เฉินฉางอันมีความทรงจำเกี่ยวกับเมืองเจียซิงอย่างลึกซึ้ง หลังเกมเปิดให้บริการ ที่นี่จะมีเนื้อเรื่องเฉพาะพื้นที่หลายช่วง โดยช่วงสำคัญที่สุดคือศึกประลองวุ่นวายของเหล่ายอดฝีมือ ณ หอเยียนอวี่ เมืองเจียซิง ในคืนก่อนเทศกาลไหว้พระจันทร์!
ตอนนั้นมีผู้เล่นเข้าร่วมมากมาย จนกลายเป็นประเด็นใหญ่ในเว็บบอร์ด
“เท่าที่ข้ารู้ มรดกวิชายุทธ์ระดับปฐพีแถวเมืองเจียซิงที่หาได้ง่าย ๆ มีเพียงวิชาทวนของวัดทวนเหล็กกับวิชาลมปราณที่ไม่ทราบชื่อของหมู่บ้านตระกูลลู่ ส่วนที่เหลือต้องเข้าร่วมเนื้อเรื่องก่อน”
เฉินฉางอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกแผนการขึ้นมาได้ เขาหันกลับไปมองกระท่อมหญ้าผุพังของตน แล้วออกเดินไปตามถนนหลวงที่อยู่ไม่ไกล
บนถนนหลวงมีผู้คนประปราย ส่วนใหญ่ดูจากท่าทางแล้วน่าจะเป็นตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่น แน่นอนว่ายังมีผู้เล่นอยู่บ้าง พวกเขาเพิ่งเกิดในหมู่บ้านแถบนี้และกำลังเตรียมตัวมุ่งหน้าไปเมืองเจียซิง
ผู้เล่นเหล่านั้นล้วนมีสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยและตื่นตะลึง จึงดูโดดเด่นท่ามกลางตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่น ตรงกันข้าม ทุกการเคลื่อนไหวของเฉินฉางอันกลับมีกลิ่นอายโบราณ จนไม่มีใครมองออกว่าเขาเป็นใคร
เฉินฉางอันรออยู่บนถนนหลวงครู่หนึ่ง จากนั้นเข้าไปถามชายฉกรรจ์ที่กำลังจะเข้าเมืองจนรู้ทิศทาง เขากล่าวขอบคุณแล้วมุ่งหน้าไปยังเมืองเจียซิงอย่างรวดเร็ว
อีกฟากหนึ่งของถนนหลวง เด็กสาวอายุราว 17-18 ปี สวมกระโปรงป่านมองตามเฉินฉางอันที่รีบร้อนจากไป ก่อนจะพูดกับชายวัยประมาณ 30 ปีข้างกายอย่างตื่นเต้นว่า
“พี่ใหญ่ ท่านว่าเขามีภารกิจให้รับหรือเปล่า?”
ทั้งสองเพิ่งได้ยินไม่ชัดว่าเฉินฉางอันถามอะไร อีกทั้งยังไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้เล่นเหมือนกัน เด็กสาวชื่อเคอหลิงเห็นเขารีบร้อนจากไป จึงนึกว่าอาจมีภารกิจให้รับ
ชายวัยกลางคนมีชื่อว่าเคอหยาง เขามองแผ่นหลังของเฉินฉางอันที่ลับตาไป แล้วเบ้ปากอย่างดูแคลน
“อาจจะมีก็ได้ แต่ดูจากเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งของเขา ต่อให้มีภารกิจ ก็คงไม่มีรางวัลดี ๆ หรอก”
เคอหลิงเม้มริมฝีปาก พึมพำเสียงเบาว่า
“เฮ้อ เกมนี้ชวนงงจริง ๆ ไม่มีแม้แต่คำแนะนำสำหรับมือใหม่ ภารกิจเริ่มต้นก็ไม่มี ไม่รู้เลยว่าต่อไปควรทำอะไร”
เคอหยางหัวเราะเบา ๆ แล้วมองผู้คนที่เดินอยู่ประปรายบนถนน ก่อนพูดเสียงต่ำว่า
“น้องสาว ต้องมองการณ์ไกลหน่อย พวกเรามีวิชาประจำตระกูลระดับลึกลับติดตัว จุดเริ่มต้นก็นำหน้าผู้เล่นคนอื่นไปไกลแล้ว ตั้งหลักในเมืองเจียซิงก่อน แล้วตั้งใจฝึกวิชา รอจนมีฝีมือขึ้นมา ยุทธภพนี้ก็ไม่ใช่ว่าพวกเราอยากทำอะไรก็ทำได้หรือ?”
เคอหลิงฟังแล้วก็รู้สึกว่าคำพูดของเคอหยางมีเหตุผล ความสับสนในใจคลายลงไปบ้าง เธอกดเสียงให้เบาลงแล้วถามว่า
“พี่ใหญ่ งั้นพวกเราจะไปหาท่านอารองที่เป็นตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่น ตามที่จดหมายจากตระกูลบอกไว้ไหม?”
เคอหยางครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้าแล้วตอบว่า
“ยังไม่ไป ช่วงสองสามวันนี้ลองสืบข่าวในเมืองเจียซิงก่อน ดูว่าเจ้าค้างคาวเหินฟ้าที่ว่าเป็นคนแบบไหน ฉายานี้ฟังดูไม่เหมือนคนฝ่ายธรรมะ ถ้าเขาเก่งกาจค่อยไปแสดงตัวเป็นญาติกับเขา แต่ถ้าฝีมือกระจอกก็ทำเป็นไม่รู้จักเสีย จะได้ไม่ถูกคนมองว่าเป็นพวกมารร้าย แล้วโดนฝ่ายธรรมะกำจัดทิ้งไปด้วย”
“งั้นน้องเชื่อพี่ใหญ่”
ทั้งสองคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินหน้าต่อไปยังเมืองเจียซิง ระหว่างทางได้รู้จักผู้เล่นไม่น้อย เคอหยางมีหน้าตาซื่อ ๆ แต่แฝงเล่ห์เหลี่ยมอยู่ไม่น้อย เขาสืบประวัติของผู้เล่นเหล่านั้นออกมาได้อย่างเงียบเชียบ
เมื่อรู้ว่าในกลุ่มไม่มีใครเป็นผู้ใช้แคปซูลเกม เคอหยางก็แอบดูแคลนพวกเขาอยู่บ้าง แต่เมื่อนึกถึงแผนการในอนาคต เขาก็ยังคงเดินทางไปพร้อมกับทุกคนอย่างไม่แสดงท่าที
ส่วนเฉินฉางอันเร่งฝีเท้าไม่หยุดอยู่สองชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงจุดหมาย
วัดทวนเหล็กแห่งเมืองเจียซิง
วัดทวนเหล็กอยู่ไม่ไกลจากทางใต้ของเมืองเจียซิง ทำเลไม่ถึงกับห่างไกล ถือเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งในเนื้อเรื่องของเขตเจียงหนานภายในเกม
ในชาติก่อน เวลาในเกมผ่านไปทั้งหมด 26 ปี เนื้อเรื่องดำเนินไปมากมาย ตอนที่เฉินฉางอันกลับมาเกิดใหม่ หยางกั้ว ตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นชื่อดังในเกม ก็มีความเกี่ยวข้องกับวัดทวนเหล็กแห่งนี้ไม่น้อย
พ่อแม่ของหยางกั้วฝังอยู่ที่นี่ ชาติก่อนมีเนื้อเรื่องช่วงหนึ่งที่หยางกั้วคลุ้มคลั่งโดยไม่ทราบสาเหตุ แล้วทุบรูปปั้นหวังเยี่ยนจางในวัดทวนเหล็กจนแตก ภายหลังมีผู้เล่นเก็บตำราวิชาทวนระดับปฐพีได้จากข้างใน ทั้งยังโพสต์เรื่องนี้ลงเว็บบอร์ดด้วย
เมื่อนึกถึงหยางกั้วในชาติก่อน สีหน้าของเฉินฉางอันก็แปรเปลี่ยนเป็นพิกล
【เจินอู่】เป็นเกมที่เน้นความสมจริง ต่อให้ผู้เล่นแต่งงานกับตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นในเกมก็ไม่มีปัญหา หยางกั้วจึงได้รับฉายาว่าปีศาจล่อลวงผู้เล่นหญิงในเว็บบอร์ดเจินอู่ และเป็นที่ชื่นชอบของผู้เล่นหญิงอย่างมาก
ได้ยินว่าตอนเขาเพิ่งออกท่องยุทธภพ ก็ถูกผู้เล่นหญิงที่เป็นจอมมารจับตัวไปเริงสวาททุกคืน กระทั่งเรื่องแพร่ออกไปหลังผ่านไปครึ่งปี หยางกั้วถึงได้รับการช่วยเหลือจากกัวจิ้ง ตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นอีกคนหนึ่ง ภายหลังยังได้ยินว่ามีผู้เล่นหญิงไม่น้อยสมัครใจถวายตัว ทำให้ผู้เล่นทั่วทั้งยุทธภพแค้นจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“ได้ตำราลับจากวัดทวนเหล็กแล้ว ค่อยไปหมู่บ้านตระกูลลู่ เอาวิชาลมปราณนั้นมาก่อนแล้วกัน”
เฉินฉางอันมาถึงหน้าวัดทวนเหล็ก แล้วกวาดตามองรอบ ๆ
ที่นี่ไม่เหมือนกับตอนที่เขามาในชาติก่อน ครั้งนั้นเฉินฉางอันมาวัดทวนเหล็กหลังเวลาในเกมผ่านไปสิบกว่าปี ตอนนั้นหยางกั้วทุบรูปปั้นหวังเยี่ยนจางแตกไปแล้ว วัดทวนเหล็กจึงรกร้างทรุดโทรม ทว่าในเวลานี้ แม้จะไม่มีผู้คนมาจุดธูปสักเท่าไร แต่ก็ยังสะอาดเรียบร้อยดี
เฉินฉางอันเดินเข้าไปในวัด เห็นหญ้าแห้งกับผ้าขาด ๆ อยู่ตรงมุม คิดว่าน่าจะมีขอทานอาศัยอยู่ หรือไม่ก็มีคนเกิดใหม่ที่นี่ แต่ตอนนี้กลับไม่เห็นใคร ไม่รู้ว่าหายไปไหน
“ถ้ามีคนเกิดใหม่ในวัดทวนเหล็ก ตำราลับในรูปปั้นก็น่าจะเป็นวาสนาของผู้เล่นคนนั้น”
เฉินฉางอันคาดเดาอยู่ในใจ เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องไม่คาดฝัน เขาจึงเก็บหินขนาดเท่าอิฐจากข้างทาง แล้วเดินไม่กี่ก้าวไปถึงโต๊ะบูชา ก่อนกระโดดขึ้นไป
แม้เฉินฉางอันยังไม่ได้เรียนวิชาตัวเบาหรือวิชาลมปราณ แต่พละกำลังแขนและความคล่องแคล่วที่มีมาแต่กำเนิดก็ช่วยให้เขากระโดดไปถึงข้างรูปปั้นได้อย่างง่ายดาย
เฉินฉางอันตรวจดูรูปปั้นอย่างละเอียด จากนั้นใช้ก้อนหินเคาะตามตัวรูปปั้นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงตรงข้อมือที่ถือทวนฟังดูแปลกไป สีหน้าเขาจึงค่อยเผยความยินดีออกมา
รูปปั้นหวังเยี่ยนจางทำจากดินกับหินเท่านั้น เฉินฉางอันทุบตรงข้อมือสามสี่ครั้งก็เกิดรอยร้าว จากนั้นทุบซ้ำอีกสองสามทีจนข้อมือของรูปปั้นพังยับเยิน
เป็นไปตามคาด ท่ามกลางกองเศษหิน มีแผ่นหนังแกะผืนหนึ่งสะดุดตาเป็นพิเศษ
เฉินฉางอันกระโดดลงจากแท่นบูชา แล้วหยิบแผ่นหนังแกะขึ้นมาจากกองเศษหิน
“ได้รับวิชายุทธ์ระดับปฐพี 【ทวนพยัคฆ์มังกรพิชิตหล้า】!”
【ทวนพยัคฆ์มังกรพิชิตหล้า】
-- กระบวนท่าวิชายุทธ์ระดับปฐพีแห่งยุทธภพ
-- เล่าลือกันว่าเป็นวิชาทวนชื่อก้องของหวังเยี่ยนจาง ขุนศึกแห่งต้าเหลียง เมื่อร่ายรำทวนพิชิตหล้า ทวนจะพุ่งทะยานกลางเวหา เสียงมังกรคำรามพยัคฆ์ขู่ หมื่นทหารก็มิอาจต้าน!
ข้อกำหนดในการฝึก: พละกำลังแขน 30, ความคล่องแคล่ว 17, รากฐานกาย 20, ความเข้าใจ 19
หมายเหตุ: วิชานี้เพิ่มความเสียหายตามพละกำลังแขน ตำราลับมีเคล็ดฝึกทวนพยัคฆ์มังกรพิชิตหล้าอยู่ด้วย ทำให้ค่าสถานะที่ต้องการลดลง 5 แต้ม และเพิ่มความเร็วในการฝึก 10%!
“ไม่เลว”
ถึงจะเป็นแค่วิชาชั้นยอดทั่วไป แต่ตำราวิชาทวนก็หายากอยู่แล้ว ยิ่งตำรานี้มีเคล็ดฝึกอยู่ด้วย ถ้าเจอผู้เล่นที่ใช้ทวน เฉินฉางอันเรียกเงินสักหนึ่งล้านก็ยังถือว่าไว้ชีวิตเขาแล้ว
เฉินฉางอันเก็บตำราลับใส่กระเป๋าสัมภาระ แล้วออกจากวัดทวนเหล็ก เขาซื้อเสบียงแห้งกับน้ำสะอาดหนึ่งกาในเมืองเจียซิง ก่อนมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านตระกูลลู่