“ไอ้หลิงชวนเวรตะไลเอ๊ย!” ซุนจ้งถิงตาแทบถลน เส้นเลือดที่ขมับปูดโป่ง คำด่าดังลอดไรฟัน
ทว่ายังไม่ทันคิดสิ่งใด เครื่องยิงหินที่ติดตั้งไว้สี่มุมจวนก็บรรจุพร้อมแล้ว เสียงกว้านหมุนดังเอี๊ยดอ๊าด คานยาวหลายจ้างสะบัดตวัดอย่างแรง ก้อนหินหนักสองสามร้อยจินกลายเป็นเงาดำ พร้อมกับเสียงหวีดหวิวน่าสะพรึง พุ่งกระแทกใส่จวนหมู่ตระกูลซุนอย่างแรง!
“ตูม……”
เสียงดังสนั่นกึกก้องต่อเนื่อง โรงเรือนในจวนแตกกระจายตามเสียง
ชั่วพริบตา เศษกระเบื้องปลิวว่อน คานไม้หักโค่น ฝุ่นควันตลบฟุ้ง
ก้อนหินมหึมาที่ร่วงหล่นจากฟ้าแต่ละก้อนหนักกว่าร้อยจิน ไม่ต้องพูดถึงเรือนไม้ แม้แต่กำแพงดินอัดที่หนาทึบก็พังทลายแตกร้าวภายใต้การโจมตีหลายระลอก
เครื่องยิงหินสี่เครื่องตั้งกระจายสี่ทิศ ปรับระยะและมุมยิงไม่หยุดหย่อน ระดมความตายและการทำลายล้างลงมา ในจวนเรือนล้มระเนระนาด เสียงร้องโหยหวนดังแทรกขึ้นเป็นระยะ
ไม่นาน กำแพงหลายจุดก็พังทลาย ข้อได้เปรียบทางชัยภูมิที่ตระกูลซุนยึดไว้พลันสูญสิ้น
ยามนี้หากทหารม้าเหล็กอวิ๋นโจวบุกเข้าโจมตี ก็จะบุกทะลวงเข้าไปได้ดั่งใจ ถึงเวลานั้นจะเป็นหายนะสำหรับตระกูลซุน
เครื่องยิงหินสี่นี้สร้างขึ้นอย่างประณีตโดยม่อสวินตามแบบแปลนที่หลิงชวนมอบให้
เทียบกับเครื่องยิงหินแบบดั้งเดิมแล้ว ไม่ว่าจะพิสัยหรือความแม่นยำล้วนยกระดับขึ้นมาก อีกทั้งใช้กว้านแทนแรงคนจำนวนมาก ที่ยอดเยี่ยมที่สุดคือเครื่องยิงหินนี้สามารถถอดประกอบได้หลายครั้ง แก้ปัญหาการขนย้ายได้อย่างดีเยี่ยม
ครั้งก่อนที่ฮั่วหยวนชิงบุกตีหมาฟงโข่ว แม้จะขนไม้มานอกเมืองแล้วประกอบ แต่ก็เป็นเพียงการผลิตชิ้นส่วนไว้ล่วงหน้า
ส่วนการออกแบบของหลิงชวนนั้น ทุกชิ้นส่วนถูกขึ้นรูปอย่างแม่นยำ เพื่อให้แน่ใจว่าในสนามรบจะประกอบได้รวดเร็ว ใช้เสร็จก็ถอดเก็บไว้ใช้ครั้งต่อไปได้