใช้ให้นายคิดร้ายกับฉันล่ะ อย่ามาโทษฉันนะ ฉันแค่เอาคืนด้วยวิธีเดียวกับที่นายใช้กับฉัน」
พอโก่วตั้นรู้ความจริง เขาก็โกรธจนหมดสติไปตรงนั้น
เส้นบนเครื่องวัดหัวใจกลายเป็นเส้นตรง!
เฮ่อฮวนเห็นเข้าก็รีบกดหน้าอกเขา
เครื่องวัดหัวใจเริ่มมีสัญญาณอีกครั้ง
โก่วตั้นค่อย ๆ ลืมตาขึ้น พึมพำไม่หยุดว่า
「ไม่... ฉันยังไม่อยากตาย...」
เฮ่อฮวนหัวเราะแล้วพูดว่า「แบบนี้เรียกว่าสมควรแล้ว ใครใช้ให้นายคิดร้ายกับฉันล่ะ ฉันก็แค่เอาคืนด้วยวิธีเดียวกับที่นายใช้กับฉัน อย่ามาโทษฉันนะ จะโทษก็โทษตัวเองเถอะ!」