หลินหยางมองแผ่นกั้นที่เลื่อนลงมา “……”
ไม่ใช่สิ
ทำไมถึงเหลือเขากับเลิ่งหนิงซวงสองคนอีกแล้วล่ะ?
เขานึกว่าพอมีหลี่เทียนหมิงอยู่ด้วย ทุกอย่างก็คงเรียบร้อย แต่สุดท้ายก็ยังเหมือนเดิม
หลินหยางเหลือบมองเลิ่งหนิงซวงอย่างประหม่า เห็นเธอวางศอกบนพนักพิง มองเขาด้วยรอยยิ้มตรงหางตา
ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังบอกว่า หนีไม่พ้นหรอก
หลินหยางรีบเบือนสายตากลับ
หัวใจเต้นตึกตักไม่หยุด
เลิ่งหนิงซวงคงไม่ปล่อยโอกาสดี ๆ แบบนี้ไปแน่...
เพิ่งคิดได้แบบนั้น หญิงสาวก็แยกขานั่งลงบนตักเขาแล้ว
แขนเรียวอ่อนนุ่มคล้องรอบคอเขา
ท่าทางชวนให้คิดไปไกลอย่างยิ่ง
“อาหยางแอบมองฉันมาตลอดเลยนี่ กำลังรออะไรอยู่หรือเปล่า? หืม?” เลิ่งหนิงซวงเลิกคิ้วงามขึ้น
หลินหยางกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง หญิงสาวผู้สูงส่งเย็นชาก็ยกนิ้วขึ้นมาวางตรงริมฝีปากเขา
“อาหยางไม่ต้องพูด ฉันเข้าใจ”
“ในเมื่อนายต้องการ งั้นฉันจะทำให้นายพอใจเอง”
หลินหยาง “……”
เขาไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย!
อย่ามาใส่ร้ายกันนะ!
นิ้วของเลิ่งหนิงซวงไล้จากริมฝีปากของหลินหยาง ลงมาตามคางและลูกกระเดือก ค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงทีละนิด
จนมาหยุดที่กระดุมเสื้อของเขา
นิ้วเรียวขาวราวหยกเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของหลินหยาง
ริมฝีปากแดงระเรื่อของเลิ่งหนิงซวงยกโค้งขึ้นเล็กน้อย
คนในอินเทอร์เน็ตบอกว่า
ถ้าอยากให้ผู้ชายชอบ ก็ต้องปราบเขาด้วยเรื่องบนเตียง
เรื่องนี้เธอถนัด
เธอจะทำให้อาหยางหลงใหลในเรือนร่างของเธอ จนไม่มีแรงไปหาผู้หญิงคนอื่น