เดิมทีแผนการของซุนจ้งถิงคือการให้องครักษ์ลับตายสลับปะปนกับบ่าวไพร่ รอจังหวะขณะเข้าใกล้แล้วจู่โจมฉับพลัน สังหารทหารกองทัพอวิ๋นโจวที่อยู่รอบรถพุ่งหิน และทำลายยุทโธปกรณ์ให้สิ้นซาก
ทว่าเขาไม่เคยคาดคิดว่ากองทัพอวิ๋นโจวจะรอบคอบถึงเพียงนี้ สั่งให้ทุกคนหยุดรอห่างออกไปสองร้อยก้าว แล้วทยอยก้าวเข้ามารับการตรวจสอบทีละคน เมื่อเป็นเช่นนี้ แผนของเขาจึงล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
องครักษ์ลับตายสลับที่ปะปนอยู่ในฝูงชนรู้ดีว่าหากไม่ลงมือตอนนี้ โอกาสจะสูญสิ้นไปตลอดกาล หลังจากสบตากันครู่หนึ่ง พวกมันก็ระเบิดพลังบุกเข้าใส่รถพุ่งหินในทันที!
แต่ทว่ากองทัพอวิ๋นโจวซึ่งตั้งการ์ดทั้งกองทัพจะยอมให้พวกมันทำสำเร็จได้อย่างไร? ชั่วพริบตาสายธนูสะท้านสะเทือน เกาทัณฑ์ดั่งฝูงตั๊กแตนบินว่อน
“มีกองทัพส่วนตัวตระกูลซุน ระดมยิง สังหาร!” เปียวฉ่างแต่ละกองน้อยออกคำสั่งอย่างเยือกเย็น
“ฉึก! ฉึก! ฉึก!”
เกาทัณฑ์เหล็กทีละดอกเจาะทะลวงร่าง เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วทิศ เหล่าองครักษ์ลับตายสลับที่ปราศจากเกราะคุ้มกันไม่อาจต้านทานได้เลยสักนิด ถูกสังหารหมู่ด้วยการยิงอยู่หน้ารถพุ่งหินห่างออกไปร้อยก้าว
“ห้ามขยับทั้งสิ้น!” เหล่าทหารตะคอกพร้อมกัน เสียงสะเทือนไปทั่วบริเวณ
บ่าวไพร่ตัวจริงของตระกูลซุนต่างอกสั่นขวัญแขวนไปแล้ว พากันร้องขอชีวิตเป็นทิวแถว: “นายทหารโปรดวินิจฉัยด้วย! พวกเราเป็นสามัญชนทั้งสิ้น นักรบพลีชีพพวกนั้นเป็นคนของท่านรองซุนแทรกเข้ามา พวกเราไม่กล้าขัดขืนนะขอรับ!”
“ในหมู่พวกเจ้ายังมีใครเป็นกองทัพส่วนตัวตระกูลซุนอีก? สารภาพตามจริง! หากปกปิด จะถูกสังหารอย่างเด็ดขาด!”
บ่าวไพร่พากันมองรอบตัวอย่างหวาดกลัว เห็นแต่คนคุ้นเคยกันทั้งนั้น จึงพากันส่ายหน้าไม่หยุด: “นายทหาร ไม่มีอีกแล้วจริงๆ! กองทัพส่วนตัวถูกยิงตายหมดแล้ว ที่เหลือก็เป็นบ่าวไพร่ตระกูลซุนทั้งสิ้น!”