ก่อนเริ่มการจำลอง เฉินอี้ได้ปรับแต่งคำสลักติดตั้งของตน
ขณะนี้เขายังไม่มีขอบเขตยุทธ์ ติดตั้งคำสลักได้สูงสุดเพียงสามคำ "ตัวจำลอง" จำเป็นต้องติดตั้ง ไม่เช่นนั้นจะจำลองไม่ได้
ในเมื่อเป็นการจำลอง ก็ไม่จำเป็นต้องใช้ "ความเจ็บปวดของสัตว์เหนือธรรมชาติ"
ในการจำลอง ถูกต่อยหรือบาดเจ็บก็แค่อดทน ยังไงในความเป็นจริงร่างกายก็ไม่รู้สึกเจ็บ
[กระแสน้ำเชี่ยวกรากแห่งเฉียนถังนำพาความจริงมาให้ วันนี้จึงรู้ว่าฉันคือใคร]
[บ้านเกิดถูกสังหาร ญาติพี่น้องล้มตาย ภายใต้การกระตุ้นครั้งใหญ่ เจ้าตื่นรู้ภูมิปัญญาอดีตชาติ ตระหนักว่าตนคือผู้ข้ามภพ]
[ด้วยปฏิภาณของต้าชุน เขาลากเจ้าหนีด้วยการกระโดดน้ำ]
[หมดสติ พวกเจ้าลอยละล่องเข้าสู่เขตอำเภอชิงเหอ ถูกคนจากแก๊งหินดำเก็บได้ จำใจต้องใช้แรงงานหนักที่ท่าเรือในความดูแลของพวกมัน]
[ใต้แส้ของแก๊งหินดำ เจ้าและกรรมกรทั้งหลายเป็นดั่งซากศพเดินได้ ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะอยู่ที่ไหน]
[ปีแรก อายุสิบแปด]
[เริ่มสุ่มคำสลัก…]
[สุ่มสำเร็จ!]
["จ้าวคลื่นน้อย" (ขาว): ความสามารถทางน้ำแข็งแกร่งขึ้น ระดับการว่ายน้ำยกระดับสู่ขั้นนักกีฬาระดับชาติ]
[ต้องการปรับเปลี่ยนคำสลักหรือไม่ (ในการจำลอง เจ้าจะไม่ปรับเปลี่ยนคำสลักเอง ตัวเลือกนี้จะปรากฏเฉพาะตอนสุ่มคำสลักในแต่ละปี ให้เจ้าตัดสินใจเองว่าจะประกอบคำสลักใด)?]
[ใช่/ไม่ใช่]
การจำลองหยุดชั่วคราว รอให้เฉินอี้ตัดสินใจ
"ปีแรกนับเป็นหนึ่งปีด้วยหรือ?"
เวลาในการจำลองน่าจะต่อเนื่องจากเวลาจริง ในความจริงปีนี้สุ่มไปแล้ว แต่ในการจำลองยังสุ่มได้อีกครั้ง
อาจเป็นผลประโยชน์จากตัวจำลองก็ได้
เฉินอี้คิดว่าคำสลักนี้จำเป็นต้องติดตั้ง
ตนอยู่ริมแม่น้ำ ความสามารถทางน้ำดีต้องไม่มีข้อเสียแน่
[เจ้าใช้"จ้าวคลื่นน้อย"แทนที่"ทนหิว"]
[เจ้าตระหนักว่าตนเริ่มจำลองแล้ว]
[เจ้าอยากทำตามอำเภอใจนัก แต่พลังยังต่ำ และสถานการณ์ก็น่าเป็นห่วง การทำตามอำเภอใจมีแต่จะหาที่ตาย]
[เจ้าข่มใจระงับความพลุ่งพล่านภายใน เจ้ารู้ว่าต้องมีชีวิตอยู่ในการจำลองให้นานที่สุด เพื่อจะได้สุ่มคำสลักเพิ่ม]
["เร็วเข้า! วันนี้ยังมีสินค้าอีกสามลำ ถ้าทำไม่เสร็จอดข้าวสามวัน!"]
[เสียงแส้ของผู้คุมงานทำให้เหล่ากรรมกรตัวสั่นงันงก]
[ภายนอกเจ้าแสร้งทำเป็นหวาดกลัว แต่ภายในใจกำลังวางแผนว่า เมื่อตัวเองแข็งแกร่งแล้ว จะใช้กี่วิธีจัดการพวกสารเลวนี้]
[ยามค่ำ]
[เจ้าเพิ่งจะเตรียมพักผ่อน กลับได้ยินเสียงหัวหน้าคนงานหวังเฉียง]
["มาสามคน มีงานดีๆ!"]
[มีเรื่องดี? เจ้าไม่เชื่อหรอก เจ้าแกล้งหลับ]
["เฉินอี้! อย่าแกล้งหลับ เจ้าเพิ่งไปฉี่ที่ริมแม่น้ำ ข้าเห็น!"]
[จนใจ เจ้าทำได้แค่ลุกเดินไป ไม่อย่างนั้นหวังเฉียงต้องทุบเจ้าสักยก แล้วให้เจ้าทำ "งานดีๆ" แน่]
[หวังเฉียงพูดกับพวกเจ้ากรรมกรสามคน]
["พรุ่งนี้ก่อนฟ้าสาง จะมีคนพาเจ้าลงไปตามแม่น้ำชิงเหอถึงศาลาสิบลี้ เพื่อส่งข้าวให้เทพแห่งแม่น้ำ! เมื่อเสร็จแล้ว พวกเจ้าจะได้สนุกในเรือนอี้หงสามวัน!"]
นี่ส่งข้าวให้เทพแห่งแม่น้ำ หรือส่งสามคนนี้เป็นข้าวให้เทพแห่งแม่น้ำกันแน่?
คนตายหมดแล้ว จะไปเรือนอี้หงได้อย่างไร?
เฉินอี้เคยฟังกรรมกรเก่าเล่าว่า ในแม่น้ำชิงเหอมีปิศาจน้ำ ชอบกินคน
ทุกครั้งที่อยากกินก็ก่อคลื่นลม พลิกคว่ำเรือ
ต่อมา แก๊งหินดำมา เรื่องปิศาจน้ำก่อคลื่นก็น้อยลงมาก
คนเก่าคิดว่า แก๊งหินดำทำสัญญากับปิศาจน้ำ ทุกเดือนจะส่งคนลงไปให้มันกิน เพื่อไม่ให้กระทบการขนส่งทางน้ำ
จากเนื้อหาการจำลอง แปดส่วนเป็นจริงเช่นนั้น
"แบบนี้คืนนี้ข้าต้องหลบๆ หน่อย..."
ยังดีที่มีตัวจำลอง รู้ข่าวล่วงหน้า เฉินอี้จดจำไว้เงียบๆ
แต่ไม่รู้ว่าตัวเองในจำลอง จะผ่านเคราะห์ครานี้ไปได้หรือไม่
["บัดซบ!"]
[เจ้าแช่งในใจ รู้ว่าตนไม่พ้นเคราะห์นี้แน่]
[ในเมื่อเป็นเช่นนั้น คืนนี้ก็หนี!]
[หลังเที่ยงคืน เมื่อทุกคนหลับใหล เจ้ากระโจนตัวลงน้ำ]
[เจ้าจะว่ายไปฝั่งตรงข้าม!]
[กระแสน้ำชิงเหอเชี่ยวกราก ก่อนหน้านี้เจ้าไม่มีทางใช้วิธีนี้หนีแน่ เพราะต้องถูกตามทัน หรือหมดแรงจมน้ำตาย]
[แต่ตอนนี้ เจ้ามีคำสลัก"จ้าวคลื่นน้อย"ยังมีโอกาสลองสู้ดู!]
[ยังไงก็เถอะ อยู่ที่นี่ ไม่รอดถึงพรุ่งนี้ค่ำ!]
[เจ้าใช้แรงว่ายน้ำในน้ำอย่างสุดกำลัง เทคนิคการว่ายน้ำพัฒนาขึ้นมาก ว่ายไปถึงฝั่งตรงข้ามไม่มีปัญหาอย่างนี้!]
[ฮ่าๆ! ข้าจะเป็นอิสระแล้ว!]
[ได้ยินเสียงน้ำกระเซ็น กรรมกรที่ท่าเรือลุกขึ้นกลุ่มหนึ่ง พวกเขาตะโกนออกมา]
["เฉินอี้หนีไปแล้ว! รีบมาคนเร็ว!"]
[ปัดโถ่! ทุกคนแกล้งหลับกันหมด?!]
[กรรมกรตื่นตัวนัก เพราะพวกเจ้าเป็นระบบรับผิดร่วม]
[หนีคนเดียว ทั้งกลุ่มจะพลอยถูกพัวพัน เบาหน่อยก็ถูกโบยหนัก หนักหน่อยก็ถูกประหารเชือดเนื้อแขวนเสากระโดง]
[คนของแก๊งหินดำตื่นตัว]
[หวังเฉียงหัวเราะเย็นชา]
["ดูซิว่าเจ้าว่ายเร็ว หรือเรือพวกข้าเร็ว!"]
[หวังเฉียงพาคนขึ้นเรือ กำลังจะถอนสมอออกเรือ ฝั่งก็เกิดไฟลุกท่วม]
["ฮ่าๆๆ! ไฟไหม้แล้ว!!"]
[ต้าชุนเอาอ่างไฟที่ใช้ส่องสว่างบนท่าเรือ สาดใส่กองสินค้าที่ยังไม่ได้ขนย้าย]
[ไฟลุกพรึ่บทันที ทั้งท่าเรือวุ่นวายอลหม่าน]
["รีบดับไฟ! สินค้าพวกนี้ถ้าไหม้หมด หัวหน้าแก๊งไม่ฆ่าพวกเราก็แย่!"]
[หวังเฉียงก็ไม่มีแก่ใจไล่ล่าเจ้าแล้ว เร่งพาคนตักน้ำดับไฟ]
[ท่ามกลางแสงเพลิง เจ้าเห็นรางๆ ว่ากลุ่มสมาชิกแก๊งหินดำ กำลังสบถพลางคว้าดาบยาว พุ่งเข้าหาต้าชุน]
[เลือดกระเซ็นห้าก้าว]
อ่านถึงตรงนี้ สีหน้าเฉินอี้แปรเปลี่ยน
ต้าชุนที่หมู่บ้านลั่วติงเคยช่วยชีวิตเขาครั้งหนึ่งแล้ว
ไม่คิดว่าในการจำลอง พอรู้ว่าเขาจะหนี ยังคงช่วยเขาโดยไม่ลังเล
ถึงกับพลีชีวิต
เฉินอี้มองไปทางต้าชุน
ตอนนี้เพราะกินไม่อิ่ม เขากำลังนั่งยองๆ มองดูโจ๊กจางๆ ในชามคนอื่นน้ำลายไหล
เขาอาจมีสติปัญญาไม่สูง แต่เปี่ยมด้วยความรักและคุณธรรม
เฉินอี้คิดว่า หากวันหน้าตนสามารถหนีจากแก๊งหินดำได้ จะต้องพาต้าชุนไปด้วย
["ซ่า..."]
[สายน้ำปั่นป่วน]
[ไม่มีเวลามาเสียใจกับการตายของต้าชุน ไม่อาจให้การเสียสละของเขาสูญเปล่า]
[เจ้าต้องมีชีวิตอยู่!]
[มีชีวิตจนถึงวันที่ได้พบโชควาสนาบำเพ็ญตบะ!]
[แล้วสืบทอดพลังบำเพ็ญในจำลองออกไป ทำให้ตัวเองในความจริงกับต้าชุน หนีจากการกดขี่ของแก๊งหินดำ!]
[เจ้าใช้พลังทั้งหมด ในสายน้ำเย็นเฉียบและเชี่ยวกราก ว่ายถึงฝั่งตรงข้าม]
[สวรรค์คุ้มครอง เทพแห่งแม่น้ำหรือปิศาจน้ำในแม่น้ำ ไม่ปรากฏตัว]
[บางทีมันอาจได้รับข่าวจากแก๊งหินดำแล้ว กำลังรออยู่ที่ปลายน้ำตรงปากทางออกลึกลับนั้น จึงไม่ทันสังเกตสถานการณ์ต้นน้ำ]
[ขึ้นฝั่งแล้ว เจ้าเผชิญการตัดสินใจว่าจะไปทางไหนต่อไป]
[1. ไปพึ่งพี่สาวสามที่อำเภอไป๋อวิ๋น]
[2. เร่ร่อนในป่าเขา หลบเข้าป่าลึกภูเขาลับ]
[3. ว่ายกลับไป]
[โปรดเลือก:]
การจำลองหยุดอีกครั้ง รอให้เฉินอี้ตัดสินใจว่ากระบวนการต่อไปจะเป็นอย่างไร
เฉินอี้ครุ่นคิด
ตัวเลือกสามมีมาเพื่อความตลกขบขัน ตัดออกไปก่อน
ไปพึ่งพี่สาวสาม หรือซ่อนตัวในป่า?
เฉินอี้มีพี่น้องสามคน
พี่ชายใหญ่กับพี่สาวสอง ตอนเขาอายุแปดขวบขึ้นเขาเก็บของแล้วหายสาบสูญ ไร้วี่แววจนทุกวันนี้
พี่สาวสามตอนเขาอายุสิบห้าแต่งงานไปอยู่ที่อำเภอไป๋อวิ๋น
"ข้าจำได้ว่าพี่เขยสามเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ถ้าไปพึ่งพี่สาวสาม น่าจะได้สัมผัสวิถียุทธ์ บางทีอาจถามได้ว่าจะรับกระดูกวิเศษได้อย่างไร หรือว่าไม่มีกระดูกวิเศษจะบำเพ็ญตบะได้ไหม?"