ผมสุ่มเฮกซ์เทคในโลกยุทธ์ขั้นสูง จนปีศาจมารยอมคุกเข่า!

ตอนที่ 17 ยุติกระแสสัตว์อสูร! ทั้งกองทัพยอมรับ!

9 นาที· 2.2K คำ

โจวหยวนในเวลานี้ไม่อาจรับรู้ความเปลี่ยนแปลงภายนอกได้อีกแล้ว ภายในใจเหลือเพียงความกระหายในการสังหาร

【พลังเลือดลม +1】

【พลังเลือดลม +1】

【พลังเลือดลม +1】

หมาป่าวายุพุ่งเข้าใส่ทีละตัว แล้วก็ถูกโจวหยวนสังหารทีละตัว

ในจังหวะที่โจวหยวนกำลังจะถูกฝูงหมาป่ากลืนกิน

“สัตว์เดรัจฉานเอ๊ย ที่แท้ก็ซ่อนอยู่ตรงนี้!”

เสียงหนึ่งดังมาจากฟากฟ้า โจวหยวนจำเสียงนี้ได้ เป็นเสียงของหยางหรง

บนท้องฟ้าสูง พลังเลือดลมอันมหาศาลปะทุขึ้น ราวกับห้วงลึกและมหาสมุทร ประหนึ่งเตาหลอมพลังเลือดลม!

จากนั้น ฝ่ามือสีทองอร่ามซึ่งก่อตัวจากปราณแกร่งก็ร่วงลงมาจากฟากฟ้า ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนดูราวกับกลายเป็นภูเขาลูกย่อม!

วิชายุทธ์ขั้นเสวียนระดับสูงสุด · ตราประทับภูเขาซูมี๋!

ตราประทับภูเขาซูมี๋ที่หยางหรงซัดออกมาครั้งนี้ มีอักษรสันสกฤตเปล่งประกายอยู่บนนั้น สุกสว่างจับตา แผ่เจตจำนงสะกดข่มอันน่าสะพรึงกลัว ก่อนกระแทกลงยังทิศทางหนึ่งในสนามรบอย่างรุนแรง!

“โฮก!”

ทันใดนั้น เสียงหมาป่าหอนก็ดังขึ้น แล้วก็มีหมาป่าวายุร่างใหญ่โตน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าตัวอื่นปรากฏขึ้น รอบกายห่อหุ้มด้วยกระแสลมปราณแกร่งอันบ้าคลั่ง พุ่งชนตราประทับภูเขาซูมี๋อย่างหนักหน่วง!

เห็นได้ชัดว่ามันคือราชาหมาป่าของฝูงหมาป่าวายุ

ที่หยางหรงซุ่มอยู่ในเงามืดและไม่ลงมือ ก็เพื่อหาตำแหน่งของราชาหมาป่า

เมื่อราชาหมาป่าสังเกตเห็นอัจฉริยะชั่วร้ายอย่างโจวหยวนและคิดจะลงมือกำจัด อีกฝ่ายก็เปิดเผยตำแหน่งของตนไปพร้อมกัน จึงถูกหยางหรง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปราณแกร่ง จับตาเข้าให้

ชั่วพริบตาถัดมา ราชาหมาป่าที่ห่อหุ้มด้วยกระแสลมปราณแกร่งอันบ้าคลั่งก็พุ่งชนตราประทับภูเขาซูมี๋อย่างจัง

ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา

ฉัวะ!

ทันทีที่ชนเข้ากับตราประทับภูเขาซูมี๋ ร่างของราชาหมาป่าก็แตกสลายเป็นชิ้น ๆ เลือดหมาป่าสาดกระเซ็น เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีทางรอดแล้ว

วิชายุทธ์ขั้นเสวียนระดับสูงสุดของหยางหรงน่าสะพรึงกลัวเกินไป!

ราชาหมาป่าขั้นปราณแท้ระดับสูงสุดไม่มีทางต้านการโจมตีจากขั้นปราณแกร่งได้!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป