“ต่อให้ฝึกไปก็เสียเปล่า แต่เอาไว้ขายทีหลังก็ได้ อย่างไรเสียก็เป็นวิชาชั้นยอดจากคัมภีร์เก้าอิมแท้ ถ้าเจอเจ้าทึ่มที่ใช้แส้สักคน ก็น่าจะขายได้หลายล้าน”
วิชาระดับปฐพีในเจินอู่หาได้ยากแต่ก็ไม่ได้หายากจนเกินไป ทุกสำนักล้วนมีวิชาระดับปฐพีให้ผู้เล่นได้รับซ้ำได้ เมื่อเกมพัฒนาไปเรื่อย ๆ ราคาของวิชาระดับปฐพีเหล่านี้มักอยู่ที่ประมาณสามถึงห้าแสน
หลังจากเก็บวิชาแส้พญางูขาวเข้าไปด้วยแล้ว เฉินฉางอันก็หยิบกรงเล็บเทพเก้าอิมขึ้นมา เขาตบลงบนคัมภีร์เบา ๆ ทันใดนั้นคัมภีร์ก็กลายเป็นแสงสีขาว แล้วพุ่งเข้าไปในร่างของเขา
เงาคนนับไม่ถ้วนวูบผ่านเข้ามาในสมอง เงากรงเล็บพริ้วไหวอย่างน่าครั่นคร้าม เฉินฉางอันหลับตาลง ตั้งใจทำความเข้าใจอย่างเงียบ ๆ ไม่นานสองมือก็กลายเป็นกรงเล็บ ขยับตามท่วงท่าที่ปรากฏในสมองโดยไม่รู้ตัว
ภายในกระท่อมเล็ก เฉินฉางอันร่ายกรงเล็บทั้งสองอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วกรีดผ่านอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิว แม้ยังไม่มีพลังภายใน แต่ด้วยพละกำลังแขนที่สูงถึง 38 เขาก็สำแดงอานุภาพของกรงเล็บเทพเก้าอิมออกมาได้หลายส่วน
ผ่านไปนาน เฉินฉางอันจึงผ่อนลมหายใจยาว ลืมตาขึ้นแล้วเปิดหน้าต่างสถานะของตน
【กรงเล็บเทพเก้าอิม】 เลเวล 1 เพิ่งเริ่มฝึก
“กรงเล็บเทพเก้าอิมเริ่มฝึกได้แล้ว พละกำลังแขน +8 วิชาตัวเบา +7 พื้นฐานร่างกาย +5!”
ทุกครั้งที่วิชายุทธ์ทะลวงระดับ ค่าสถานะภายหลังจะเพิ่มขึ้น (ไม่มีค่าสถานะภายหลังสำหรับความเข้าใจ) ส่วนวิชาทั่วไปเมื่อถึงเลเวล 500 วิชาชั้นยอดเมื่อถึงเลเวล 300 และวิชาสุดยอดเมื่อถึงเลเวล 100 หลังจากนั้นทุกครั้งที่ทะลวงระดับก็จะเพิ่มค่าสถานะพื้นฐานขึ้นเล็กน้อยด้วย
อย่างไรก็ตาม ค่าสถานะภายหลังจะคำนวณเฉพาะค่าสูงสุดของวิชาภายนอก วิชาตัวเบา และวิชาภายในรวมกัน กล่าวคือ ไม่มีทางเพิ่มค่าสถานะภายหลังด้วยการฝึกวิชาที่เพิ่งเริ่มฝึกเป็นจำนวนมากได้
เมื่อเห็นกรงเล็บเทพเก้าอิมบนหน้าต่างสถานะของตนขึ้นถึงเลเวล 1 แล้ว เฉินฉางอันก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา
อานุภาพของกรงเล็บเทพเก้าอิมเทียบได้กับวิชาสุดยอด อีกไม่นานหากนำไปขายก็ต้องได้หลายล้านแน่นอน หากเป็นคนอื่นที่รู้คุณค่าของวิชานี้ คงไม่ยอมเรียนมันอย่างง่ายดายเช่นนี้
“ชาติที่แล้วข้าฝึกดัชนีปล้นไร้ลักษณ์เป็นหลัก จึงเข้าใจวิชาที่ใช้หมัด ฝ่ามือ นิ้ว และกรงเล็บอยู่ไม่น้อย อีกทั้งค่าสถานะพื้นฐานยังสูงอย่างน่าทึ่ง ชาตินี้ฝึกกรงเล็บเทพเก้าอิมย่อมก้าวหน้าอย่างรวดเร็วแน่นอน แถมวิชานี้ยังมีอานุภาพน่าตื่นตะลึง แม้แต่วิชาชั้นยอดที่ข้าจำได้ก็มีไม่กี่วิชาที่เทียบกับมันได้”
เมื่อเห็นว่าตนเริ่มฝึกสำเร็จได้ในเวลาอันสั้น เฉินฉางอันก็พึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง
ในเจินอู่ ระดับความชำนาญของวิชายุทธ์แบ่งออกเป็น 10 ขั้น
ได้แก่ เลเวล 1-99 เพิ่งเริ่มฝึก, เลเวล 100-199 เชี่ยวชาญขึ้นเล็กน้อย, เลเวล 200-299 เข้าถึงแก่น, เลเวล 300-399 ช่ำชอง, เลเวล 400-499 หลอมรวมเป็นหนึ่ง, เลเวล 500-599 ถึงขีดสุด, เลเวล 600-699 เหนือชั้น, เลเวล 700-799 คืนสู่สามัญ (ระดับปรมาจารย์), เลเวล 800-899 สะเทือนอดีตสะท้านปัจจุบัน และเลเวล 900-999 หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน
ยิ่งความชำนาญของวิชายุทธ์สูงขึ้นก็ยิ่งเพิ่มได้ยาก หลังจากถึงเลเวล 600 ซึ่งเป็นระดับเหนือชั้นแล้ว หากไม่มีประสบการณ์พิเศษจนเกิดความเข้าใจ ต่อให้ตั้งใจฝึกฝนสิบวันก็อาจเพิ่มขึ้นไม่ได้แม้แต่ระดับเดียว
ส่วนเมื่อวิชายุทธ์ถึงเลเวล 700 ซึ่งเป็นระดับคืนสู่สามัญแล้ว การฝึกฝนก็ไร้ประโยชน์ หากต้องการเลื่อนระดับจะต้องอาศัยความเข้าใจในวิชายุทธ์อันลึกล้ำ ผู้เล่นทั่วไปเมื่อฝึกวิชายุทธ์ถึงเลเวล 700 ก็มักหันไปฝึกวิชาอื่น เพื่อหยิบยืมความรู้มาเสริมความเข้าใจ
ชาติที่แล้วเจินอู่เปิดให้บริการมา 13 ปี ส่วนเวลาในเกมผ่านไป 26 ปี มีผู้เล่นไม่ถึง 10 คนที่มีวิชายุทธ์ระดับสูงสุดถึงเลเวล 800 ซึ่งเป็นระดับสะเทือนอดีตสะท้านปัจจุบัน
ก่อนเฉินฉางอันย้อนกลับมา วิชาภายนอกที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาคือดัชนีปล้นไร้ลักษณ์ เลเวล 731 วิชาภายในคือวิชาพลังเก้าสุริยันเส้าหลิน เลเวล 675 ส่วนวิชาตัวเบาหนึ่งกิ่งข้ามสายน้ำได้มาในภายหลัง จึงมีเลเวลเพียง 600
เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะบันทึกของปรมาจารย์เสวียนเปยที่เฉินฉางอันได้รับมาช่วยลดข้อกำหนดในการฝึกดัชนีปล้นไร้ลักษณ์ ทำให้เขาไม่จำเป็นต้องฝึกวิชาอื่นเพื่อเพิ่มค่าสถานะ และได้ฝึกวิชานี้ตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงมีระดับสูงเช่นนี้
เฉินฉางอันอาศัยดัชนีปล้นไร้ลักษณ์ที่มีระดับสูงนี่เอง ถึงสามารถบุกเข้าสู่ 100 อันดับแรกของทำเนียบฟ้าได้ หากระดับวิชาตัวเบาของเขาไม่ต่ำเกินไป อันดับก็คงไต่ขึ้นไปได้อีกมาก
แต่ชาตินี้ ด้วยค่าสถานะในปัจจุบันของเฉินฉางอันและการวางแผนเส้นทางฝึกยุทธ์ในอนาคตให้ดี เขามั่นใจว่าจะไปถึงระดับเดียวกับตนในปีที่ 13 ของชาติที่แล้วได้ภายใน 5 ปี!
“ขอดูก่อนว่าจุดเกิดของข้าอยู่ที่ไหน”
เฉินฉางอันออกจากกระท่อมผุพัง กวาดตามองรอบ ๆ อยู่สองสามครั้ง แล้วพบว่าที่นี่น่าจะเป็นหมู่บ้านร้างผู้คน มีคนอาศัยอยู่ไม่มากนัก แต่มีถนนหลวงอยู่ไม่ไกล คิดว่าคงอยู่ไม่ไกลจากตัวเมือง
เอี๊ยด—
มีเสียงเปิดประตูดังมาจากกระท่อมดินที่อยู่ไม่ไกล เฉินฉางอันหันไปมอง เห็นหญิงชราคนหนึ่งหอบตะกร้าใส่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งมา คงจะไปซักผ้าที่ริมลำธาร
เฉินฉางอันเดินเข้าไปหาแล้วเอ่ยถาม
“รบกวนท่านป้าหน่อย ไม่ทราบว่าที่นี่คือเขตใดหรือ?”
หญิงชรามองเฉินฉางอันอย่างแปลกใจ ก่อนจะกลอกตาแล้วตอบว่า
“เฉินฉางอัน สมองเจ้ามีปัญหาหรือแกล้งหยอกป้ากันแน่? เจ้าโตที่หมู่บ้านหนานซานของเรานี่เอง ยังจะมาถามว่าที่นี่ที่ไหนอีกหรือ?”
“……”
สีหน้าของเฉินฉางอันชะงักไป ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าโอกาสพิเศษของตนไม่ใช่วิชาชั้นยอดทั้งสาม แต่เป็นตัวตนของเขาต่างหาก
โอกาสพิเศษด้านตัวตนจะฝังลงในความทรงจำของตัวละครในเกม ชาติที่แล้วมีคนเกิดในตระกูลใหญ่ อย่างตระกูลมู่หรงหรือตระกูลต้วนแห่งต้าหลี่ แล้วกลายเป็นลูกหลานตระกูลที่ว่านั่น
เฉินฉางอันเกาหัว ยิ้มซื่อ ๆ แล้วพูดว่า
“ข้าจะกล้าหยอกท่านป้าได้อย่างไร ข้าแค่นอนจนมึนไปหน่อย”
“ป้าว่าเจ้าคงเสียสติไปแล้ว ป้าแนะนำให้รีบหางานสุจริตทำ อย่ามัวแต่กินแล้วก็รอวันตายอยู่ทุกวัน ไม่อย่างนั้นต่อไปจะหาเมียไม่ได้สักคน ตระกูลเฉินของเจ้าก็ขาดคนสืบสกุลพอดี!”
พูดจบ หญิงชราก็มองกระท่อมมุงหญ้าผุพังของตระกูลเฉินอีกครั้ง ก่อนถอนใจแล้วกล่าวว่า
“ป้ารู้ว่าท่านอาอาเซิงของเจ้าไปกราบยอดฝีมือเป็นอาจารย์ เจ้าเลยรอให้เขากลับมาพาเจ้าไปด้วย แต่ผ่านมากี่ปีแล้วล่ะ? ตอนพ่อเจ้าตาย อาเซิงก็ยังไม่กลับมา ป้าได้ยินคนพูดว่าเขาไปทะเลทราย บางทีอาจตายอยู่ที่นั่นแล้วก็ได้ ยุทธภพจะบุกฝ่าได้ง่าย ๆ ที่ไหนกัน?”
เฉินฉางอันฟังคำพูดของหญิงชราแล้วเริ่มคาดเดาอะไรบางอย่างได้
นี่น่าจะเป็นเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับโอกาสพิเศษเริ่มต้นของเขา อย่างไรเสีย หากเขาไม่ใช่คนที่ย้อนกลับมา ก็ไม่มีทางรู้เรื่องของเฉินเสวียนเฟิง คำพูดของหญิงชราจึงกลายเป็นเบาะแสเดียวที่ใช้ตามหาตัวเฉินเสวียนเฟิง
นี่เป็นการยืนยันข้อสันนิษฐานแรกเริ่มของเขาด้วย โอกาสพิเศษเริ่มต้นของเขาไม่ได้มีแค่คัมภีร์สามเล่มเท่านั้น!
ยังดีที่เป็นตัวเขาเอง หากคนอื่นได้รับโอกาสพิเศษนี้แล้วดีใจจนหอบวิชาชั้นยอดทั้งสามเล่มจากไป ก็อาจพลาดโอกาสพิเศษที่ตามมาภายหลัง
เมื่อเห็นเฉินฉางอันไม่พูดอะไร หญิงชราก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อว่า
“หลายวันก่อนป้าเห็นร้านผ้าตระกูลซูในเมืองกำลังรับคน ป้าค่อนข้างสนิทกับเถ้าแก่ ถ้าเจ้ายินดี ป้าจะแนะนำให้ไปทำงานที่นั่น พอเรียนรู้งานจนชำนาญแล้ว ด้วยหน้าตาอย่างเจ้า วันหน้าต้องได้เมียดี ๆ แน่”
เฉินฉางอันใจไหววูบ นี่คือวิธีปลดล็อกอาชีพช่างตัดเสื้อ ซึ่งเป็นอีกวิธีหนึ่งในการเล่นเกมที่เจินอู่เตรียมไว้ให้ผู้เล่นที่ไม่ชอบฝึกยุทธ์
“ขอบคุณท่านป้า แต่ข้ายังตั้งใจจะออกไปท่องยุทธภพ”
เฉินฉางอันส่ายหน้าปฏิเสธข้อเสนอของหญิงชรา สีหน้าของนางไม่ค่อยพอใจนัก ก่อนถอนใจอย่างจนปัญญาแล้วพูดว่า
“ช่างเถอะ ช่างเถอะ อย่างน้อยก็ดีกว่าเอาแต่นั่งอยู่บ้านเฉย ๆ คราวหน้าป้าเข้าเมือง จะไปขอพรให้เจ้าที่วัดฝ่าหัว”
พูดจบ หญิงชราก็หอบเสื้อผ้าสกปรกมุ่งหน้าไปยังลำธารหลังหมู่บ้าน
เฉินฉางอันยืนอยู่กับที่ พึมพำคำว่า ‘วัดฝ่าหัว’ อยู่ในปาก
“วัดฝ่าหัว ถ้าอย่างนั้นที่นี่ก็อยู่แถบเจียงหนาน ใกล้เมืองเจียซิงงั้นหรือ?!”