เมืองไป๋ซาน
กองทัพพิทักษ์กำแพงสูง
เว่ยฉือพาเหล่าเฮยและคนอื่น ๆ ลงมาจากกำแพงสูงหลังผลัดเวรเสร็จ
เพราะเมื่อคืนโจวหยวนดึงดูดการโจมตีส่วนใหญ่ไป พวกเขาจึงบาดเจ็บไม่หนักนัก ยังเดินเหินได้ด้วยตัวเอง
เว่ยฉือพูดกับเหล่าเฮยและคนอื่น ๆ ว่า
“คราวนี้ฝูงสัตว์อสูรขั้นทะลวงชีพจร อย่างน้อยก็ต้องได้แต้มคุณความชอบ 500 แต้ม พวกเราไปหาผู้บัญชาการฉวี แลกยาเติมเลือดมาสักหนึ่งหรือสองเม็ดกันเถอะ”
เมื่อได้ยินเว่ยฉือพูดเช่นนั้น เหล่าเฮยและคนอื่น ๆ ก็พยักหน้า
แม้ยาเติมเลือดจะมีราคาถึงเม็ดละ 100 แต้มคุณความชอบ แพงกว่าวิชายุทธ์ขั้นเหลืองหลายวิชาเสียอีก
แต่ยาเติมเลือดช่วยเพิ่มพลังปราณและรักษาบาดแผลได้ อีกทั้งโดยทั่วไปแล้ว ยาหนึ่งเม็ดก็เพิ่มพลังปราณได้อย่างน้อย 10 แต้ม นับเป็นยาเม็ดที่คุ้มค่าที่สุดจริง ๆ
ทุกคนจึงมุ่งหน้าไปยังสำนักงานผู้บัญชาการทหาร
คนที่มีเป้าหมายแบบเดียวกันคงมีไม่น้อย พวกเขาจึงรีบไปตั้งแต่ตอนนี้ ขณะที่ยังเช้าอยู่
จะได้ไม่ต้องต่อแถวทีหลัง หรือถึงขั้นต้องเจอปัญหาของหมด
เว่ยฉือกับพวกมาถึงเป็นกลุ่มแรก ๆ จริง ๆ ในสำนักงานผู้บัญชาการทหาร นอกจากฉวีหย่วนแล้ว ก็มีเพียงสามีภรรยาวัยกลางคนคู่หนึ่ง
เว่ยฉือกับพวกมองทั้งคู่ด้วยความสงสัยแวบหนึ่ง ก่อนจะไม่สนใจอีก
ช่วงนี้มีสามีภรรยาที่มาเยี่ยมเยียนและสอบถามข่าวคราวของลูกตัวเองอยู่ไม่น้อย
เว่ยฉือกับพวกกำลังจะเอ่ยปากขอแลกยาเติมเลือดกับฉวีหย่วน จู่ ๆ ก็ได้ยินหญิงวัยกลางคนที่ดูมีฐานะเอ่ยขึ้นว่า
“สวัสดีค่ะ ฉันอยากสอบถามเรื่องลูกชายของฉัน คนที่ชื่อโจวหยวน เขาเป็นอย่างไรบ้างคะ?”
โจวหยวน?!
เมื่อได้ยินชื่อโจวหยวน ฝีเท้าของเว่ยฉือกับพวกก็ชะงัก ไม่ได้รีบเดินเข้าไป
ทุกคนมองสามีภรรยาวัยกลางคนคู่นั้น ตอนถาม สีหน้าของทั้งสองไม่มีความกังวลแม้แต่น้อย มีเพียงความละโมบและร้อนรน
ดูไม่เหมือนถามเพราะเป็นห่วงเลยสักนิด
เว่ยฉือสบตากับเหล่าเฮยและเจ้าลิง คล้ายจะเดาอะไรบางอย่างได้
ฉวีหย่วนที่กำลังพลิกดูเอกสารอยู่ข้าง ๆ ย่อมสังเกตเห็นเช่นกัน เขาจึงเงยหน้าขึ้น มองทั้งสองด้วยสีหน้าเย็นชา